1. προσκαλεσαμενος δε Iσαακ τον Iακωβ ευλογησεν αυτον και ενετειλατο αυτω λεγων ου λημψη γυναικα εκ των θυγατερων Cανααν
2. αναστας αποδραθι εις την Mεσοποταμιαν εις τον οικον Bαθουηλ του πατρος της μητρος σου και λαβε σεαυτω εκειθεν γυναικα εκ των θυγατερων Lαβαν του αδελφου της μητρος σου
3. ο δε θεος μου ευλογησαι σε και αυξησαι σε και πληθυναι σε και εση εις συναγωγας εθνων
4. και δωη σοι την ευλογιαν Aβρααμ του πατρος μου σοι και τω σπερματι σου μετα σε κληρονομησαι την γην της παροικησεως σου ην εδωκεν ο θεος τω Aβρααμ
5. και απεστειλεν Iσαακ τον Iακωβ και επορευθη εις την Mεσοποταμιαν προς Lαβαν τον υιον Bαθουηλ του Sυρου αδελφον δε Rεβεκκας της μητρος Iακωβ και Hσαυ
6. ειδεν δε Hσαυ οτι ευλογησεν Iσαακ τον Iακωβ και απωχετο εις την Mεσοποταμιαν Sυριας λαβειν εαυτω εκειθεν γυναικα εν τω ευλογειν αυτον και ενετειλατο αυτω λεγων ου λημψη γυναικα απο των θυγατερων Cανααν
7. και ηκουσεν Iακωβ του πατρος και της μητρος αυτου και επορευθη εις την Mεσοποταμιαν Sυριας
8. και ειδεν Hσαυ οτι πονηραι εισιν αι θυγατερες Cανααν εναντιον Iσαακ του πατρος αυτου
9. και επορευθη Hσαυ προς Iσμαηλ και ελαβεν την Mαελεθ θυγατερα Iσμαηλ του υιου Aβρααμ αδελφην Nαβαιωθ προς ταις γυναιξιν αυτου γυναικα
10. και εξηλθεν Iακωβ απο του φρεατος του ορκου και επορευθη εις Cαρραν
11. και απηντησεν τοπω και εκοιμηθη εκει εδυ γαρ ο ηλιος και ελαβεν απο των λιθων του τοπου και εθηκεν προς κεφαλης αυτου και εκοιμηθη εν τω τοπω εκεινω
12. και ενυπνιασθη και ιδου κλιμαξ εστηριγμενη εν τη γη ης η κεφαλη αφικνειτο εις τον ουρανον και οι αγγελοι του θεου ανεβαινον και κατεβαινον επV αυτης
13. ο δε κυριος επεστηρικτο επV αυτης και ειπεν εγω κυριος ο θεος Aβρααμ του πατρος σου και ο θεος Iσαακ μη φοβου η γη εφV ης συ καθευδεις επV αυτης σοι δωσω αυτην και τω σπερματι σου
14. και εσται το σπερμα σου ως η αμμος της γης και πλατυνθησεται επι θαλασσαν και επι λιβα και επι βορραν και επV ανατολας και ενευλογηθησονται εν σοι πασαι αι φυλαι της γης και εν τω σπερματι σου
15. και ιδου εγω μετα σου διαφυλασσων σε εν τη οδω παση ου εαν πορευθης και αποστρεψω σε εις την γην ταυτην οτι ου μη σε εγκαταλιπω εως του ποιησαι με παντα οσα ελαλησα σοι
16. και εξηγερθη Iακωβ απο του υπνου αυτου και ειπεν οτι εστιν κυριος εν τω τοπω τουτω εγω δε ουκ ηδειν
17. και εφοβηθη και ειπεν ως φοβερος ο τοπος ουτος ουκ εστιν τουτο αλλV η οικος θεου και αυτη η πυλη του ουρανου
18. και ανεστη Iακωβ το πρωι και ελαβεν τον λιθον ον υπεθηκεν εκει προς κεφαλης αυτου και εστησεν αυτον στηλην και επεχεεν ελαιον επι το ακρον αυτης
19. και εκαλεσεν Iακωβ το ονομα του τοπου εκεινου Oικος θεου και Oυλαμλους ην ονομα τη πολει το προτερον
20. και ηυξατο Iακωβ ευχην λεγων εαν η κυριος ο θεος μετV εμου και διαφυλαξη με εν τη οδω ταυτη η εγω πορευομαι και δω μοι αρτον φαγειν και ιματιον περιβαλεσθαι
21. και αποστρεψη με μετα σωτηριας εις τον οικον του πατρος μου και εσται μοι κυριος εις θεον
22. και ο λιθος ουτος ον εστησα στηλην εσται μοι οικος θεου και παντων ων εαν μοι δως δεκατην αποδεκατωσω αυτα σοι
| 
