1. Τεκνια μου, ταυτα γραφω υμιν ινα μη αμαρτητε και εαν τις αμαρτη, παρακλητον εχομεν προς τον πατερα, Ιησουν Χριστον δικαιον
2. και αυτος ιλασμος εστι περι των αμαρτιων ημων, ου περι των ημετερων δε μονον, αλλα και περι ολου του κοσμου
3. Και εν τουτω γινωσκομεν οτι εγνωκαμεν αυτον, εαν τας εντολας αυτου τηρωμεν
4. ο λεγων, εγνωκα αυτον, και τας εντολας αυτου μη τηρων, ψευστης εστι, και εν τουτω η αληθεια ουκ εστιν
5. ος δ αν τηρη αυτου τον λογον, αληθως εν τουτω η αγαπη του Θεου τετελειωται εν τουτω γινωσκομεν οτι εν αυτω εσμεν
6. ο λεγων εν αυτω μενειν οφειλει, καθως εκεινος περιεπατησε, και αυτος ουτω περιπατειν
7. Αδελφοι, ουκ εντολην καινην γραφω υμιν, αλλ εντολην παλαιαν, ην ειχετε απ αρχης η εντολη η παλαια εστιν ο λογος ον ηκουσατε απ αρχης
8. παλιν εντολην καινην γραφω υμιν, ο εστιν αληθες εν αυτω και εν υμιν, οτι η σκοτια παραγεται και το φως το αληθινον ηδη φαινει
9. ο λεγων εν τω φωτι ειναι, και τον αδελφον αυτου μισων, εν τη σκοτια εστιν εως αρτι
10. ο αγαπων τον αδελφον αυτου εν τω φωτι μενει, και σκανδαλον εν αυτω ουκ εστιν
11. ο δε μισων τον αδελφον αυτου εν τη σκοτια εστι και εν τη σκοτια περιπατει, και ουκ οιδε που υπαγει, οτι η σκοτια ετυφλωσε τους οφθαλμους αυτου
12. Γραφω υμιν, τεκνια, οτι αφεωνται υμιν αι αμαρτιαι δια το ονομα αυτου
13. γραφω υμιν, πατερες, οτι εγνωκατε τον απ αρχης γραφω υμιν, νεανισκοι, οτι νενικηκατε τον πονηρον εγραψα υμιν, παιδια, οτι εγνωκατε τον πατερα
14. εγραψα υμιν, πατερες, οτι εγνωκατε τον απ αρχης εγραψα υμιν, νεανισκοι, οτι ισχυροι εστε και ο λογος του Θεου εν υμιν μενει και νενικηκατε τον πονηρον
15. μη αγαπατε τον κοσμον μηδε τα εν τω κοσμω εαν τις αγαπα τον κοσμον, ουκ εστιν η αγαπη του πατρος εν αυτω
16. οτι παν το εν τω κοσμω, η επιθυμια της σαρκος και η επιθυμια των οφθαλμων και η αλαζονεια του βιου, ουκ εστιν εκ του πατρος, αλλ εκ του κοσμου εστι
17. και ο κοσμος παραγεται και η επιθυμια αυτου ο δε ποιων το θελημα του Θεου μενει εις τον αιωνα
18. Παιδια, εσχατη ωρα εστι, και καθως ηκουσατε οτι ο αντιχριστος ερχεται, και νυν αντιχριστοι πολλοι γεγονασιν οθεν γινωσκομεν οτι εσχατη ωρα εστιν
19. εξ ημων εξηλθον, αλλ ουκ ησαν εξ ημων ει γαρ ησαν εξ ημων, μεμενηκεισαν αν μεθ ημων αλλ ινα φανερωθωσιν οτι ουκ εισι παντες εξ ημων
20. και υμεις χρισμα εχετε απο του αγιου, και οιδατε παντα
21. ουκ εγραψα υμιν οτι ουκ οιδατε την αληθειαν, αλλ οτι οιδατε αυτην, και οτι παν ψευδος εκ της αληθειας ουκ εστι
22. τις εστιν ο ψευστης ει μη ο αρνουμενος οτι Ιησους ουκ εστιν ο Χριστος ουτος εστιν ο αντιχριστος, ο αρνουμενος τον πατερα και τον υιον
23. πας ο αρνουμενος τον υιον ουδε τον πατερα εχει
24. Υμεις ουν ο ηκουσατε απ αρχης, εν υμιν μενετω εαν εν υμιν μεινη ο απ αρχης ηκουσατε, και υμεις εν τω υιω και εν τω πατρι μενειτε
25. και αυτη εστιν η επαγγελια ην αυτος επηγγειλατο ημιν, την ζωην την αιωνιον
26. Ταυτα εγραψα υμιν περι των πλανωντων υμας
27. και υμεις, το χρισμα ο ελαβατε απ αυτου, εν υμιν μενει, και ου χρειαν εχετε ινα τις διδασκη υμας, αλλ ως το αυτο χρισμα διδασκει υμας περι παντων και αληθες εστι και ουκ εστι ψευδος, και καθως εδιδαξεν υμας μενειτε εν αυτω
28. Και νυν, τεκνια, μενετε εν αυτω, ινα οταν φανερωθη εχωμεν παρρησιαν και μη αισχυνθωμεν απ αυτου εν τη παρουσια αυτου
29. εαν ειδητε οτι δικαιος εστι, γινωσκετε οτι πας ο ποιων την δικαιοσυνην εξ αυτου γεγεννηται
| 
