1. Εγενετο δε εν τω τον Απολλω ειναι εν Κορινθω Παυλον διελθοντα τα ανωτερικα μερη ελθειν εις :Εφεσον και ευρων μαθητας τινας
2. ειπε προς αυτους ει Πνευμα {Αγιον ελαβετε πιστευσαντες οι δε ειπον προς αυτον αλλ ουδε ει Πνευμα {Αγιον εστιν ηκουσαμεν
3. ειπε τε προς αυτους εις τι ουν εβαπτισθητε οι δε ειπον εις το Ιωαννου βαπτισμα
4. ειπε δε Παυλος Ιωαννης μεν εβαπτισε βαπτισμα μετανοιας, τω λαω λεγων εις τον ερχομενον μετ αυτον ινα πιστευσωσι, τουτ εστιν εις τον Ιησουν Χριστον
5. ακουσαντες δε εβαπτισθησαν εις το ονομα του Κυριου Ιησου
6. και επιθεντος αυτοις του Παυλου τας χειρας ηλθε το Πνευμα το {Αγιον επ αυτους, ελαλουν τε γλωσσαις και προεφητευον
7. ησαν δε οι παντες ανδρες ωσει δεκαδυο
8. Εισελθων δε εις την συναγωγην επαρρησιαζετο επι μηνας τρεις διαλεγομενος και πειθων τα περι της βασιλειας του Θεου
9. ως δε τινες εσκληρυνοντο και ηπειθουν κακολογουντες την οδον ενωπιον του πληθους, αποστας απ αυτων αφωρισε τους μαθητας καθ ημεραν διαλεγομενος εν τη σχολη Τυραννου τινος
10. τουτο δε εγενετο επι ετη δυο, ωστε παντας τους κατοικουντας την Ασιαν ακουσαι τον λογον του Κυριου Ιησου, Ιουδαιους τε και {Ελληνας
11. Δυναμεις τε ου τας τυχουσας εποιει ο Θεος δια των χειρων Παυλου,
12. ωστε και επι τους ασθενουντας επιφερεσθαι απο του χρωτος αυτου σουδαρια η σιμικινθια και απαλλασσεσθαι απ αυτων τας νοσους, τα τε πνευματα τα πονηρα εξερχεσθαι απ αυτων
13. Επεχειρησαν δε τινες απο των περιερχομενων Ιουδαιων εξορκιστων ονομαζειν επι τους εχοντας τα πνευματα τα πονηρα το ονομα του Κυριου Ιησου λεγοντες ορκιζομεν υμας τον Ιησουν ον ο Παυλος κηρυσσει
14. ησαν δε τινες υιοι Σκευα Ιουδαιου αρχιερεως επτα οι τουτο ποιουντες
15. αποκριθεν δε το πνευμα το πονηρον ειπε τον Ιησουν γινωσκω και τον Παυλον επισταμαι υμεις δε τινες εστε
16. και εφαλλομενος επ αυτους ο ανθρωπος, εν ω ην το πνευμα το πονηρον, και κατακυριευσας αυτων ισχυσε κατ αυτων, ωστε γυμνους και τετραυματισμενους εκφυγειν εκ του οικου εκεινου
17. τουτο δε εγενετο γνωστον πασιν Ιουδαιοις τε και {Ελλησι τοις κατοικουσι την :Εφεσον, και επεπεσε φοβος επι παντας αυτους, και εμεγαλυνετο το ονομα του Κυριου Ιησου
18. πολλοι τε των πεπιστευκοτων ηρχοντο εξομολογουμενοι και αναγγελλοντες τας πραξεις αυτων
19. ικανοι δε των τα περιεργα πραξαντων συνενεγκαντες τας βιβλους κατεκαιον ενωπιον παντων και συνεψηφισαν τας τιμας αυτων και ευρον αργυριου μυριαδας πεντε
20. Ουτω κατα κρατος ο λογος του Κυριου ηυξανε και ισχυεν
21. Ως δε επληρωθη ταυτα, εθετο ο Παυλος εν τω πνευματι διελθων την Μακεδονιαν και Αχαιαν πορευεσθαι εις Ιερουσαλημ, ειπων οτι μετα το γενεσθαι με εκει δει με και Ρωμην ιδειν
22. αποστειλας δε εις την Μακεδονιαν δυο των διακονουντων αυτω, Τιμοθεον και :Εραστον, αυτος επεσχε χρονον εις την Ασιαν
23. Εγενετο δε κατα τον καιρον εκεινον ταραχος ουκ ολιγος περι της οδου
24. Δημητριος γαρ τις ονοματι, αργυροκοπος, ποιων ναους αργυρους Αρτεμιδος παρειχετο τοις τεχνιταις εργασιαν ουκ ολιγην
25. ους συναθροισας και τους περι τα τοιαυτα εργατας ειπεν ανδρες, επιστασθε οτι εκ ταυτης της εργασιας η ευπορια ημων εστι,
26. και θεωρειτε και ακουετε οτι ου μονον Εφεσου, αλλα σχεδον πασης της Ασιας ο Παυλος ουτος πεισας μετεστησεν ικανον οχλον, λεγων οτι ουκ εισι θεοι οι δια χειρων γινομενοι
27. ου μονον δε τουτο κινδυνευει ημιν το μερος εις απελεγμον ελθειν, αλλα και το της μεγαλης θεας Αρτεμιδος ιερον εις ουθεν λογισθηναι, μελλειν δε και καθαιρεισθαι την μεγαλειοτητα αυτης, ην ολη η Ασια και η οικουμενη σεβεται
28. ακουσαντες δε και γενομενοι πληρεις θυμου εκραζον λεγοντες μεγαλη η :Αρτεμις Εφεσιων
29. και επλησθη η πολις της συγχυσεως, ωρμησαν τε ομοθυμαδον εις το θεατρον συναρπασαντες Γαι?ον και Αρισταρχον Μακεδονας, συνεκδημους Παυλου
30. του δε Παυλου βουλομενου εισελθειν εις τον δημον ουκ ειων αυτον οι μαθηται
31. τινες δε και των Ασιαρχων, οντες αυτω φιλοι, πεμψαντες προς αυτον παρεκαλουν μη δουναι εαυτον εις το θεατρον
32. αλλοι μεν ουν αλλο τι εκραζον ην γαρ η εκκλησια συγκεχυμενη, και οι πλειους ουκ ηδεισαν τινος ενεκεν συνεληλυθεισαν
33. εκ δε του οχλου προεβιβασαν Αλεξανδρον, προβαλλοντων αυτον των Ιουδαιων ο δε Αλεξανδρος κατασεισας την χειρα ηθελεν απολογεισθαι τω δημω
34. επιγνοντες δε οτι Ιουδαιος εστι, φωνη εγενετο μια εκ παντων, ως επι ωρας δυο κραζοντων μεγαλη η :Αρτεμις Εφεσιων
35. καταστειλας δε ο γραμματευς τον οχλον φησιν ανδρες Εφεσιοι, τις γαρ εστιν ανθρωπος ος ου γινωσκει την Εφεσιων πολιν νεωκορον ουσαν της μεγαλης θεας Αρτεμιδος και του Διοπετους
36. αναντιρρητων ουν οντων τουτων δεον εστιν υμας κατεσταλμενους υπαρχειν και μηδεν προπετες πρασσειν
37. ηγαγετε γαρ τους ανδρας τουτους ουτε ιεροσυλους ουτε βλασφημουντας την θεαν υμων
38. ει μεν ουν Δημητριος και οι συν αυτω τεχνιται εχουσι προς τινα λογον, αγοραιοι αγονται και ανθυπατοι εισιν, εγκαλειτωσαν αλληλοις
39. ει δε τι περι ετερων επιζητειτε, εν τη εννομω εκκλησια επιλυθησεται
40. και γαρ κινδυνευομεν εγκαλεισθαι στασεως περι της σημερον, μηδενος αιτιου υπαρχοντος περι ου δυνησομεθα αποδουναι λογον της συστροφης ταυτης
41. και ταυτα ειπων απελυσε την εκκλησιαν
| 
