1. εαν επιστραφη Iσραηλ λεγει κυριος προς με επιστραφησεται εαν περιελη τα βδελυγματα αυτου εκ στοματος αυτου και απο του προσωπου μου ευλαβηθη
2. και ομοση ζη κυριος μετα αληθειας και εν κρισει και εν δικαιοσυνη και ευλογησουσιν εν αυτη εθνη και εν αυτω αινεσουσιν τω θεω εν Iερουσαλημ
3. οτι ταδε λεγει κυριος τοις ανδρασιν Iουδα και τοις κατοικουσιν Iερουσαλημ νεωσατε εαυτοις νεωματα και μη σπειρητε επV ακανθαις
4. περιτμηθητε τω θεω υμων και περιτεμεσθε την σκληροκαρδιαν υμων ανδρες Iουδα και οι κατοικουντες Iερουσαλημ μη εξελθη ως πυρ ο θυμος μου και εκκαυθησεται και ουκ εσται ο σβεσων απο προσωπου πονηριας επιτηδευματων υμων
5. αναγγειλατε εν τω Iουδα και ακουσθητω εν Iερουσαλημ ειπατε σημανατε επι της γης σαλπιγγι και κεκραξατε μεγα ειπατε συναχθητε και εισελθωμεν εις τας πολεις τας τειχηρεις
6. αναλαβοντες φευγετε εις Sιων σπευσατε μη στητε οτι κακα εγω επαγω απο βορρα και συντριβην μεγαλην
7. ανεβη λεων εκ της μανδρας αυτου εξολεθρευων εθνη εξηρεν και εξηλθεν εκ του τοπου αυτου του θειναι την γην εις ερημωσιν και πολεις καθαιρεθησονται παρα το μη κατοικεισθαι αυτας
8. επι τουτοις περιζωσασθε σακκους και κοπτεσθε και αλαλαξατε διοτι ουκ απεστραφη ο θυμος κυριου αφV υμων
9. και εσται εν εκεινη τη ημερα λεγει κυριος απολειται η καρδια του βασιλεως και η καρδια των αρχοντων και οι ιερεις εκστησονται και οι προφηται θαυμασονται
10. και ειπα ω δεσποτα κυριε αρα γε απατων ηπατησας τον λαον τουτον και την Iερουσαλημ λεγων ειρηνη εσται υμιν και ιδου ηψατο η μαχαιρα εως της ψυχης αυτων
11. εν τω καιρω εκεινω ερουσιν τω λαω τουτω και τη Iερουσαλημ πνευμα πλανησεως εν τη ερημω οδος της θυγατρος του λαου μου ουκ εις καθαρον ουδV εις αγιον
12. πνευμα πληρωσεως ηξει μοι νυν δε εγω λαλω κριματα προς αυτους
13. ιδου ως νεφελη αναβησεται και ως καταιγις τα αρματα αυτου κουφοτεροι αετων οι ιπποι αυτου ουαι ημιν οτι ταλαιπωρουμεν
14. αποπλυνε απο κακιας την καρδιαν σου Iερουσαλημ ινα σωθης εως ποτε υπαρξουσιν εν σοι διαλογισμοι πονων σου
15. διοτι φωνη αναγγελλοντος εκ Dαν ηξει και ακουσθησεται πονος εξ ορους Eφραιμ
16. αναμνησατε εθνη ιδου ηκασιν αναγγειλατε εν Iερουσαλημ συστροφαι ερχονται εκ γης μακροθεν και εδωκαν επι τας πολεις Iουδα φωνην αυτων
17. ως φυλασσοντες αγρον εγενοντο επV αυτην κυκλω οτι εμου ημελησας λεγει κυριος
18. αι οδοι σου και τα επιτηδευματα σου εποιησαν ταυτα σοι αυτη η κακια σου οτι πικρα οτι ηψατο εως της καρδιας σου
19. την κοιλιαν μου την κοιλιαν μου αλγω και τα αισθητηρια της καρδιας μου μαιμασσει η ψυχη μου σπαρασσεται η καρδια μου ου σιωπησομαι οτι φωνην σαλπιγγος ηκουσεν η ψυχη μου κραυγην πολεμου
20. και ταλαιπωριαν συντριμμον επικαλειται οτι τεταλαιπωρηκεν πασα η γη αφνω τεταλαιπωρηκεν η σκηνη διεσπασθησαν αι δερρεις μου
21. εως ποτε οψομαι φευγοντας ακουων φωνην σαλπιγγων
22. διοτι οι ηγουμενοι του λαου μου εμε ουκ ηδεισαν υιοι αφρονες εισιν και ου συνετοι σοφοι εισιν του κακοποιησαι το δε καλως ποιησαι ουκ επεγνωσαν
23. επεβλεψα επι την γην και ιδου ουθεν και εις τον ουρανον και ουκ ην τα φωτα αυτου
24. ειδον τα ορη και ην τρεμοντα και παντας τους βουνους ταρασσομενους
25. επεβλεψα και ιδου ουκ ην ανθρωπος και παντα τα πετεινα του ουρανου επτοειτο
26. ειδον και ιδου ο Kαρμηλος ερημος και πασαι αι πολεις εμπεπυρισμεναι πυρι απο προσωπου κυριου και απο προσωπου οργης θυμου αυτου ηφανισθησαν
27. ταδε λεγει κυριος ερημος εσται πασα η γη συντελειαν δε ου μη ποιησω
28. επι τουτοις πενθειτω η γη και συσκοτασατω ο ουρανος ανωθεν διοτι ελαλησα και ου μετανοησω ωρμησα και ουκ αποστρεψω απV αυτης
29. απο φωνης ιππεως και εντεταμενου τοξου ανεχωρησεν πασα χωρα εισεδυσαν εις τα σπηλαια και εις τα αλση εκρυβησαν και επι τας πετρας ανεβησαν πασα πολις εγκατελειφθη ου κατοικει εν αυταις ανθρωπος
30. και συ τι ποιησεις εαν περιβαλη κοκκινον και κοσμηση κοσμω χρυσω και εαν εγχριση στιβι τους οφθαλμους σου εις ματην ο ωραι?σμος σου απωσαντο σε οι ερασται σου την ψυχην σου ζητουσιν
31. οτι φωνην ως ωvδινουσης ηκουσα του στεναγμου σου ως πρωτοτοκουσης φωνη θυγατρος Sιων εκλυθησεται και παρησει τας χειρας αυτης οιμμοι εγω οτι εκλειπει η ψυχη μου επι τοις ανηρημενοις
| 
