1. και Dαρειος ο Mηδος παρελαβεν την βασιλειαν ων ετων εξηκοντα δυο
2. και ηρεσεν ενωπιον Dαρειου και κατεστησεν επι της βασιλειας σατραπας εκατον εικοσι του ειναι αυτους εν ολη τη βασιλεια αυτου
3. και επανω αυτων τακτικους τρεις ων ην Dανιηλ εις εξ αυτων του αποδιδοναι αυτοις τους σατραπας λογον οπως ο βασιλευς μη ενοχληται
4. και ην Dανιηλ υπερ αυτους οτι πνευμα περισσον εν αυτω και ο βασιλευς κατεστησεν αυτον εφV ολης της βασιλειας αυτου
5. και οι τακτικοι και οι σατραπαι εζητουν προφασιν ευρειν κατα Dανιηλ και πασαν προφασιν και παραπτωμα και αμβλακημα ουχ ευρον κατV αυτου οτι πιστος ην
6. και ειπον οι τακτικοι ουχ ευρησομεν κατα Dανιηλ προφασιν ει μη εν νομιμοις θεου αυτου
7. τοτε οι τακτικοι και οι σατραπαι παρεστησαν τω βασιλει και ειπαν αυτω Dαρειε βασιλευ εις τους αιωνας ζηθι
8. συνεβουλευσαντο παντες οι επι της βασιλειας σου στρατηγοι και σατραπαι υπατοι και τοπαρχαι του στησαι στασει βασιλικη και ενισχυσαι ορισμον οπως ος αν αιτηση αιτημα παρα παντος θεου και ανθρωπου εως ημερων τριακοντα αλλV η παρα σου βασιλευ εμβληθησεται εις τον λακκον των λεοντων
9. νυν ουν βασιλευ στησον τον ορισμον και εκθες γραφην οπως μη αλλοιωθη το δογμα Mηδων και Pερσων
10. τοτε ο βασιλευς Dαρειος επεταξεν γραφηναι το δογμα
11. και Dανιηλ ηνικα εγνω οτι ενεταγη το δογμα εισηλθεν εις τον οικον αυτου και αι θυριδες ανεωγμεναι αυτω εν τοις υπερωοις αυτου κατεναντι Iερουσαλημ και καιρους τρεις της ημερας ην καμπτων επι τα γονατα αυτου και προσευχομενος και εξομολογουμενος εναντιον του θεου αυτου καθως ην ποιων εμπροσθεν
12. τοτε οι ανδρες εκεινοι παρετηρησαν και ευρον τον Dανιηλ αξιουντα και δεομενον του θεου αυτου
13. και προσελθοντες λεγουσιν τω βασιλει βασιλευ ουχ ορισμον εταξας οπως πας ανθρωπος ος αν αιτηση παρα παντος θεου και ανθρωπου αιτημα εως ημερων τριακοντα αλλV η παρα σου βασιλευ εμβληθησεται εις τον λακκον των λεοντων και ειπεν ο βασιλευς αληθινος ο λογος και το δογμα Mηδων και Pερσων ου παρελευσεται
14. τοτε απεκριθησαν και λεγουσιν ενωπιον του βασιλεως Dανιηλ ο απο των υιων της αιχμαλωσιας της Iουδαιας ουχ υπεταγη τω δογματι σου περι του ορισμου ου εταξας και καιρους τρεις της ημερας αιτει παρα του θεου αυτου τα αιτηματα αυτου
15. τοτε ο βασιλευς ως το ρημα ηκουσεν πολυ ελυπηθη επV αυτω και περι του Dανιηλ ηγωνισατο του εξελεσθαι αυτον και εως εσπερας ην αγωνιζομενος του εξελεσθαι αυτον
16. τοτε οι ανδρες εκεινοι λεγουσιν τω βασιλει γνωθι βασιλευ οτι δογμα Mηδοις και Pερσαις του παν ορισμον και στασιν ην αν ο βασιλευς στηση ου δει παραλλαξαι
17. τοτε ο βασιλευς ειπεν και ηγαγον τον Dανιηλ και ενεβαλον αυτον εις τον λακκον των λεοντων και ειπεν ο βασιλευς τω Dανιηλ ο θεος σου ω συ λατρευεις ενδελεχως αυτος εξελειται σε
18. και ηνεγκαν λιθον και επεθηκαν επι το στομα του λακκου και εσφραγισατο ο βασιλευς εν τω δακτυλιω αυτου και εν τω δακτυλιω των μεγιστανων αυτου οπως μη αλλοιωθη πραγμα εν τω Dανιηλ
19. και απηλθεν ο βασιλευς εις τον οικον αυτου και εκοιμηθη αδειπνος και εδεσματα ουκ εισηνεγκαν αυτω και ο υπνος απεστη απV αυτου και απεκλεισεν ο θεος τα στοματα των λεοντων και ου παρηνωχλησαν τω Dανιηλ
20. τοτε ο βασιλευς ανεστη το πρωι εν τω φωτι και εν σπουδη ηλθεν επι τον λακκον των λεοντων
21. και εν τω εγγιζειν αυτον τω λακκω εβοησεν φωνη ισχυρα Dανιηλ ο δουλος του θεου του ζωντος ο θεος σου ω συ λατρευεις ενδελεχως ει ηδυνηθη εξελεσθαι σε εκ στοματος των λεοντων
22. και ειπεν Dανιηλ τω βασιλει βασιλευ εις τους αιωνας ζηθι
23. ο θεος μου απεστειλεν τον αγγελον αυτου και ενεφραξεν τα στοματα των λεοντων και ουκ ελυμηναντο με οτι κατεναντι αυτου ευθυτης ηυρεθη μοι και ενωπιον δε σου βασιλευ παραπτωμα ουκ εποιησα
24. τοτε ο βασιλευς πολυ ηγαθυνθη επV αυτω και τον Dανιηλ ειπεν ανενεγκαι εκ του λακκου και ανηνεχθη Dανιηλ εκ του λακκου και πασα διαφθορα ουχ ευρεθη εν αυτω οτι επιστευσεν εν τω θεω αυτου
25. και ειπεν ο βασιλευς και ηγαγοσαν τους ανδρας τους διαβαλοντας τον Dανιηλ και εις τον λακκον των λεοντων ενεβληθησαν αυτοι και οι υιοι αυτων και αι γυναικες αυτων και ουκ εφθασαν εις το εδαφος του λακκου εως ου εκυριευσαν αυτων οι λεοντες και παντα τα οστα αυτων ελεπτυναν
26. τοτε Dαρειος ο βασιλευς εγραψεν πασι τοις λαοις φυλαις γλωσσαις τοις οικουσιν εν παση τη γη ειρηνη υμιν πληθυνθειη
27. εκ προσωπου μου ετεθη δογμα του εν παση αρχη της βασιλειας μου ειναι τρεμοντας και φοβουμενους απο προσωπου του θεου Dανιηλ οτι αυτος εστιν θεος ζων και μενων εις τους αιωνας και η βασιλεια αυτου ου διαφθαρησεται και η κυριεια αυτου εως τελους
28. αντιλαμβανεται και ρυεται και ποιει σημεια και τερατα εν ουρανω και επι της γης οστις εξειλατο τον Dανιηλ εκ χειρος των λεοντων
29. και Dανιηλ κατευθυνεν εν τη βασιλεια Dαρειου και εν τη βασιλεια Kυρου του Pερσου
| 
