1. ωφθη δε αυτω ο θεος προς τη δρυι τη Mαμβρη καθημενου αυτου επι της θυρας της σκηνης αυτου μεσημβριας
2. αναβλεψας δε τοις οφθαλμοις αυτου ειδεν και ιδου τρεις ανδρες ειστηκεισαν επανω αυτου και ιδων προσεδραμεν εις συναντησιν αυτοις απο της θυρας της σκηνης αυτου και προσεκυνησεν επι την γην
3. και ειπεν κυριε ει αρα ευρον χαριν εναντιον σου μη παρελθης τον παιδα σου
4. λημφθητω δη υδωρ και νιψατωσαν τους ποδας υμων και καταψυξατε υπο το δενδρον
5. και λημψομαι αρτον και φαγεσθε και μετα τουτο παρελευσεσθε εις την οδον υμων ου εινεκεν εξεκλινατε προς τον παιδα υμων και ειπαν ουτως ποιησον καθως ειρηκας
6. και εσπευσεν Aβρααμ επι την σκηνην προς Sαρραν και ειπεν αυτη σπευσον και φυρασον τρια μετρα σεμιδαλεως και ποιησον εγκρυφιας
7. και εις τας βοας εδραμεν Aβρααμ και ελαβεν μοσχαριον απαλον και καλον και εδωκεν τω παιδι και εταχυνεν του ποιησαι αυτο
8. ελαβεν δε βουτυρον και γαλα και το μοσχαριον ο εποιησεν και παρεθηκεν αυτοις και εφαγοσαν αυτος δε παρειστηκει αυτοις υπο το δενδρον
9. ειπεν δε προς αυτον που Sαρρα η γυνη σου ο δε αποκριθεις ειπεν ιδου εν τη σκηνη
10. ειπεν δε επαναστρεφων ηξω προς σε κατα τον καιρον τουτον εις ωρας και εξει υιον Sαρρα η γυνη σου Sαρρα δε ηκουσεν προς τη θυρα της σκηνης ουσα οπισθεν αυτου
11. Aβρααμ δε και Sαρρα πρεσβυτεροι προβεβηκοτες ημερων εξελιπεν δε Sαρρα γινεσθαι τα γυναικεια
12. εγελασεν δε Sαρρα εν εαυτη λεγουσα ουπω μεν μοι γεγονεν εως του νυν ο δε κυριος μου πρεσβυτερος
13. και ειπεν κυριος προς Aβρααμ τι οτι εγελασεν Sαρρα εν εαυτη λεγουσα αρα γε αληθως τεξομαι εγω δε γεγηρακα
14. μη αδυνατει παρα τω θεω ρημα εις τον καιρον τουτον αναστρεψω προς σε εις ωρας και εσται τη Sαρρα υιος
15. ηρνησατο δε Sαρρα λεγουσα ουκ εγελασα εφοβηθη γαρ και ειπεν ουχι αλλα εγελασας
16. εξανασταντες δε εκειθεν οι ανδρες κατεβλεψαν επι προσωπον Sοδομων και Gομορρας Aβρααμ δε συνεπορευετο μετV αυτων συμπροπεμπων αυτους
17. ο δε κυριος ειπεν μη κρυψω εγω απο Aβρααμ του παιδος μου α εγω ποιω
18. Aβρααμ δε γινομενος εσται εις εθνος μεγα και πολυ και ενευλογηθησονται εν αυτω παντα τα εθνη της γης
19. ηδειν γαρ οτι συνταξει τοις υιοις αυτου και τω οικω αυτου μετV αυτον και φυλαξουσιν τας οδους κυριου ποιειν δικαιοσυνην και κρισιν οπως αν επαγαγη κυριος επι Aβρααμ παντα οσα ελαλησεν προς αυτον
20. ειπεν δε κυριος κραυγη Sοδομων και Gομορρας πεπληθυνται και αι αμαρτιαι αυτων μεγαλαι σφοδρα
21. καταβας ουν οψομαι ει κατα την κραυγην αυτων την ερχομενην προς με συντελουνται ει δε μη ινα γνω
22. και αποστρεψαντες εκειθεν οι ανδρες ηλθον εις Sοδομα Aβρααμ δε ην εστηκως εναντιον κυριου
23. και εγγισας Aβρααμ ειπεν μη συναπολεσης δικαιον μετα ασεβους και εσται ο δικαιος ως ο ασεβης
24. εαν ωσιν πεντηκοντα δικαιοι εν τη πολει απολεις αυτους ουκ ανησεις παντα τον τοπον ενεκεν των πεντηκοντα δικαιων εαν ωσιν εν αυτη
25. μηδαμως συ ποιησεις ως το ρημα τουτο του αποκτειναι δικαιον μετα ασεβους και εσται ο δικαιος ως ο ασεβης μηδαμως ο κρινων πασαν την γην ου ποιησεις κρισιν
26. ειπεν δε κυριος εαν ευρω εν Sοδομοις πεντηκοντα δικαιους εν τη πολει αφησω παντα τον τοπον διV αυτους
27. και αποκριθεις Aβρααμ ειπεν νυν ηρξαμην λαλησαι προς τον κυριον εγω δε ειμι γη και σποδος
28. εαν δε ελαττονωθωσιν οι πεντηκοντα δικαιοι πεντε απολεις ενεκεν των πεντε πασαν την πολιν και ειπεν ου μη απολεσω εαν ευρω εκει τεσσαρακοντα πεντε
29. και προσεθηκεν ετι λαλησαι προς αυτον και ειπεν εαν δε ευρεθωσιν εκει τεσσαρακοντα και ειπεν ου μη απολεσω ενεκεν των τεσσαρακοντα
30. και ειπεν μη τι κυριε εαν λαλησω εαν δε ευρεθωσιν εκει τριακοντα και ειπεν ου μη απολεσω εαν ευρω εκει τριακοντα
31. και ειπεν επειδη εχω λαλησαι προς τον κυριον εαν δε ευρεθωσιν εκει εικοσι και ειπεν ου μη απολεσω ενεκεν των εικοσι
32. και ειπεν μη τι κυριε εαν λαλησω ετι απαξ εαν δε ευρεθωσιν εκει δεκα και ειπεν ου μη απολεσω ενεκεν των δεκα
33. απηλθεν δε κυριος ως επαυσατο λαλων τω Aβρααμ και Aβρααμ απεστρεψεν εις τον τοπον αυτου
| 
