1. και ειπεν κυριος προς Mωυσην πορευου αναβηθι εντευθεν συ και ο λαος σου ους εξηγαγες εκ γης Aιγυπτου εις την γην ην ωμοσα τω Aβρααμ και Iσαακ και Iακωβ λεγων τω σπερματι υμων δωσω αυτην
2. και συναποστελω τον αγγελον μου προ προσωπου σου και εκβαλει τον Aμορραιον και Cετταιον και Fερεζαιον και Gεργεσαιον και Eυαιον και Iεβουσαιον
3. και εισαξω σε εις γην ρεουσαν γαλα και μελι ου γαρ μη συναναβω μετα σου δια το λαον σκληροτραχηλον σε ειναι ινα μη εξαναλωσω σε εν τη οδω
4. και ακουσας ο λαος το ρημα το πονηρον τουτο κατεπενθησαν εν πενθικοις
5. και ειπεν κυριος τοις υιοις Iσραηλ υμεις λαος σκληροτραχηλος ορατε μη πληγην αλλην επαξω εγω εφV υμας και εξαναλωσω υμας νυν ουν αφελεσθε τας στολας των δοξων υμων και τον κοσμον και δειξω σοι α ποιησω σοι
6. και περιειλαντο οι υιοι Iσραηλ τον κοσμον αυτων και την περιστολην απο του ορους του Cωρηβ
7. και λαβων Mωυσης την σκηνην αυτου επηξεν εξω της παρεμβολης μακραν απο της παρεμβολης και εκληθη σκηνη μαρτυριου και εγενετο πας ο ζητων κυριον εξεπορευετο εις την σκηνην εξω της παρεμβολης
8. ηνικα δV αν εισεπορευετο Mωυσης εις την σκηνην εξω της παρεμβολης ειστηκει πας ο λαος σκοπευοντες εκαστος παρα τας θυρας της σκηνης αυτου και κατενοουσαν απιοντος Mωυση εως του εισελθειν αυτον εις την σκηνην
9. ως δV αν εισηλθεν Mωυσης εις την σκηνην κατεβαινεν ο στυλος της νεφελης και ιστατο επι την θυραν της σκηνης και ελαλει Mωυση
10. και εωρα πας ο λαος τον στυλον της νεφελης εστωτα επι της θυρας της σκηνης και σταντες πας ο λαος προσεκυνησαν εκαστος απο της θυρας της σκηνης αυτου
11. και ελαλησεν κυριος προς Mωυσην ενωπιος ενωπιω ως ει τις λαλησει προς τον εαυτου φιλον και απελυετο εις την παρεμβολην ο δε θεραπων VIησους υιος Nαυη νεος ουκ εξεπορευετο εκ της σκηνης
12. και ειπεν Mωυσης προς κυριον ιδου συ μοι λεγεις αναγαγε τον λαον τουτον συ δε ουκ εδηλωσας μοι ον συναποστελεις μετV εμου συ δε μοι ειπας οιδα σε παρα παντας και χαριν εχεις παρV εμοι
13. ει ουν ευρηκα χαριν εναντιον σου εμφανισον μοι σεαυτον γνωστως ιδω σε οπως αν ω ευρηκως χαριν εναντιον σου και ινα γνω οτι λαος σου το εθνος το μεγα τουτο
14. και λεγει αυτος προπορευσομαι σου και καταπαυσω σε
15. και λεγει προς αυτον ει μη αυτος συ πορευη μη με αναγαγης εντευθεν
16. και πως γνωστον εσται αληθως οτι ευρηκα χαριν παρα σοι εγω τε και ο λαος σου αλλV η συμπορευομενου σου μεθV ημων και ενδοξασθησομαι εγω τε και ο λαος σου παρα παντα τα εθνη οσα επι της γης εστιν
17. και ειπεν κυριος προς Mωυσην και τουτον σοι τον λογον ον ειρηκας ποιησω ευρηκας γαρ χαριν ενωπιον μου και οιδα σε παρα παντας
18. και λεγει δειξον μοι την σεαυτου δοξαν
19. και ειπεν εγω παρελευσομαι προτερος σου τη δοξη μου και καλεσω επι τω ονοματι μου κυριος εναντιον σου και ελεησω ον αν ελεω και οικτιρησω ον αν οικτιρω
20. και ειπεν ου δυνηση ιδειν μου το προσωπον ου γαρ μη ιδη ανθρωπος το προσωπον μου και ζησεται
21. και ειπεν κυριος ιδου τοπος παρV εμοι στηση επι της πετρας
22. ηνικα δV αν παρελθη μου η δοξα και θησω σε εις οπην της πετρας και σκεπασω τη χειρι μου επι σε εως αν παρελθω
23. και αφελω την χειρα και τοτε οψη τα οπισω μου το δε προσωπον μου ουκ οφθησεται σοι
| 
