1. και VAρταξερξης ο των Mηδων παρελαβε την βασιλειαν και Dαρειος πληρης των ημερων και ενδοξος εν γηρει
2. και κατεστησε σατραπας εκατον εικοσι επτα επι πασης της βασιλειας αυτου
3. και επV αυτων ανδρας τρεις ηγουμενους αυτων και Dανιηλ εις ην των τριων ανδρων
4. υπερ παντας εχων εξουσιαν εν τη βασιλεια και Dανιηλ ην ενδεδυμενος πορφυραν και μεγας και ενδοξος εναντι Dαρειου του βασιλεως καθοτι ην ενδοξος και επιστημων και συνετος και πνευμα αγιον εν αυτω και ευοδουμενος εν ταις πραγματειαις του βασιλεως αις επρασσε τοτε ο βασιλευς εβουλευσατο καταστησαι τον Dανιηλ επι πασης της βασιλειας αυτου και τους δυο ανδρας ους κατεστησε μετV αυτου και σατραπας εκατον εικοσι επτα
5. οτε δε εβουλευσατο ο βασιλευς καταστησαι τον Dανιηλ επι πασης της βασιλειας αυτου τοτε βουλην και γνωμην εβουλευσαντο εν εαυτοις οι δυο νεανισκοι προς αλληλους λεγοντες επει ουδεμιαν αμαρτιαν ουδε αγνοιαν ηυρισκον κατα του Dανιηλ περι ης κατηγορησουσιν αυτου προς τον βασιλεα
6. και ειπαν δευτε στησωμεν ορισμον καθV εαυτων οτι πας ανθρωπος ουκ αξιωσει αξιωμα και ου μη ευξηται ευχην απο παντος θεου εως ημερων τριακοντα αλλV η παρα Dαρειου του βασιλεως ει δε μη αποθανειται ινα ηττησωσι τον Dανιηλ εναντιον του βασιλεως και ριφη εις τον λακκον των λεοντων ηδεισαν γαρ οτι Dανιηλ προσευχεται και δειται κυριου του θεου αυτου τρις της ημερας
7. τοτε προσηλθοσαν οι ανθρωποι εκεινοι και ειπαν εναντιον του βασιλεως
8. ορισμον και στασιν εστησαμεν οτι πας ανθρωπος ος αν ευξηται ευχην η αξιωση αξιωμα τι παρα παντος θεου εως ημερων τριακοντα αλλV η παρα Dαρειου του βασιλεως ριφησεται εις τον λακκον των λεοντων
9. και ηξιωσαν τον βασιλεα ινα στηση τον ορισμον και μη αλλοιωση αυτον διοτι ηδεισαν οτι Dανιηλ προσευχεται και δειται τρις της ημερας ινα ηττηθη δια του βασιλεως και ριφη εις τον λακκον των λεοντων
10. και ουτως ο βασιλευς Dαρειος εστησε και εκυρωσεν
11. επιγνους δε Dανιηλ τον ορισμον ον εστησε κατV αυτου θυριδας ηνοιξεν εν τω υπερωω αυτου κατεναντι Iερουσαλημ και επιπτεν επι προσωπον αυτου τρις της ημερας καθως εποιει εμπροσθεν και εδειτο
12. και αυτοι ετηρησαν τον Dανιηλ και κατελαβοσαν αυτον ευχομενον τρις της ημερας καθV εκαστην ημεραν
13. τοτε ουτοι οι ανθρωποι ενετυχον τω βασιλει και ειπαν Dαρειε βασιλευ ουχ ορισμον ωρισω ινα πας ανθρωπος μη ευξηται ευχην μηδε αξιωση αξιωμα παρα παντος θεου εως ημερων τριακοντα αλλα παρα σου βασιλευ ει δε μη ριφησεται εις τον λακκον των λεοντων αποκριθεις δε ο βασιλευς ειπεν αυτοις ακριβης ο λογος και μενει ο ορισμος Î1Ð και ειπον αυτω ορκιζομεν σε τοις Mηδων και Pερσων δογμασιν ινα μη αλλοιωσης το προσταγμα μηδε θαυμασης προσωπον και ινα μη ελαττωσης τι των ειρημενων και κολασης τον ανθρωπον ος ουκ ενεμεινε τω ορισμω τουτω και ειπεν ουτως ποιησω καθως λεγετε και εστηκε μοι τουτο
14. και ειπαν ιδου ευρομεν Dανιηλ τον φιλον σου ευχομενον και δεομενον του προσωπου του θεου αυτου τρις της ημερας
15. και λυπουμενος ο βασιλευς ειπεν ριφηναι τον Dανιηλ εις τον λακκον των λεοντων κατα τον ορισμον ον εστησε κατV αυτου τοτε ο βασιλευς σφοδρα ελυπηθη επι τω Dανιηλ και εβοηθει του εξελεσθαι αυτον εως δυσμων ηλιου απο των χειρων των σατραπων
16. και ουκ ηδυνατο εξελεσθαι αυτον απV αυτων
17. αναβοησας δε Dαρειος ο βασιλευς ειπε τω Dανιηλ ο θεος σου ω συ λατρευεις ενδελεχως τρις της ημερας αυτος εξελειται σε εκ χειρος των λεοντων εως πρωι θαρρει
18. τοτε Dανιηλ ερριφη εις τον λακκον των λεοντων και ηνεχθη λιθος και ετεθη εις το στομα του λακκου και εσφραγισατο ο βασιλευς εν τω δακτυλιω εαυτου και εν τοις δακτυλιοις των μεγιστανων αυτου οπως μη απV αυτων αρθη ο Dανιηλ η ο βασιλευς αυτον ανασπαση εκ του λακκου
19. τοτε υπεστρεψεν ο βασιλευς εις τα βασιλεια αυτου και ηυλισθη νηστις και ην λυπουμενος περι του Dανιηλ τοτε ο θεος του Dανιηλ προνοιαν ποιουμενος αυτου απεκλεισε τα στοματα των λεοντων και ου παρηνωχλησαν τω Dανιηλ
20. και ο βασιλευς Dαρειος ωρθρισε πρωι και παρελαβε μεθV εαυτου τους σατραπας και πορευθεις εστη επι του στοματος του λακκου των λεοντων
21. τοτε ο βασιλευς εκαλεσε τον Dανιηλ φωνη μεγαλη μετα κλαυθμου λεγων ω Dανιηλ ει αρα ζης και ο θεος σου ω λατρευεις ενδελεχως σεσωκε σε απο των λεοντων και ουκ ηχρειωκαν σε
22. τοτε Dανιηλ επηκουσε φωνη μεγαλη και ειπεν βασιλευ ετι ειμι ζων
23. και σεσωκε με ο θεος απο των λεοντων καθοτι δικαιοσυνη εν εμοι ευρεθη εναντιον αυτου και εναντιον δε σου βασιλευ ουτε αγνοια ουτε αμαρτια ευρεθη εν εμοι συ δε ηκουσας ανθρωπων πλανωντων βασιλεις και ερριψας με εις τον λακκον των λεοντων εις απωλειαν
24. τοτε συνηχθησαν πασαι αι δυναμεις και ειδον τον Dανιηλ ως ου παρηνωχλησαν αυτω οι λεοντες
25. τοτε οι δυο ανθρωποι εκεινοι οι καταμαρτυρησαντες του Dανιηλ αυτοι και αι γυναικες αυτων και τα τεκνα αυτων ερριφησαν τοις λεουσι και οι λεοντες απεκτειναν αυτους και εθλασαν τα οστα αυτων
26. τοτε Dαρειος εγραψε πασι τοις εθνεσι και χωραις και γλωσσαις τοις οικουσιν εν παση τη γη αυτου λεγων
27. παντες οι ανθρωποι οι οντες εν τη βασιλεια μου εστωσαν προσκυνουντες και λατρευοντες τω θεω του Dανιηλ αυτος γαρ εστι θεος μενων και ζων εις γενεας γενεων εως του αιωνος
28. εγω Dαρειος εσομαι αυτω προσκυνων και δουλευων πασας τας ημερας μου τα γαρ ειδωλα τα χειροποιητα ου δυνανται σωσαι ως ελυτρωσατο ο θεος του Dανιηλ τον Dανιηλ
29. και ο βασιλευς Dαρειος προσετεθη προς το γενος αυτου και Dανιηλ κατεσταθη επι της βασιλειας Dαρειου και Kυρος ο Pερσης παρελαβε την βασιλειαν αυτου
| 
