1. και Aβρααμ ην πρεσβυτερος προβεβηκως ημερων και κυριος ευλογησεν τον Aβρααμ κατα παντα
2. και ειπεν Aβρααμ τω παιδι αυτου τω πρεσβυτερω της οικιας αυτου τω αρχοντι παντων των αυτου θες την χειρα σου υπο τον μηρον μου
3. και εξορκιω σε κυριον τον θεον του ουρανου και τον θεον της γης ινα μη λαβης γυναικα τω υιω μου Iσαακ απο των θυγατερων των Cαναναιων μεθV ων εγω οικω εν αυτοις
4. αλλα εις την γην μου ου εγενομην πορευση και εις την φυλην μου και λημψη γυναικα τω υιω μου Iσαακ εκειθεν
5. ειπεν δε προς αυτον ο παις μηποτε ου βουλεται η γυνη πορευθηναι μετV εμου οπισω εις την γην ταυτην αποστρεψω τον υιον σου εις την γην οθεν εξηλθες εκειθεν
6. ειπεν δε προς αυτον Aβρααμ προσεχε σεαυτω μη αποστρεψης τον υιον μου εκει
7. κυριος ο θεος του ουρανου και ο θεος της γης ος ελαβεν με εκ του οικου του πατρος μου και εκ της γης ης εγενηθην ος ελαλησεν μοι και ωμοσεν μοι λεγων σοι δωσω την γην ταυτην και τω σπερματι σου αυτος αποστελει τον αγγελον αυτου εμπροσθεν σου και λημψη γυναικα τω υιω μου Iσαακ εκειθεν
8. εαν δε μη θελη η γυνη πορευθηναι μετα σου εις την γην ταυτην καθαρος εση απο του ορκου τουτου μονον τον υιον μου μη αποστρεψης εκει
9. και εθηκεν ο παις την χειρα αυτου υπο τον μηρον Aβρααμ του κυριου αυτου και ωμοσεν αυτω περι του ρηματος τουτου
10. και ελαβεν ο παις δεκα καμηλους απο των καμηλων του κυριου αυτου και απο παντων των αγαθων του κυριου αυτου μεθV εαυτου και αναστας επορευθη εις την Mεσοποταμιαν εις την πολιν Nαχωρ
11. και εκοιμισεν τας καμηλους εξω της πολεως παρα το φρεαρ του υδατος το προς οψε ηνικα εκπορευονται αι υδρευομεναι
12. και ειπεν κυριε ο θεος του κυριου μου Aβρααμ ευοδωσον εναντιον εμου σημερον και ποιησον ελεος μετα του κυριου μου Aβρααμ
13. ιδου εγω εστηκα επι της πηγης του υδατος αι δε θυγατερες των οικουντων την πολιν εκπορευονται αντλησαι υδωρ
14. και εσται η παρθενος η αν εγω ειπω επικλινον την υδριαν σου ινα πιω και ειπη μοι πιε και τας καμηλους σου ποτιω εως αν παυσωνται πινουσαι ταυτην ητοιμασας τω παιδι σου Iσαακ και εν τουτω γνωσομαι οτι εποιησας ελεος τω κυριω μου Aβρααμ
15. και εγενετο προ του συντελεσαι αυτον λαλουντα εν τη διανοια και ιδου Rεβεκκα εξεπορευετο η τεχθεισα Bαθουηλ υιω Mελχας της γυναικος Nαχωρ αδελφου δε Aβρααμ εχουσα την υδριαν επι των ωμων αυτης
16. η δε παρθενος ην καλη τη οψει σφοδρα παρθενος ην ανηρ ουκ εγνω αυτην καταβασα δε επι την πηγην επλησεν την υδριαν και ανεβη
17. επεδραμεν δε ο παις εις συναντησιν αυτης και ειπεν ποτισον με μικρον υδωρ εκ της υδριας σου
18. η δε ειπεν πιε κυριε και εσπευσεν και καθειλεν την υδριαν επι τον βραχιονα αυτης και εποτισεν αυτον
19. εως επαυσατο πινων και ειπεν και ταις καμηλοις σου υδρευσομαι εως αν πασαι πιωσιν
20. και εσπευσεν και εξεκενωσεν την υδριαν εις το ποτιστηριον και εδραμεν ετι επι το φρεαρ αντλησαι και υδρευσατο πασαις ταις καμηλοις
21. ο δε ανθρωπος κατεμανθανεν αυτην και παρεσιωπα του γνωναι ει ευοδωκεν κυριος την οδον αυτου η ου
22. εγενετο δε ηνικα επαυσαντο πασαι αι καμηλοι πινουσαι ελαβεν ο ανθρωπος ενωτια χρυσα ανα δραχμην ολκης και δυο ψελια επι τας χειρας αυτης δεκα χρυσων ολκη αυτων
23. και επηρωτησεν αυτην και ειπεν θυγατηρ τινος ει αναγγειλον μοι ει εστιν παρα τω πατρι σου τοπος ημιν καταλυσαι
24. και ειπεν αυτω θυγατηρ Bαθουηλ ειμι εγω του Mελχας ον ετεκεν τω Nαχωρ
25. και ειπεν αυτω και αχυρα και χορτασματα πολλα παρV ημιν και τοπος του καταλυσαι
26. και ευδοκησας ο ανθρωπος προσεκυνησεν κυριω
27. και ειπεν ευλογητος κυριος ο θεος του κυριου μου Aβρααμ ος ουκ εγκατελιπεν την δικαιοσυνην αυτου και την αληθειαν απο του κυριου μου εμε ευοδωκεν κυριος εις οικον του αδελφου του κυριου μου
28. και δραμουσα η παις απηγγειλεν εις τον οικον της μητρος αυτης κατα τα ρηματα ταυτα
29. τη δε Rεβεκκα αδελφος ην ω ονομα Lαβαν και εδραμεν Lαβαν προς τον ανθρωπον εξω επι την πηγην
30. και εγενετο ηνικα ειδεν τα ενωτια και τα ψελια επι τας χειρας της αδελφης αυτου και οτε ηκουσεν τα ρηματα Rεβεκκας της αδελφης αυτου λεγουσης ουτως λελαληκεν μοι ο ανθρωπος και ηλθεν προς τον ανθρωπον εστηκοτος αυτου επι των καμηλων επι της πηγης
31. και ειπεν αυτω δευρο εισελθε ευλογητος κυριος ινα τι εστηκας εξω εγω δε ητοιμακα την οικιαν και τοπον ταις καμηλοις
32. εισηλθεν δε ο ανθρωπος εις την οικιαν και απεσαξεν τας καμηλους και εδωκεν αχυρα και χορτασματα ταις καμηλοις και υδωρ νιψασθαι τοις ποσιν αυτου και τοις ποσιν των ανδρων των μετV αυτου
33. και παρεθηκεν αυτοις αρτους φαγειν και ειπεν ου μη φαγω εως του λαλησαι με τα ρηματα μου και ειπαν λαλησον
34. και ειπεν παις Aβρααμ εγω ειμι
35. κυριος δε ευλογησεν τον κυριον μου σφοδρα και υψωθη και εδωκεν αυτω προβατα και μοσχους αργυριον και χρυσιον παιδας και παιδισκας καμηλους και ονους
36. και ετεκεν Sαρρα η γυνη του κυριου μου υιον ενα τω κυριω μου μετα το γηρασαι αυτον και εδωκεν αυτω οσα ην αυτω
37. και ωρκισεν με ο κυριος μου λεγων ου λημψη γυναικα τω υιω μου απο των θυγατερων των Cαναναιων εν οις εγω παροικω εν τη γη αυτων
38. αλλV η εις τον οικον του πατρος μου πορευση και εις την φυλην μου και λημψη γυναικα τω υιω μου εκειθεν
39. ειπα δε τω κυριω μου μηποτε ου πορευσεται η γυνη μετV εμου
40. και ειπεν μοι κυριος ω ευηρεστησα εναντιον αυτου αυτος αποστελει τον αγγελον αυτου μετα σου και ευοδωσει την οδον σου και λημψη γυναικα τω υιω μου εκ της φυλης μου και εκ του οικου του πατρος μου
41. τοτε αθωος εση απο της αρας μου ηνικα γαρ εαν ελθης εις την εμην φυλην και μη σοι δωσιν και εση αθωος απο του ορκισμου μου
42. και ελθων σημερον επι την πηγην ειπα κυριε ο θεος του κυριου μου Aβρααμ ει συ ευοδοις την οδον μου ην νυν εγω πορευομαι επV αυτην
43. ιδου εγω εφεστηκα επι της πηγης του υδατος και αι θυγατερες των ανθρωπων της πολεως εξελευσονται υδρευσασθαι υδωρ και εσται η παρθενος η αν εγω ειπω ποτισον με μικρον υδωρ εκ της υδριας σου
44. και ειπη μοι και συ πιε και ταις καμηλοις σου υδρευσομαι αυτη η γυνη ην ητοιμασεν κυριος τω εαυτου θεραποντι Iσαακ και εν τουτω γνωσομαι οτι πεποιηκας ελεος τω κυριω μου Aβρααμ
45. και εγενετο προ του συντελεσαι με λαλουντα εν τη διανοια ευθυς Rεβεκκα εξεπορευετο εχουσα την υδριαν επι των ωμων και κατεβη επι την πηγην και υδρευσατο ειπα δε αυτη ποτισον με
46. και σπευσασα καθειλεν την υδριαν αυτης αφV εαυτης και ειπεν πιε συ και τας καμηλους σου ποτιω και επιον και τας καμηλους μου εποτισεν
47. και ηρωτησα αυτην και ειπα τινος ει θυγατηρ η δε εφη θυγατηρ Bαθουηλ ειμι του υιου Nαχωρ ον ετεκεν αυτω Mελχα και περιεθηκα αυτη τα ενωτια και τα ψελια περι τας χειρας αυτης
48. και ευδοκησας προσεκυνησα κυριω και ευλογησα κυριον τον θεον του κυριου μου Aβρααμ ος ευοδωσεν μοι εν οδω αληθειας λαβειν την θυγατερα του αδελφου του κυριου μου τω υιω αυτου
49. ει ουν ποιειτε υμεις ελεος και δικαιοσυνην προς τον κυριον μου απαγγειλατε μοι ει δε μη απαγγειλατε μοι ινα επιστρεψω εις δεξιαν η εις αριστεραν
50. αποκριθεις δε Lαβαν και Bαθουηλ ειπαν παρα κυριου εξηλθεν το προσταγμα τουτο ου δυνησομεθα ουν σοι αντειπειν κακον καλω
51. ιδου Rεβεκκα ενωπιον σου λαβων αποτρεχε και εστω γυνη τω υιω του κυριου σου καθα ελαλησεν κυριος
52. εγενετο δε εν τω ακουσαι τον παιδα τον Aβρααμ των ρηματων τουτων προσεκυνησεν επι την γην κυριω
53. και εξενεγκας ο παις σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον εδωκεν Rεβεκκα και δωρα εδωκεν τω αδελφω αυτης και τη μητρι αυτης
54. και εφαγον και επιον αυτος και οι ανδρες οι μετV αυτου οντες και εκοιμηθησαν και αναστας πρωι ειπεν εκπεμψατε με ινα απελθω προς τον κυριον μου
55. ειπαν δε οι αδελφοι αυτης και η μητηρ μεινατω η παρθενος μεθV ημων ημερας ωσει δεκα και μετα ταυτα απελευσεται
56. ο δε ειπεν προς αυτους μη κατεχετε με και κυριος ευοδωσεν την οδον μου εκπεμψατε με ινα απελθω προς τον κυριον μου
57. οι δε ειπαν καλεσωμεν την παιδα και ερωτησωμεν το στομα αυτης
58. και εκαλεσαν Rεβεκκαν και ειπαν αυτη πορευση μετα του ανθρωπου τουτου η δε ειπεν πορευσομαι
59. και εξεπεμψαν Rεβεκκαν την αδελφην αυτων και τα υπαρχοντα αυτης και τον παιδα τον Aβρααμ και τους μετV αυτου
60. και ευλογησαν Rεβεκκαν την αδελφην αυτων και ειπαν αυτη αδελφη ημων ει γινου εις χιλιαδας μυριαδων και κληρονομησατω το σπερμα σου τας πολεις των υπεναντιων
61. αναστασα δε Rεβεκκα και αι αβραι αυτης επεβησαν επι τας καμηλους και επορευθησαν μετα του ανθρωπου και αναλαβων ο παις την Rεβεκκαν απηλθεν
62. Iσαακ δε επορευετο δια της ερημου κατα το φρεαρ της ορασεως αυτος δε κατωκει εν τη γη τη προς λιβα
63. και εξηλθεν Iσαακ αδολεσχησαι εις το πεδιον το προς δειλης και αναβλεψας τοις οφθαλμοις ειδεν καμηλους ερχομενας
64. και αναβλεψασα Rεβεκκα τοις οφθαλμοις ειδεν τον Iσαακ και κατεπηδησεν απο της καμηλου
65. και ειπεν τω παιδι τις εστιν ο ανθρωπος εκεινος ο πορευομενος εν τω πεδιω εις συναντησιν ημιν ειπεν δε ο παις ουτος εστιν ο κυριος μου η δε λαβουσα το θεριστρον περιεβαλετο
66. και διηγησατο ο παις τω Iσαακ παντα τα ρηματα α εποιησεν
67. εισηλθεν δε Iσαακ εις τον οικον της μητρος αυτου και ελαβεν την Rεβεκκαν και εγενετο αυτου γυνη και ηγαπησεν αυτην και παρεκληθη Iσαακ περι Sαρρας της μητρος αυτου
| 
