1. κυριος εκτισεν εκ γης ανθρωπον και παλιν απεστρεψεν αυτον εις αυτην
2. ημερας αριθμου και καιρον εδωκεν αυτοις και εδωκεν αυτοις εξουσιαν των επV αυτης
3. καθV εαυτον ενεδυσεν αυτους ισχυν και κατV εικονα αυτου εποιησεν αυτους
4. εθηκεν τον φοβον αυτου επι πασης σαρκος και κατακυριευειν θηριων και πετεινων
6. διαβουλιον και γλωσσαν και οφθαλμους ωτα και καρδιαν εδωκεν διανοεισθαι αυτοις
7. επιστημην συνεσεως ενεπλησεν αυτους και αγαθα και κακα υπεδειξεν αυτοις
8. εθηκεν τον οφθαλμον αυτου επι τας καρδιας αυτων δειξαι αυτοις το μεγαλειον των εργων αυτου
10. και ονομα αγιασμου αινεσουσιν ινα διηγωνται τα μεγαλεια των εργων αυτου
11. προσεθηκεν αυτοις επιστημην και νομον ζωης εκληροδοτησεν αυτοις
12. διαθηκην αιωνος εστησεν μετV αυτων και τα κριματα αυτου υπεδειξεν αυτοις
13. μεγαλειον δοξης ειδον οι οφθαλμοι αυτων και δοξαν φωνης αυτου ηκουσεν το ους αυτων
14. και ειπεν αυτοις προσεχετε απο παντος αδικου και ενετειλατο αυτοις εκαστω περι του πλησιον
15. αι οδοι αυτων εναντιον αυτου δια παντος ου κρυβησονται απο των οφθαλμων αυτου
17. εκαστω εθνει κατεστησεν ηγουμενον και μερις κυριου Iσραηλ εστιν
19. απαντα τα εργα αυτων ως ο ηλιος εναντιον αυτου και οι οφθαλμοι αυτου ενδελεχεις επι τας οδους αυτων
20. ουκ εκρυβησαν αι αδικιαι αυτων απV αυτου και πασαι αι αμαρτιαι αυτων εναντι κυριου
22. ελεημοσυνη ανδρος ως σφραγις μετV αυτου και χαριν ανθρωπου ως κορην συντηρησει
23. μετα ταυτα εξαναστησεται και ανταποδωσει αυτοις και το ανταποδομα αυτων εις κεφαλην αυτων αποδωσει
24. πλην μετανοουσιν εδωκεν επανοδον και παρεκαλεσεν εκλειποντας υπομονην
25. επιστρεφε επι κυριον και απολειπε αμαρτιας δεηθητι κατα προσωπον και σμικρυνον προσκομμα
26. επαναγε επι υψιστον και αποστρεφε απο αδικιας και σφοδρα μισησον βδελυγμα
27. υψιστω τις αινεσει εν αδου αντι ζωντων και διδοντων ανθομολογησιν
28. απο νεκρου ως μηδε οντος απολλυται εξομολογησις ζων και υγιης αινεσει τον κυριον
29. ως μεγαλη η ελεημοσυνη του κυριου και εξιλασμος τοις επιστρεφουσιν επV αυτον
30. ου γαρ δυναται παντα ειναι εν ανθρωποις οτι ουκ αθανατος υιος ανθρωπου
31. τι φωτεινοτερον ηλιου και τουτο εκλειπει και πονηρον ενθυμηθησεται σαρξ και αιμα
32. δυναμιν υψους ουρανου αυτος επισκεπτεται και ανθρωποι παντες γη και σποδος
| 
