1. και ηθετησεν Mωαβ εν Iσραηλ μετα το αποθανειν Aχααβ
2. και επεσεν Oχοζιας δια του δικτυωτου του εν τω υπερωω αυτου τω εν Sαμαρεια και ηρρωστησεν και απεστειλεν αγγελους και ειπεν προς αυτους δευτε και επιζητησατε εν τη Bααλ μυιαν θεον Aκκαρων ει ζησομαι εκ της αρρωστιας μου ταυτης και επορευθησαν επερωτησαι διV αυτου
3. και αγγελος κυριου ελαλησεν προς Hλιου τον Qεσβιτην λεγων αναστας δευρο εις συναντησιν των αγγελων Oχοζιου βασιλεως Sαμαρειας και λαλησεις προς αυτους ει παρα το μη ειναι θεον εν Iσραηλ υμεις πορευεσθε επιζητησαι εν τη Bααλ μυιαν θεον Aκκαρων
4. και ουχ ουτως οτι ταδε λεγει κυριος η κλινη εφV ης ανεβης εκει ου καταβηση απV αυτης οτι εκει θανατω αποθανη και επορευθη Hλιου και ειπεν προς αυτους
5. και επεστραφησαν οι αγγελοι προς αυτον και ειπεν προς αυτους τι οτι επεστρεψατε
6. και ειπαν προς αυτον ανηρ ανεβη εις συναντησιν ημων και ειπεν προς ημας δευτε επιστραφητε προς τον βασιλεα τον αποστειλαντα υμας και λαλησατε προς αυτον ταδε λεγει κυριος ει παρα το μη ειναι θεον εν Iσραηλ συ πορευη ζητησαι εν τη Bααλ μυιαν θεον Aκκαρων ουχ ουτως η κλινη εφV ης ανεβης εκει ου καταβηση απV αυτης οτι θανατω αποθανη
7. και ελαλησεν προς αυτους λεγων τις η κρισις του ανδρος του αναβαντος εις συναντησιν υμιν και λαλησαντος προς υμας τους λογους τουτους
8. και ειπον προς αυτον ανηρ δασυς και ζωνην δερματινην περιεζωσμενος την οσφυν αυτου και ειπεν Hλιου ο Qεσβιτης ουτος εστιν
9. και απεστειλεν προς αυτον ηγουμενον πεντηκονταρχον και τους πεντηκοντα αυτου και ανεβη και ηλθεν προς αυτον και ιδου Hλιου εκαθητο επι της κορυφης του ορους και ελαλησεν ο πεντηκονταρχος προς αυτον και ειπεν ανθρωπε του θεου ο βασιλευς εκαλεσεν σε καταβηθι
10. και απεκριθη Hλιου και ειπεν προς τον πεντηκονταρχον και ει ανθρωπος του θεου εγω καταβησεται πυρ εκ του ουρανου και καταφαγεται σε και τους πεντηκοντα σου και κατεβη πυρ εκ του ουρανου και κατεφαγεν αυτον και τους πεντηκοντα αυτου
11. και προσεθετο ο βασιλευς και απεστειλεν προς αυτον αλλον πεντηκονταρχον και τους πεντηκοντα αυτου και ανεβη και ελαλησεν ο πεντηκονταρχος προς αυτον και ειπεν ανθρωπε του θεου ταδε λεγει ο βασιλευς ταχεως καταβηθι
12. και απεκριθη Hλιου και ελαλησεν προς αυτον και ειπεν ει ανθρωπος του θεου εγω ειμι καταβησεται πυρ εκ του ουρανου και καταφαγεται σε και τους πεντηκοντα σου και κατεβη πυρ εκ του ουρανου και κατεφαγεν αυτον και τους πεντηκοντα αυτου
13. και προσεθετο ο βασιλευς ετι αποστειλαι ηγουμενον πεντηκονταρχον τριτον και τους πεντηκοντα αυτου και ηλθεν προς αυτον ο πεντηκονταρχος ο τριτος και εκαμψεν επι τα γονατα αυτου κατεναντι Hλιου και εδεηθη αυτου και ελαλησεν προς αυτον και ειπεν ανθρωπε του θεου εντιμωθητω δη η ψυχη μου και η ψυχη των δουλων σου τουτων των πεντηκοντα εν οφθαλμοις σου
14. ιδου κατεβη πυρ εκ του ουρανου και κατεφαγεν τους δυο πεντηκονταρχους τους πρωτους και τους πεντηκοντα αυτων και νυν εντιμωθητω δη η ψυχη των δουλων σου εν οφθαλμοις σου
15. και ελαλησεν αγγελος κυριου προς Hλιου και ειπεν καταβηθι μετV αυτου μη φοβηθης απο προσωπου αυτων και ανεστη Hλιου και κατεβη μετV αυτου προς τον βασιλεα
16. και ελαλησεν προς αυτον και ειπεν Hλιου ταδε λεγει κυριος τι οτι απεστειλας αγγελους ζητησαι εν τη Bααλ μυιαν θεον Aκκαρων ουχ ουτως η κλινη εφV ης ανεβης εκει ου καταβηση απV αυτης οτι θανατω αποθανη
17. και απεθανεν κατα το ρημα κυριου ο ελαλησεν Hλιου
18. και τα λοιπα των λογων Oχοζιου οσα εποιησεν ουκ ιδου ταυτα γεγραμμενα επι βιβλιου λογων των ημερων τοις βασιλευσιν Iσραηλ Î1Ð και Iωραμ υιος Aχααβ βασιλευει επι Iσραηλ εν Sαμαρεια ετη δεκα δυο εν ετει οκτωκαιδεκατω Iωσαφατ βασιλεως Iουδα Î2Ð και εποιησεν το πονηρον ενωπιον κυριου πλην ουχ ως οι αδελφοι αυτου ουδε ως η μητηρ αυτου Î3Ð και απεστησεν τας στηλας του Bααλ ας εποιησεν ο πατηρ αυτου και συνετριψεν αυτας πλην εν ταις αμαρτιαις οικου Iεροβοαμ ος εξημαρτεν τον Iσραηλ εκολληθη ουκ απεστη απV αυτων Î4Ð και εθυμωθη οργη κυριος εις τον οικον Aχααβ
| 
