1. και προσεθηκαν οι υιοι Iσραηλ ποιησαι το πονηρον ενωπιον κυριου και παρεδωκεν αυτους κυριος εν χειρι Fυλιστιιμ τεσσαρακοντα ετη
2. και ην ανηρ εις απο Sαραα απο δημου συγγενειας του Dανι και ονομα αυτω Mανωε και γυνη αυτω στειρα και ουκ ετεκεν
3. και ωφθη αγγελος κυριου προς την γυναικα και ειπεν προς αυτην ιδου συ στειρα και ου τετοκας και συλλημψη υιον
4. και νυν φυλαξαι δη και μη πιης οινον και μεθυσμα και μη φαγης παν ακαθαρτον
5. οτι ιδου συ εν γαστρι εχεις και τεξη υιον και σιδηρος ουκ αναβησεται επι την κεφαλην αυτου οτι ναζιρ θεου εσται το παιδαριον απο της κοιλιας και αυτος αρξεται του σωσαι τον Iσραηλ εκ χειρος Fυλιστιιμ
6. και εισηλθεν η γυνη και ειπεν τω ανδρι αυτης λεγουσα ανθρωπος θεου ηλθεν προς με και ειδος αυτου ως ειδος αγγελου θεου φοβερον σφοδρα και ουκ ηρωτησα αυτον ποθεν εστιν και το ονομα αυτου ουκ απηγγειλεν μοι
7. και ειπεν μοι ιδου συ εν γαστρι εχεις και τεξη υιον και νυν μη πιης οινον και μεθυσμα και μη φαγης παν ακαθαρτον οτι αγιον θεου εσται το παιδαριον απο γαστρος εως ημερας θανατου αυτου
8. και προσηυξατο Mανωε προς κυριον και ειπεν εν εμοι κυριε Aδωναιε τον ανθρωπον του θεου ον απεστειλας ελθετω δη ετι προς ημας και συμβιβασατω ημας τι ποιησωμεν τω παιδιω τω τικτομενω
9. και εισηκουσεν ο θεος της φωνης Mανωε και ηλθεν ο αγγελος του θεου ετι προς την γυναικα και αυτη εκαθητο εν αγρω και Mανωε ο ανηρ αυτης ουκ ην μετV αυτης
10. και εταχυνεν η γυνη και εδραμεν και ανηγγειλεν τω ανδρι αυτης και ειπεν προς αυτον ιδου ωπται προς με ο ανηρ ος ηλθεν εν ημερα προς με
11. και ανεστη και επορευθη Mανωε οπισω της γυναικος αυτου και ηλθεν προς τον ανδρα και ειπεν αυτω ει συ ει ο ανηρ ο λαλησας προς την γυναικα και ειπεν ο αγγελος εγω
12. και ειπεν Mανωε νυν ελευσεται ο λογος σου τις εσται κρισις του παιδιου και τα ποιηματα αυτου
13. και ειπεν ο αγγελος κυριου προς Mανωε απο παντων ων ειρηκα προς την γυναικα φυλαξεται
14. απο παντος ο εκπορευεται εξ αμπελου του οινου ου φαγεται και οινον και σικερα μεθυσμα μη πιετω και παν ακαθαρτον μη φαγετω παντα οσα ενετειλαμην αυτη φυλαξεται
15. και ειπεν Mανωε προς τον αγγελον κυριου κατασχωμεν ωδε σε και ποιησωμεν ενωπιον σου εριφον αιγων
16. και ειπεν ο αγγελος κυριου προς Mανωε εαν κατασχης με ου φαγομαι απο των αρτων σου και εαν ποιησης ολοκαυτωμα τω κυριω ανοισεις αυτο οτι ουκ εγνω Mανωε οτι αγγελος κυριου αυτος
17. και ειπεν Mανωε προς τον αγγελον κυριου τι το ονομα σοι οτι ελθοι το ρημα σου και δοξασομεν σε
18. και ειπεν αυτω ο αγγελος κυριου εις τι τουτο ερωτας το ονομα μου και αυτο εστιν θαυμαστον
19. και ελαβεν Mανωε τον εριφον των αιγων και την θυσιαν και ανηνεγκεν επι την πετραν τω κυριω και διεχωρισεν ποιησαι και Mανωε και η γυνη αυτου βλεποντες
20. και εγενετο εν τω αναβηναι την φλογα επανω του θυσιαστηριου εως του ουρανου και ανεβη ο αγγελος κυριου εν τη φλογι του θυσιαστηριου και Mανωε και η γυνη αυτου βλεποντες και επεσαν επι προσωπον αυτων επι την γην
21. και ου προσεθηκεν ετι ο αγγελος κυριου οφθηναι προς Mανωε και προς την γυναικα αυτου τοτε εγνω Mανωε οτι αγγελος κυριου ουτος
22. και ειπεν Mανωε προς την γυναικα αυτου θανατω αποθανουμεθα οτι θεον ειδομεν
23. και ειπεν αυτω η γυνη αυτου ει ηθελεν ο κυριος θανατωσαι ημας ουκ αν ελαβεν εκ χειρος ημων ολοκαυτωμα και θυσιαν και ουκ αν εδειξεν ημιν ταυτα παντα και καθως καιρος ουκ αν ηκουτισεν ημας ταυτα
24. και ετεκεν η γυνη υιον και εκαλεσεν το ονομα αυτου Sαμψων και ηδρυνθη το παιδαριον και ευλογησεν αυτο κυριος
25. και ηρξατο πνευμα κυριου συνεκπορευεσθαι αυτω εν παρεμβολη Dαν και ανα μεσον Sαραα και ανα μεσον Eσθαολ
| 
