1. αποστελω ως ερπετα επι την γην μη πετρα ερημος εστιν το ορος Sιων
2. εση γαρ ως πετεινου ανιπταμενου νεοσσος αφηρημενος θυγατερ Mωαβ επειτα δε Aρνων
3. πλειονα βουλευου ποιειτε σκεπην πενθους αυτη δια παντος εν μεσημβρινη σκοτια φευγουσιν εξεστησαν μη απαχθης
4. παροικησουσιν σοι οι φυγαδες Mωαβ εσονται σκεπη υμιν απο προσωπου διωκοντος οτι ηρθη η συμμαχια σου και ο αρχων απωλετο ο καταπατων επι της γης
5. και διορθωθησεται μετV ελεους θρονος και καθιεται επV αυτου μετα αληθειας εν σκηνη Dαυιδ κρινων και εκζητων κριμα και σπευδων δικαιοσυνην
6. ηκουσαμεν την υβριν Mωαβ υβριστης σφοδρα την υπερηφανιαν εξηρας ουχ ουτως η μαντεια σου
7. ουχ ουτως ολολυξει Mωαβ εν γαρ τη Mωαβιτιδι παντες ολολυξουσιν τοις κατοικουσιν Dεσεθ μελετησεις και ουκ εντραπηση
8. τα πεδια Eσεβων πενθησει αμπελος Sεβαμα καταπινοντες τα εθνη καταπατησατε τας αμπελους αυτης εως Iαζηρ ου μη συναψητε πλανηθητε την ερημον οι απεσταλμενοι εγκατελειφθησαν διεβησαν γαρ την ερημον
9. δια τουτο κλαυσομαι ως τον κλαυθμον Iαζηρ αμπελον Sεβαμα τα δενδρα σου κατεβαλεν Eσεβων και Eλεαλη οτι επι τω θερισμω και επι τω τρυγητω σου καταπατησω και παντα πεσουνται
10. και αρθησεται ευφροσυνη και αγαλλιαμα εκ των αμπελωνων σου και εν τοις αμπελωσιν σου ου μη ευφρανθησονται και ου μη πατησουσιν οινον εις τα υποληνια πεπαυται γαρ
11. δια τουτο η κοιλια μου επι Mωαβ ως κιθαρα ηχησει και τα εντος μου ωσει τειχος ο ενεκαινισας
12. και εσται εις το εντραπηναι σε οτι εκοπιασεν Mωαβ επι τοις βωμοις και εισελευσεται εις τα χειροποιητα αυτης ωστε προσευξασθαι και ου μη δυνηται εξελεσθαι αυτον
13. τουτο το ρημα ο ελαλησεν κυριος επι Mωαβ οποτε και ελαλησεν
14. και νυν λεγω εν τρισιν ετεσιν ετων μισθωτου ατιμασθησεται η δοξα Mωαβ εν παντι τω πλουτω τω πολλω και καταλειφθησεται ολιγοστος και ουκ εντιμος
| 
