1. και προσεθεντο οι υιοι Iσραηλ ποιησαι το πονηρον εναντιον κυριου και παρεδωκεν αυτους κυριος εν χειρι αλλοφυλων τεσσαρακοντα ετη
2. και εγενετο ανηρ εκ Sαραα εκ της φυλης του Dαν και ονομα αυτω Mανωε και η γυνη αυτου στειρα και ουκ ετικτεν
3. και ωφθη αγγελος κυριου προς την γυναικα και ειπεν προς αυτην ιδου δη συ στειρα και ου τετοκας και εν γαστρι εξεις και τεξη υιον
4. και νυν φυλαξαι και μη πιης οινον και σικερα και μη φαγης παν ακαθαρτον
5. οτι ιδου συ εν γαστρι εξεις και τεξη υιον και ουκ αναβησεται σιδηρος επι την κεφαλην αυτου οτι ηγιασμενον ναζιραιον εσται τω θεω το παιδαριον εκ της γαστρος και αυτος αρξεται σωζειν τον Iσραηλ εκ χειρος αλλοφυλων
6. και ηλθεν η γυνη και ειπεν τω ανδρι αυτης λεγουσα οτι ανθρωπος του θεου ηλθεν προς με και η ορασις αυτου ως ορασις αγγελου του θεου επιφανης σφοδρα και ηρωτων ποθεν εστιν και το ονομα αυτου ουκ απηγγειλεν μοι
7. και ειπεν μοι ιδου συ εν γαστρι εξεις και τεξη υιον και νυν μη πιης οινον και σικερα και μη φαγης πασαν ακαθαρσιαν οτι ναζιραιον θεου εσται το παιδαριον απο της γαστρος εως ημερας θανατου αυτου
8. και εδεηθη Mανωε του κυριου και ειπεν εν εμοι κυριε ανθρωπος του θεου ον απεστειλας προς ημας ελθετω δη προς ημας και φωτισατω ημας τι ποιησωμεν τω παιδαριω τω τικτομενω
9. και επηκουσεν ο θεος της φωνης Mανωε και παρεγενετο ο αγγελος του θεου ετι προς την γυναικα αυτης καθημενης εν τω αγρω και Mανωε ο ανηρ αυτης ουκ ην μετV αυτης
10. και εταχυνεν η γυνη και εξεδραμεν και απηγγειλεν τω ανδρι αυτης και ειπεν προς αυτον ιδου ωπται μοι ο ανηρ ο ελθων προς με τη ημερα εκεινη
11. και ανεστη Mανωε και επορευθη οπισω της γυναικος αυτου προς τον ανδρα και ειπεν αυτω ει συ ει ο ανηρ ο λαλησας προς την γυναικα και ειπεν ο αγγελος εγω
12. και ειπεν Mανωε νυν δη ελθοντος του ρηματος σου τι εσται το κριμα του παιδαριου και τα εργα αυτου
13. και ειπεν ο αγγελος κυριου προς Mανωε απο παντων ων ειπα προς την γυναικα φυλαξασθω
14. απο παντων οσα εκπορευεται εξ αμπελου ου φαγεται και οινον και σικερα μη πιετω και παν ακαθαρτον μη φαγετω παντα οσα ενετειλαμην αυτη φυλαξασθω
15. και ειπεν Mανωε προς τον αγγελον κυριου βιασωμεθα δη σε και ποιησομεν ενωπιον σου εριφον αιγων
16. και ειπεν ο αγγελος κυριου προς Mανωε εαν βιαση με ου φαγομαι των αρτων σου και εαν ποιησης ολοκαυτωμα κυριω ανοισεις αυτο οτι ουκ εγνω Mανωε οτι αγγελος κυριου εστιν
17. και ειπεν Mανωε προς τον αγγελον κυριου τι ονομα σοι ινα οταν ελθη το ρημα σου δοξασωμεν σε
18. και ειπεν αυτω ο αγγελος κυριου ινα τι τουτο ερωτας το ονομα μου και αυτο εστιν θαυμαστον
19. και ελαβεν Mανωε τον εριφον των αιγων και την θυσιαν και ανηνεγκεν επι την πετραν τω κυριω τω θαυμαστα ποιουντι κυριω και Mανωε και η γυνη αυτου εθεωρουν
20. και εγενετο εν τω αναβηναι την φλογα επανωθεν του θυσιαστηριου εις τον ουρανον και ανεβη ο αγγελος κυριου εν τη φλογι και Mανωε και η γυνη αυτου εθεωρουν και επεσον επι προσωπον αυτων επι την γην
21. και ου προσεθηκεν ετι ο αγγελος κυριου οφθηναι προς Mανωε και προς την γυναικα αυτου τοτε εγνω Mανωε οτι αγγελος κυριου εστιν
22. και ειπεν Mανωε προς την γυναικα αυτου θανατω αποθανουμεθα οτι θεον εωρακαμεν
23. και ειπεν αυτω η γυνη αυτου ει εβουλετο κυριος θανατωσαι ημας ουκ αν εδεξατο εκ των χειρων ημων ολοκαυτωμα και θυσιαν και ουκ αν εφωτισεν ημας παντα ταυτα και ουκ αν ακουστα εποιησεν ημιν ταυτα
24. και ετεκεν η γυνη υιον και εκαλεσεν το ονομα αυτου Sαμψων και ηυλογησεν αυτον κυριος και ηυξηθη το παιδαριον
25. και ηρξατο πνευμα κυριου συμπορευεσθαι αυτω εν παρεμβολη Dαν ανα μεσον Sαραα και ανα μεσον Eσθαολ
| 
