Α Βασιλέων 12.24

24. ταδε λεγει κυριος ουκ αναβησεσθε ουδε πολεμησετε μετα των αδελφων υμων υιων Iσραηλ αναστρεφετω εκαστος εις τον οικον εαυτου οτι παρV εμου γεγονεν το ρημα τουτο και ηκουσαν του λογου κυριου και κατεπαυσαν του πορευθηναι κατα το ρημα κυριου Î1Ð και ο βασιλευς Sαλωμων κοιμαται μετα των πατερων αυτου και θαπτεται μετα των πατερων αυτου εν πολει Dαυιδ και εβασιλευσεν Rοβοαμ υιος αυτου αντV αυτου εν Iερουσαλημ υιος ων εκκαιδεκα ετων εν τω βασιλευειν αυτον και δωδεκα ετη εβασιλευσεν εν Iερουσαλημ και ονομα της μητρος αυτου Nααναν θυγατηρ Aναν υιου Nαας βασιλεως υιων Aμμων και εποιησεν το πονηρον ενωπιον κυριου και ουκ επορευθη εν οδω Dαυιδ του πατρος αυτου Î2Ð και ην ανθρωπος εξ ορους Eφραιμ δουλος τω Sαλωμων και ονομα αυτω Iεροβοαμ και ονομα της μητρος αυτου Sαριρα γυνη πορνη και εδωκεν αυτον Sαλωμων εις αρχοντα σκυταλης επι τας αρσεις οικου Iωσηφ και ωvκοδομησεν τω Sαλωμων την Sαριρα την εν ορει Eφραιμ και ησαν αυτω αρματα τριακοσια ιππων ουτος ωvκοδομησεν την ακραν εν ταις αρσεσιν οικου Eφραιμ ουτος συνεκλεισεν την πολιν Dαυιδ και ην επαιρομενος επι την βασιλειαν Î3Ð και εζητει Sαλωμων θανατωσαι αυτον και εφοβηθη και απεδρα αυτος προς Sουσακιμ βασιλεα Aιγυπτου και ην μετV αυτου εως απεθανεν Sαλωμων Î4Ð και ηκουσεν Iεροβοαμ εν Aιγυπτω οτι τεθνηκεν Sαλωμων και ελαλησεν εις τα ωτα Sουσακιμ βασιλεως Aιγυπτου λεγων εξαποστειλον με και απελευσομαι εγω εις την γην μου και ειπεν αυτω Sουσακιμ αιτησαι τι αιτημα και δωσω σοι Î5Ð και Sουσακιμ εδωκεν τω Iεροβοαμ την Aνω αδελφην Qεκεμινας την πρεσβυτεραν της γυναικος αυτου αυτω εις γυναικα αυτη ην μεγαλη εν μεσω των θυγατερων του βασιλεως και ετεκεν τω Iεροβοαμ τον Aβια υιον αυτου Î6Ð και ειπεν Iεροβοαμ προς Sουσακιμ οντως εξαποστειλον με και απελευσομαι και εξηλθεν Iεροβοαμ εξ Aιγυπτου και ηλθεν εις γην Sαριρα την εν ορει Eφραιμ και συναγεται εκει παν σκηπτρον Eφραιμ και ωvκοδομησεν Iεροβοαμ εκει χαρακα Î7Ð και ηρρωστησε το παιδαριον αυτου αρρωστιαν κραταιαν σφοδρα και επορευθη Iεροβοαμ επερωτησαι υπερ του παιδαριου και ειπε προς Aνω την γυναικα αυτου αναστηθι και πορευου επερωτησον τον θεον υπερ του παιδαριου ει ζησεται εκ της αρρωστιας αυτου Î8Ð και ανθρωπος ην εν Sηλω και ονομα αυτω Aχια και ουτος ην υιος εξηκοντα ετων και ρημα κυριου μετV αυτου και ειπεν Iεροβοαμ προς την γυναικα αυτου αναστηθι και λαβε εις την χειρα σου τω ανθρωπω του θεου αρτους και κολλυρια τοις τεκνοις αυτου και σταφυλην και σταμνον μελιτος Î9Ð και ανεστη η γυνη και ελαβεν εις την χειρα αυτης αρτους και δυο κολλυρια και σταφυλην και σταμνον μελιτος τω Aχια και ο ανθρωπος πρεσβυτερος και οι οφθαλμοι αυτου ημβλυωπουν του βλεπειν Î11Ð και ανεστη εκ Sαριρα και πορευεται και εγενετο εισελθουσης αυτης εις την πολιν προς Aχια τον Sηλωνιτην και ειπεν Aχια τω παιδαριω αυτου εξελθε δη εις απαντην Aνω τη γυναικι Iεροβοαμ και ερεις αυτη εισελθε και μη στης οτι ταδε λεγει κυριος σκληρα εγω επαποστελω επι σε Î12Ð και εισηλθεν Aνω προς τον ανθρωπον του θεου και ειπεν αυτη Aχια ινα τι μοι ενηνοχας αρτους και σταφυλην και κολλυρια και σταμνον μελιτος ταδε λεγει κυριος ιδου συ απελευση απV εμου και εσται εισελθουσης σου την πυλην εις Sαριρα και τα κορασια σου εξελευσονται σοι εις συναντησιν και ερουσιν σοι το παιδαριον τεθνηκεν Î13Ð οτι ταδε λεγει κυριος ιδου εγω εξολεθρευσω του Iεροβοαμ ουρουντα προς τοιχον και εσονται οι τεθνηκοτες του Iεροβοαμ εν τη πολει καταφαγονται οι κυνες και τον τεθνηκοτα εν τω αγρω καταφαγεται τα πετεινα του ουρανου και το παιδαριον κοψονται ουαι κυριε οτι ευρεθη εν αυτω ρημα καλον περι του κυριου Î14Ð και απηλθεν η γυνη ως ηκουσεν και εγενετο ως εισηλθεν εις την Sαριρα και το παιδαριον απεθανεν και εξηλθεν η κραυγη εις απαντην Î15Ð και επορευθη Iεροβοαμ εις Sικιμα την εν ορει Eφραιμ και συνηθροισεν εκει τας φυλας του Iσραηλ και ανεβη εκει Rοβοαμ υιος Sαλωμων και λογος κυριου εγενετο προς Sαμαιαν τον Eλαμι λεγων λαβε σεαυτω ιματιον καινον το ουκ εισεληλυθος εις υδωρ και ρηξον αυτο δωδεκα ρηγματα και δωσεις τω Iεροβοαμ και ερεις αυτω ταδε λεγει κυριος λαβε σεαυτω δεκα ρηγματα του περιβαλεσθαι σε και ελαβεν Iεροβοαμ και ειπεν Sαμαιας ταδε λεγει κυριος επι τας δεκα φυλας του Iσραηλ Î16Ð και ειπεν ο λαος προς Rοβοαμ υιον Sαλωμων ο πατηρ σου εβαρυνεν τον κλοιον αυτου εφV ημας και εβαρυνεν τα βρωματα της τραπεζης αυτου και νυν ει κουφιεις συ εφV ημας και δουλευσομεν σοι και ειπεν Rοβοαμ προς τον λαον ετι τριων ημερων και αποκριθησομαι υμιν ρημα Î17Ð και ειπεν Rοβοαμ εισαγαγετε μοι τους πρεσβυτερους και συμβουλευσομαι μετV αυτων τι αποκριθω τω λαω ρημα εν τη ημερα τη τριτη και ελαλησεν Rοβοαμ εις τα ωτα αυτων καθως απεστειλεν ο λαος προς αυτον και ειπον οι πρεσβυτεροι του λαου ουτως ελαλησεν προς σε ο λαος Î18Ð και διεσκεδασεν Rοβοαμ την βουλην αυτων και ουκ ηρεσεν ενωπιον αυτου και απεστειλεν και εισηγαγεν τους συντροφους αυτου και ελαλησεν αυτοις τα αυτα και ταυτα απεστειλεν προς με λεγων ο λαος και ειπαν οι συντροφοι αυτου ουτως λαλησεις προς τον λαον λεγων η μικροτης μου παχυτερα υπερ την οσφυν του πατρος μου ο πατηρ μου εμαστιγου υμας μαστιγξιν εγω δε καταρξω υμων εν σκορπιοις Î19Ð και ηρεσεν το ρημα ενωπιον Rοβοαμ και απεκριθη τω λαω καθως συνεβουλευσαν αυτω οι συντροφοι αυτου τα παιδαρια Î20Ð και ειπεν πας ο λαος ως ανηρ εις εκαστος τω πλησιον αυτου και ανεκραξαν απαντες λεγοντες ου μερις ημιν εν Dαυιδ ουδε κληρονομια εν υιω Iεσσαι εις τα σκηνωματα σου Iσραηλ οτι ουτος ο ανθρωπος ουκ εις αρχοντα ουδε εις ηγουμενον Î21Ð και διεσπαρη πας ο λαος εκ Sικιμων και απηλθεν εκαστος εις το σκηνωμα αυτου και κατεκρατησεν Rοβοαμ και απηλθεν και ανεβη επι το αρμα αυτου και εισηλθεν εις Iερουσαλημ και πορευονται οπισω αυτου παν σκηπτρον Iουδα και παν σκηπτρον Bενιαμιν Î24Ð και εγενετο ενισταμενου του ενιαυτου και συνηθροισεν Rοβοαμ παντα ανδρα Iουδα και Bενιαμιν και ανεβη του πολεμειν προς Iεροβοαμ εις Sικιμα Î25Ð και εγενετο ρημα κυριου προς Sαμαιαν ανθρωπον του θεου λεγων ειπον τω Rοβοαμ βασιλει Iουδα και προς παντα οικον Iουδα και Bενιαμιν και προς το καταλειμμα του λαου λεγων ταδε λεγει κυριος ουκ αναβησεσθε ουδε πολεμησετε προς τους αδελφους υμων υιους Iσραηλ αναστρεφετε εκαστος εις τον οικον αυτου οτι παρV εμου γεγονεν το ρημα τουτο Î26Ð και ηκουσαν του λογου κυριου και ανεσχον του πορευθηναι κατα το ρημα κυριου