1. Iωσηφ δε κατηχθη εις Aιγυπτον και εκτησατο αυτον Pετεφρης ο ευνουχος Fαραω αρχιμαγειρος ανηρ Aιγυπτιος εκ χειρος Iσμαηλιτων οι κατηγαγον αυτον εκει
2. και ην κυριος μετα Iωσηφ και ην ανηρ επιτυγχανων και εγενετο εν τω οικω παρα τω κυριω τω Aιγυπτιω
3. ηδει δε ο κυριος αυτου οτι κυριος μετV αυτου και οσα αν ποιη κυριος ευοδοι εν ταις χερσιν αυτου
4. και ευρεν Iωσηφ χαριν εναντιον του κυριου αυτου ευηρεστει δε αυτω και κατεστησεν αυτον επι του οικου αυτου και παντα οσα ην αυτω εδωκεν δια χειρος Iωσηφ
5. εγενετο δε μετα το κατασταθηναι αυτον επι του οικου αυτου και επι παντα οσα ην αυτω και ηυλογησεν κυριος τον οικον του Aιγυπτιου δια Iωσηφ και εγενηθη ευλογια κυριου εν πασιν τοις υπαρχουσιν αυτω εν τω οικω και εν τω αγρω
6. και επετρεψεν παντα οσα ην αυτω εις χειρας Iωσηφ και ουκ ηδει των καθV εαυτον ουδεν πλην του αρτου ου ησθιεν αυτος και ην Iωσηφ καλος τω ειδει και ωραιος τη οψει σφοδρα
7. και εγενετο μετα τα ρηματα ταυτα και επεβαλεν η γυνη του κυριου αυτου τους οφθαλμους αυτης επι Iωσηφ και ειπεν κοιμηθητι μετV εμου
8. ο δε ουκ ηθελεν ειπεν δε τη γυναικι του κυριου αυτου ει ο κυριος μου ου γινωσκει διV εμε ουδεν εν τω οικω αυτου και παντα οσα εστιν αυτω εδωκεν εις τας χειρας μου
9. και ουχ υπερεχει εν τη οικια ταυτη ουθεν εμου ουδε υπεξηρηται απV εμου ουδεν πλην σου δια το σε γυναικα αυτου ειναι και πως ποιησω το ρημα το πονηρον τουτο και αμαρτησομαι εναντιον του θεου
10. ηνικα δε ελαλει τω Iωσηφ ημεραν εξ ημερας και ουχ υπηκουσεν αυτη καθευδειν μετV αυτης του συγγενεσθαι αυτη
11. εγενετο δε τοιαυτη τις ημερα εισηλθεν Iωσηφ εις την οικιαν ποιειν τα εργα αυτου και ουθεις ην των εν τη οικια εσω
12. και επεσπασατο αυτον των ιματιων λεγουσα κοιμηθητι μετV εμου και καταλιπων τα ιματια αυτου εν ταις χερσιν αυτης εφυγεν και εξηλθεν εξω
13. και εγενετο ως ειδεν οτι κατελιπεν τα ιματια αυτου εν ταις χερσιν αυτης και εφυγεν και εξηλθεν εξω
14. και εκαλεσεν τους οντας εν τη οικια και ειπεν αυτοις λεγουσα ιδετε εισηγαγεν ημιν παιδα Eβραιον εμπαιζειν ημιν εισηλθεν προς με λεγων κοιμηθητι μετV εμου και εβοησα φωνη μεγαλη
15. εν δε τω ακουσαι αυτον οτι υψωσα την φωνην μου και εβοησα καταλιπων τα ιματια αυτου παρV εμοι εφυγεν και εξηλθεν εξω
16. και καταλιμπανει τα ιματια παρV εαυτη εως ηλθεν ο κυριος εις τον οικον αυτου
17. και ελαλησεν αυτω κατα τα ρηματα ταυτα λεγουσα εισηλθεν προς με ο παις ο Eβραιος ον εισηγαγες προς ημας εμπαιξαι μοι και ειπεν μοι κοιμηθησομαι μετα σου
18. ως δε ηκουσεν οτι υψωσα την φωνην μου και εβοησα κατελιπεν τα ιματια αυτου παρV εμοι και εφυγεν και εξηλθεν εξω
19. εγενετο δε ως ηκουσεν ο κυριος αυτου τα ρηματα της γυναικος αυτου οσα ελαλησεν προς αυτον λεγουσα ουτως εποιησεν μοι ο παις σου και εθυμωθη οργη
20. και λαβων ο κυριος Iωσηφ ενεβαλεν αυτον εις το οχυρωμα εις τον τοπον εν ω οι δεσμωται του βασιλεως κατεχονται εκει εν τω οχυρωματι
21. και ην κυριος μετα Iωσηφ και κατεχεεν αυτου ελεος και εδωκεν αυτω χαριν εναντιον του αρχιδεσμοφυλακος
22. και εδωκεν ο αρχιδεσμοφυλαξ το δεσμωτηριον δια χειρος Iωσηφ και παντας τους απηγμενους οσοι εν τω δεσμωτηριω και παντα οσα ποιουσιν εκει
23. ουκ ην ο αρχιδεσμοφυλαξ του δεσμωτηριου γινωσκων διV αυτον ουθεν παντα γαρ ην δια χειρος Iωσηφ δια το τον κυριον μετV αυτου ειναι και οσα αυτος εποιει κυριος ευωδου εν ταις χερσιν αυτου
| 
