1. Και ηρξατο αυτοις εν παραβολαις λεγειν αμπελωνα εφυτευσεν ανθρωπος και περιεθηκε φραγμον και ωρυξεν υποληνιον και ωvκοδομησε πυργον, και εξεδοτο αυτον γεωργοις και απεδημησε
2. και απεστειλε προς τους γεωργους τω καιρω δουλον, ινα παρα των γεωργων λαβη απο του καρπου του αμπελωνος
3. και λαβοντες αυτον εδειραν και απεστειλαν κενον
4. και παλιν απεστειλε προς αυτους αλλον δουλον κακεινον λιθοβολησαντες εκεφαλαιωσαν και απεστειλαν ητιμωμενον
5. και παλιν αλλον απεστειλε κακεινον απεκτειναν, και πολλους αλλους, ους μεν δεροντες, ους δε αποκτεννοντες
6. ετι ουν ενα υιον εχων, αγαπητον αυτου, απεστειλε και αυτον εσχατον προς αυτους λεγων οτι εντραπησονται τον υιον μου
7. εκεινοι δε οι γεωργοι, θεασαμενοι αυτον ερχομενον, προς εαυτους ειπον οτι ουτος εστιν ο κληρονομος δευτε αποκτεινωμεν αυτον, και ημων εσται η κληρονομια
8. και λαβοντες απεκτειναν και εξεβαλον αυτον εξω του αμπελωνος
9. τι ουν ποιησει ο κυριος του αμπελωνος ελευσεται και απολεσει τους γεωργους τουτους, και δωσει τον αμπελωνα αλλοις
10. ουδε την γραφην ταυτην ανεγνωτε, λιθον ον απεδοκιμασαν οι οικοδομουντες, ουτος εγενηθη εις κεφαλην γωνιας
11. παρα Κυριου εγενετο αυτη, και εστι θαυμαστη εν οφθαλμοις ημων
12. και εζητουν αυτον κρατησαι, και εφοβηθησαν τον οχλον εγνωσαν γαρ οτι προς αυτους την παραβολην ειπε και αφεντες αυτον απηλθον
13. Και αποστελλουσι προς αυτον τινας των Φαρισαιων και των Νρωδιανων ινα αυτον αγρευσωσι λογω
14. οι δε ελθοντες λεγουσιν αυτω διδασκαλε, οιδαμεν οτι αληθης ει και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανθρωπων, αλλ επ αληθειας την οδον του Θεου διδασκεις ειπε ουν ημιν εξεστι δουναι κηνσον Καισαρι η ου δωμεν η μη δωμεν
15. ο δε ειδως αυτων την υποκρισιν ειπεν αυτοις τι με πειραζετε φερετε μοι δηναριον ινα ιδω
16. οι δε ηνεγκαν και λεγει αυτοις τινος η εικων αυτη και η επιγραφη οι δε ειπον Καισαρος
17. και αποκριθεις ο Ιησους ειπεν αυτοις αποδοτε τα Καισαρος Καισαρι και τα του Θεου τω Θεω και εθαυμασαν επ αυτω
18. Και ερχονται Σαδδουκαιοι προς αυτον, οιτινες λεγουσιν αναστασιν μη ειναι, και επηρωτων αυτον λεγοντες
19. διδασκαλε, Μωυ?σης εγραψεν ημιν οτι εαν τινος αδελφος αποθανη και καταλιπη γυναικα, και τεκνα μη αφη, ινα λαβη ο αδελφος αυτου την γυναικα αυτου και εξαναστηση σπερμα τω αδελφω αυτου
20. επτα ουν αδελφοι ησαν και ο πρωτος ελαβε γυναικα, και αποθνησκων ουκ αφηκε σπερμα
21. και ο δευτερος ελαβεν αυτην, και απεθανε, και ουδε αυτος ουκ αφηκε σπερμα και ο τριτος ωσαυτως
22. και ελαβον αυτην οι επτα, και ουκ αφηκαν σπερμα εσχατη παντων απεθανε και η γυνη
23. εν τη ουν αναστασει, οταν αναστωσι, τινος αυτων εσται γυνη οι γαρ επτα εσχον αυτην γυναικα
24. και αποκριθεις ο Ιησους ειπεν αυτοις ου δια τουτο πλανασθε μη ειδοτες τας γραφας μηδε την δυναμιν του Θεου
25. οταν γαρ εκ νεκρων αναστωσιν, ουτε γαμουσιν ουτε γαμιζονται, αλλ εισιν ως αγγελοι οι εν τοις ουρανοις
26. περι δε των νεκρων οτι εγειρονται, ουκ ανεγνωτε εν τη βιβλω Μωυ?σεως, επι του βατου πως ειπεν αυτω ο Θεος λεγων εγω ο Θεος Αβρααμ και ο Θεος Ισαακ και ο Θεος Ιακωβ
27. ουκ εστιν ο Θεος νεκρων, αλλα ζωντων υμεις ουν πολυ πλανασθε
28. Και προσελθων εις των γραμματεων ακουσας αυτων συζητουντων, ιδων οτι καλως αυτοις απεκριθη, επηρωτησεν αυτον ποια εστι πρωτη παντων εντολη
29. ο δε Ιησους απεκριθη αυτω οτι πρωτη παντων εντολη ακουε, Ισραηλ, Κυριος ο Θεος ημων Κυριος εις εστι
30. και αγαπησεις Κυριον τον Θεον σου εξ ολης της καρδιας σου και εξ ολης της ψυχης σου και εξ ολης της διανοιας σου και εξ ολης της ισχυος σου αυτη πρωτη εντολη
31. και δευτερα ομοια, αυτη αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον μειζων τουτων αλλη εντολη ουκ εστι
32. και ειπεν αυτω ο γραμματευς καλως, διδασκαλε, επ αληθειας ειπας οτι εις εστι και ουκ εστιν αλλος πλην αυτου
33. και το αγαπαν αυτον εξ ολης της καρδιας και εξ ολης της συνεσεως και εξ ολης της ψυχης και εξ ολης της ισχυος, και το αγαπαν τον πλησιον ως εαυτον πλειον εστι παντων των ολοκαυτωματων και θυσιων
34. και ο Ιησους ιδων οτι νουνεχως απεκριθη, ειπεν αυτω ου μακραν ει απο της βασιλειας του Θεου και ουδεις ουκετι ετολμα αυτον επερωτησαι
35. Και αποκριθεις ο Ιησους ελεγε διδασκων εν τω ιερω πως λεγουσιν οι γραμματεις οτι ο Χριστος υιος Δαυιδ εστι
36. αυτος γαρ Δαυιδ ειπεν εν Πνευματι Αγιω λεγει ο Κυριος τω Κυριω μου, καθου εκ δεξιων μου εως αν θω τους εχθρους σου υποποδιον των ποδων σου
37. αυτος ουν Δαυιδ λεγει αυτον Κυριον και ποθεν υιος αυτου εστι και ο πολυς οχλος ηκουεν αυτου ηδεως
38. Και ελεγεν αυτοις εν τη διδαχη αυτου βλεπετε απο των γραμματεων των θελοντων εν στολαις περιπατειν και ασπασμους εν ταις αγοραις
39. και πρωτοκαθεδριας εν ταις συναγωγαις και πρωτοκλισιας εν τοις δειπνοις
40. οι κατεσθιοντες τας οικιας των χηρων και προφασει μακρα προσευχομενοι ουτοι ληψονται περισσοτερον κριμα
41. Και καθισας ο Ιησους κατεναντι του γαζοφυλακιου εθεωρει πως ο οχλος βαλλει χαλκον εις το γαζοφυλακιον και πολλοι πλουσιοι εβαλλον πολλα
42. και ελθουσα μια χηρα πτωχη εβαλε λεπτα δυο, ο εστι κοδραντης
43. και προσκαλεσαμενος τους μαθητας αυτου ειπεν αυτοις αμην λεγω υμιν οτι η χηρα η πτωχη αυτη πλειον παντων εβαλε των βαλλοντων εις το γαζοφυλακιον
44. παντες γαρ εκ του περισσευοντος αυτοις εβαλον αυτη δε εκ της υστερησεως αυτης παντα οσα ειχεν εβαλεν, ολον τον βιον αυτης
| 
