1. εν ετει τριτω Kυρου βασιλεως Pερσων λογος απεκαλυφθη τω Dανιηλ ου το ονομα επεκληθη Bαλτασαρ και αληθινος ο λογος και δυναμις μεγαλη και συνεσις εδοθη αυτω εν τη οπτασια
2. εν ταις ημεραις εκειναις εγω Dανιηλ ημην πενθων τρεις εβδομαδας ημερων
3. αρτον επιθυμιων ουκ εφαγον και κρεας και οινος ουκ εισηλθεν εις το στομα μου και αλειμμα ουκ ηλειψαμην εως πληρωσεως τριων εβδομαδων ημερων
4. εν ημερα εικοστη και τεταρτη του μηνος του πρωτου και εγω ημην εχομενα του ποταμου του μεγαλου αυτος εστιν Eδδεκελ
5. και ηρα τους οφθαλμους μου και ειδον και ιδου ανηρ εις ενδεδυμενος βαδδιν και η οσφυς αυτου περιεζωσμενη εν χρυσιω Wφαζ
6. και το σωμα αυτου ωσει θαρσις και το προσωπον αυτου ωσει ορασις αστραπης και οι οφθαλμοι αυτου ωσει λαμπαδες πυρος και οι βραχιονες αυτου και τα σκελη ως ορασις χαλκου στιλβοντος και η φωνη των λογων αυτου ως φωνη οχλου
7. και ειδον εγω Dανιηλ μονος την οπτασιαν και οι ανδρες οι μετV εμου ουκ ειδον την οπτασιαν αλλV η εκστασις μεγαλη επεπεσεν επV αυτους και εφυγον εν φοβω
8. και εγω υπελειφθην μονος και ειδον την οπτασιαν την μεγαλην ταυτην και ουχ υπελειφθη εν εμοι ισχυς και η δοξα μου μετεστραφη εις διαφθοραν και ουκ εκρατησα ισχυος
9. και ηκουσα την φωνην των λογων αυτου και εν τω ακουσαι με αυτου ημην κατανενυγμενος και το προσωπον μου επι την γην
10. και ιδου χειρ απτομενη μου και ηγειρεν με επι τα γονατα μου
11. και ειπεν προς με Dανιηλ ανηρ επιθυμιων συνες εν τοις λογοις οις εγω λαλω προς σε και στηθι επι τη στασει σου οτι νυν απεσταλην προς σε και εν τω λαλησαι αυτον προς με τον λογον τουτον ανεστην εντρομος
12. και ειπεν προς με μη φοβου Dανιηλ οτι απο της πρωτης ημερας ης εδωκας την καρδιαν σου του συνιεναι και κακωθηναι εναντιον του θεου σου ηκουσθησαν οι λογοι σου και εγω ηλθον εν τοις λογοις σου
13. και ο αρχων βασιλειας Pερσων ειστηκει εξ εναντιας μου εικοσι και μιαν ημεραν και ιδου Mιχαηλ εις των αρχοντων των πρωτων ηλθεν βοηθησαι μοι και αυτον κατελιπον εκει μετα του αρχοντος βασιλειας Pερσων
14. και ηλθον συνετισαι σε οσα απαντησεται τω λαω σου επV εσχατων των ημερων οτι ετι η ορασις εις ημερας
15. και εν τω λαλησαι αυτον μετV εμου κατα τους λογους τουτους εδωκα το προσωπον μου επι την γην και κατενυγην
16. και ιδου ως ομοιωσις υιου ανθρωπου ηψατο των χειλεων μου και ηνοιξα το στομα μου και ελαλησα και ειπα προς τον εστωτα εναντιον εμου κυριε εν τη οπτασια σου εστραφη τα εντος μου εν εμοι και ουκ εσχον ισχυν
17. και πως δυνησεται ο παις σου κυριε λαλησαι μετα του κυριου μου τουτου και εγω απο του νυν ου στησεται εν εμοι ισχυς και πνοη ουχ υπελειφθη εν εμοι
18. και προσεθετο και ηψατο μου ως ορασις ανθρωπου και ενισχυσεν με
19. και ειπεν μοι μη φοβου ανηρ επιθυμιων ειρηνη σοι ανδριζου και ισχυε και εν τω λαλησαι αυτον μετV εμου ισχυσα και ειπα λαλειτω ο κυριος μου οτι ενισχυσας με
20. και ειπεν ει οιδας ινα τι ηλθον προς σε και νυν επιστρεψω του πολεμησαι μετα αρχοντος Pερσων και εγω εξεπορευομην και ο αρχων των Eλληνων ηρχετο
21. αλλV η αναγγελω σοι το εντεταγμενον εν γραφη αληθειας και ουκ εστιν εις αντεχομενος μετV εμου περι τουτων αλλV η Mιχαηλ ο αρχων υμων
| 
