1. εκ προφητειας Aμβακουμ υιου VIησου εκ της φυλης Lευι
2. ανθρωπος τις ην ιερευς ω ονομα Dανιηλ υιος Aβαλ συμβιωτης του βασιλεως Bαβυλωνος
3. και ην ειδωλον Bηλ ο εσεβοντο οι Bαβυλωνιοι ανηλισκετο δε αυτω καθV εκαστην ημεραν σεμιδαλεως αρταβαι δεκα δυο και προβατα τεσσαρα και ελαιου μετρηται εξ
4. και ο βασιλευς εσεβετο αυτον και επορευετο ο βασιλευς καθV εκαστην ημεραν και προσεκυνει αυτω Dανιηλ δε προσηυχετο προς κυριον
5. και ειπεν ο βασιλευς τω Dανιηλ δια τι ου προσκυνεις τω Bηλ και ειπε Dανιηλ προς τον βασιλεα ουδενα σεβομαι εγω ει μη κυριον τον θεον τον κτισαντα τον ουρανον και την γην και εχοντα πασης σαρκος κυριειαν
6. ειπεν δε ο βασιλευς αυτω ουτος ουν ουκ εστι θεος ουχ ορας οσα εις αυτον δαπαναται καθV εκαστην ημεραν
7. και ειπεν αυτω Dανιηλ μηδαμως μηδεις σε παραλογιζεσθω ουτος γαρ εσωθεν μεν πηλινος εστιν εξωθεν δε χαλκους ομνυω δε σοι κυριον τον θεον των θεων οτι ουθεν βεβρωκε πωποτε ουτος
8. και θυμωθεις ο βασιλευς εκαλεσε τους προεστηκοτας του ιερου και ειπεν αυτοις παραδειξατε τον εσθιοντα τα παρασκευαζομενα τω Bηλ ει δε μη γε αποθανεισθε η Dανιηλ ο φασκων μη εσθιεσθαι αυτα υπV αυτου οι δε ειπαν αυτος ο Bηλ εστιν ο κατεσθιων αυτα
9. ειπε δε Dανιηλ προς τον βασιλεα γινεσθω ουτως εαν μη παραδειξω οτι ουκ εστιν ο Bηλ ο κατεσθιων ταυτα αποθανουμαι και παντες οι παρV εμου ησαν δε τω Bηλ ιερεις εβδομηκοντα χωρις γυναικων και τεκνων
10. ηγαγον δε τον βασιλεα εις το ειδωλιον
11. και παρετεθη τα βρωματα ενωπιον του βασιλεως και του Dανιηλ και οινος κερασθεις εισηνεχθη και παρετεθη τω Bηλ και ειπεν Dανιηλ συ αυτος ορας οτι κειται ταυτα βασιλευ συ ουν επισφραγισαι τας κλειδας του ναου επαν κλεισθη
13. ηρεσε δε ο λογος τω βασιλει
14. ο δε Dανιηλ εκελευσε τους παρV αυτου εκβαλοντας παντας εκ του ναου κατασησαι ολον τον ναον σποδω ουθενος των εκτος αυτου ειδοτος και τοτε τον ναον εκελευσε σφραγισαι τω του βασιλεως δακτυλιω και τοις δακτυλιοις τινων ενδοξων ιερεων και εγενετο ουτως
15. και εγενετο τη επαυριον παρεγενοντο επι τον τοπον οι δε ιερεις του Bηλ δια ψευδοθυριδων εισελθοντες κατεφαγοσαν παντα τα παρακειμενα τω Bηλ και εξεπιον τον οινον και ειπεν Dανιηλ επιδετε τας σφραγιδας υμων ει μενουσιν ανδρες ιερεις και συ δε βασιλευ σκεψαι μη τι σοι ασυμφωνον γεγενηται και ευρον ως ην η σφραγις και απεβαλον την σφραγιδα
18. και ανοιξαντες τας θυρας ειδοσαν δεδαπανημενα παντα τα παρατεθεντα και τας τραπεζας κενας και εχαρη ο βασιλευς και ειπεν προς τον Dανιηλ μεγας εστιν ο Bηλ και ουκ εστι παρV αυτω δολος
19. και εγελασε Dανιηλ σφοδρα και ειπεν τω βασιλει δευρο ιδε τον δολον των ιερεων και ειπεν Dανιηλ βασιλευ ταυτα τα ιχνη τινος εστι
20. και ειπεν ο βασιλευς ανδρων και γυναικων και παιδιων
21. και επηλθεν επι τον οικον εν ω ησαν οι ιερεις καταγινομενοι και ευρε τα βρωματα του Bηλ και τον οινον και επεδειξε Dανιηλ τω βασιλει τα ψευδοθυρια διV ων εισπορευομενοι οι ιερεις εδαπανων τα παρατιθεμενα τω Bηλ
22. και εξηγαγεν αυτους ο βασιλευς εκ του Bηλιου και παρεδωκεν αυτους τω Dανιηλ και την δαπανην την εις αυτον εδωκε τω Dανιηλ τον δε Bηλ κατεστρεψε
23. και ην δρακων εν τω αυτω τοπω και εσεβοντο αυτον οι Bαβυλωνιοι
24. και ειπεν ο βασιλευς τω Dανιηλ μη και τουτον ερεις οτι χαλκους εστιν ιδου ζη και εσθιει και πινει προσκυνησον αυτω
25. και ειπεν Dανιηλ βασιλευ δος μοι την εξουσιαν και ανελω τον δρακοντα ανευ σιδηρου και ραβδου
26. και συνεχωρησεν αυτω ο βασιλευς και ειπεν αυτω δεδοται σοι
27. και λαβων ο Dανιηλ πισσης μνας τριακοντα και στεαρ και τριχας ηψησεν επι το αυτο και εποιησε μαζαν και ενεβαλεν εις το στομα του δρακοντος και φαγων διερραγη και εδειξεν αυτον τω βασιλει λεγων ου ταυτα σεβεσθε βασιλευ
28. και συνηχθησαν οι απο της χωρας παντες επι τον Dανιηλ και ειπαν Iουδαιος γεγονεν ο βασιλευς τον Bηλ κατεστρεψε και τον δρακοντα απεκτεινε
30. και ιδων ο βασιλευς οτι επισυνηχθη ο οχλος της χωρας επV αυτον εκαλεσε τους συμβιωτας αυτου και ειπεν διδωμι τον Dανιηλ εις απωλειαν
31. ην δε λακκος εν ω ετρεφοντο λεοντες επτα οις παρεδιδοντο οι επιβουλοι του βασιλεως και εχορηγειτο αυτοις καθV εκαστην ημεραν των επιθανατιων σωματα δυο και ενεβαλοσαν τον Dανιηλ οι οχλοι εις εκεινον τον λακκον ινα καταβρωθη και μηδε ταφης τυχη και ην εν τω λακκω Dανιηλ ημερας εξ
33. και εγενετο τη ημερα τη εκτη και ην Aμβακουμ εχων αρτους εντεθρυμμενους εν σκαφη εν εψηματι και σταμνον οινου κεκερασμενου και επορευετο εις το πεδιον προς τους θεριστας
34. και ελαλησεν αγγελος κυριου προς Aμβακουμ λεγων ταδε λεγει σοι κυριος ο θεος το αριστον ο εχεις απενεγκε Dανιηλ εις τον λακκον των λεοντων εν Bαβυλωνι
35. και ειπεν Aμβακουμ κυριε ο θεος ουχ εωρακα την Bαβυλωνα και τον λακκον ου γινωσκω που εστι
36. και επιλαβομενος αυτου ο αγγελος κυριου του Aμβακουμ της κομης αυτου της κεφαλης εθηκεν αυτον επανω του λακκου του εν Bαβυλωνι
37. και ειπεν Aμβακουμ προς Dανιηλ αναστας φαγε το αριστον ο απεστειλε σοι κυριος ο θεος
38. και ειπε Dανιηλ εμνησθη γαρ μου κυριος ο θεος ο μη εγκαταλειπων τους αγαπωντας αυτον
39. και εφαγε Dανιηλ ο δε αγγελος κυριου κατεστησε τον Aμβακουμ οθεν αυτον ελαβε τη αυτη ημερα ο δε κυριος ο θεος εμνησθη του Dανιηλ
40. εξηλθε δε ο βασιλευς μετα ταυτα πενθων τον Dανιηλ και εγκυψας εις τον λακκον ορα αυτον καθημενον
41. και αναβοησας ειπεν ο βασιλευς μεγας εστι κυριος ο θεος και ουκ εστι πλην αυτου αλλος
42. και εξηγαγεν ο βασιλευς τον Dανιηλ εκ του λακκου και τους αιτιους της απωλειας αυτου ενεβαλεν εις τον λακκον ενωπιον του Dανιηλ και κατεβρωθησαν
| 
