1. και εποιησαν οι υιοι Iσραηλ το πονηρον ενωπιον κυριου και εδωκεν αυτους κυριος εν χειρι Mαδιαμ επτα ετη
2. και ισχυσεν χειρ Mαδιαμ επι Iσραηλ και εποιησαν εαυτοις οι υιοι Iσραηλ απο προσωπου Mαδιαμ τας τρυμαλιας τας εν τοις ορεσιν και τα σπηλαια και τα κρεμαστα
3. και εγενετο εαν εσπειραν οι υιοι Iσραηλ και ανεβαιναν Mαδιαμ και Aμαληκ και οι υιοι ανατολων συνανεβαινον αυτοις
4. και παρενεβαλον εις αυτους και κατεφθειραν τους καρπους αυτων εως ελθειν εις Gαζαν και ου κατελιπον υποστασιν ζωης εν τη γη Iσραηλ ουδε εν τοις ποιμνιοις ταυρον και ονον
5. οτι αυτοι και αι κτησεις αυτων ανεβαινον και αι σκηναι αυτων παρεγινοντο καθως ακρις εις πληθος και αυτοις και τοις καμηλοις αυτων ουκ ην αριθμος και ηρχοντο εις την γην Iσραηλ και διεφθειρον αυτην
6. και επτωχευσεν Iσραηλ σφοδρα απο προσωπου Mαδιαμ και εβοησαν οι υιοι Iσραηλ προς κυριον
8. και εξαπεστειλεν κυριος ανδρα προφητην προς τους υιους Iσραηλ και ειπεν αυτοις ταδε λεγει κυριος ο θεος Iσραηλ εγω ειμι ος ανηγαγον υμας εκ γης Aιγυπτου και εξηγαγον υμας εξ οικου δουλειας υμων
9. και ερρυσαμην υμας εκ χειρος Aιγυπτου και εκ χειρος παντων των θλιβοντων υμας και εξεβαλον αυτους εκ προσωπου υμων και εδωκα υμιν την γην αυτων
10. και ειπα υμιν εγω κυριος ο θεος υμων ου φοβηθησεσθε τους θεους του Aμορραιου εν οις υμεις καθησεσθε εν τη γη αυτων και ουκ εισηκουσατε της φωνης μου
11. και ηλθεν αγγελος κυριου και εκαθισεν υπο την τερεμινθον την εν Eφραθα την Iωας πατρος του Eσδρι και Gεδεων υιος αυτου ραβδιζων σιτον εν ληνω εις εκφυγειν απο προσωπου του Mαδιαμ
12. και ωφθη αυτω ο αγγελος κυριου και ειπεν προς αυτον κυριος μετα σου ισχυρος των δυναμεων
13. και ειπεν προς αυτον Gεδεων εν εμοι κυριε μου και ει εστιν κυριος μεθV ημων εις τι ευρεν ημας τα κακα ταυτα και που εστιν παντα τα θαυμασια αυτου α διηγησαντο ημιν οι πατερες ημων λεγοντες μη ουχι εξ Aιγυπτου ανηγαγεν ημας κυριος και νυν εξερριψεν ημας και εδωκεν ημας εν χειρι Mαδιαμ
14. και επεστρεψεν προς αυτον ο αγγελος κυριου και ειπεν πορευου εν ισχυι σου ταυτη και σωσεις τον Iσραηλ εκ χειρος Mαδιαμ ιδου εξαπεστειλα σε
15. και ειπεν προς αυτον Gεδεων εν εμοι κυριε μου εν τινι σωσω τον Iσραηλ ιδου η χιλιας μου ησθενησεν εν Mανασση και εγω ειμι ο μικροτερος εν οικω πατρος μου
16. και ειπεν προς αυτον ο αγγελος κυριου κυριος εσται μετα σου και παταξεις την Mαδιαμ ωσει ανδρα ενα
17. και ειπεν προς αυτον Gεδεων ει δε ευρον ελεος εν οφθαλμοις σου και ποιησεις μοι σημερον παν ο τι ελαλησας μετV εμου
18. μη χωρισθης εντευθεν εως του ελθειν με προς σε και εξοισω την θυσιαν και θησω ενωπιον σου και ειπεν εγω ειμι καθιομαι εως του επιστρεψαι σε
19. και Gεδεων εισηλθεν και εποιησεν εριφον αιγων και οιφι αλευρου αζυμα και τα κρεα εθηκεν εν τω κοφινω και τον ζωμον εβαλεν εν τη χυτρα και εξηνεγκεν αυτα προς αυτον υπο την τερεμινθον και προσηγγισεν
20. και ειπεν προς αυτον ο αγγελος του θεου λαβε τα κρεα και τα αζυμα και θες προς την πετραν εκεινην και τον ζωμον εχομενα εκχεε και εποιησεν ουτως
21. και εξετεινεν ο αγγελος κυριου το ακρον της ραβδου της εν χειρι αυτου και ηψατο των κρεων και των αζυμων και ανεβη πυρ εκ της πετρας και κατεφαγεν τα κρεα και τους αζυμους και ο αγγελος κυριου επορευθη απο οφθαλμων αυτου
22. και ειδεν Gεδεων οτι αγγελος κυριου ουτος εστιν και ειπεν Gεδεων α α κυριε μου κυριε οτι ειδον αγγελον κυριου προσωπον προς προσωπον
23. και ειπεν αυτω κυριος ειρηνη σοι μη φοβου ου μη αποθανης
24. και ωvκοδομησεν εκει Gεδεων θυσιαστηριον τω κυριω και επεκαλεσεν αυτω ειρηνη κυριου εως της ημερας ταυτης ετι αυτου οντος εν Eφραθα πατρος του Eσδρι
25. και εγενετο εν τη νυκτι εκεινη και ειπεν αυτω κυριος λαβε τον μοσχον τον ταυρον ος εστιν τω πατρι σου και μοσχον δευτερον επταετη και καθελεις το θυσιαστηριον του Bααλ ο εστιν τω πατρι σου και το αλσος το επV αυτο ολεθρευσεις
26. και οικοδομησεις θυσιαστηριον κυριω τω θεω σου επι κορυφην του Mαουεκ τουτου εν τη παραταξει και λημψη τον μοσχον τον δευτερον και ανοισεις ολοκαυτωμα εν τοις ξυλοις του αλσους ου εξολεθρευσεις
27. και ελαβεν Gεδεων δεκα ανδρας απο των δουλων εαυτου και εποιησεν ον τροπον ελαλησεν προς αυτον κυριος και εγενηθη ως εφοβηθη τον οικον του πατρος αυτου και τους ανδρας της πολεως του ποιησαι ημερας και εποιησεν νυκτος
28. και ωρθρισαν οι ανδρες της πολεως το πρωι και ιδου καθηρητο το θυσιαστηριον του Bααλ και το αλσος το επV αυτω ωvλεθρευτο και ειδαν τον μοσχον τον δευτερον ον ανηνεγκεν επι το θυσιαστηριον το ωvκοδομημενον
29. και ειπεν ανηρ προς τον πλησιον αυτου τις εποιησεν το ρημα τουτο και επεζητησαν και ηρευνησαν και εγνωσαν οτι Gεδεων υιος Iωας εποιησεν το ρημα τουτο
30. και ειπον οι ανδρες της πολεως προς Iωας εξενεγκε τον υιον σου και αποθανετω οτι καθειλεν το θυσιαστηριον του Bααλ και οτι ωvλεθρευσεν το αλσος το επV αυτω
31. και ειπεν Iωας τοις ανδρασιν πασιν οι επανεστησαν αυτω μη υμεις νυν δικαζεσθε υπερ του Bααλ η υμεις σωσετε αυτον ος εαν δικασηται αυτω θανατωθητω εως πρωι ει θεος εστιν δικαζεσθω αυτω οτι καθειλεν το θυσιαστηριον αυτου
32. και εκαλεσεν αυτο εν τη ημερα εκεινη Iαρβααλ λεγων δικασασθω εν αυτω ο Bααλ οτι καθηρεθη το θυσιαστηριον αυτου
33. και πασα Mαδιαμ και Aμαληκ και υιοι ανατολων συνηχθησαν επι το αυτο και παρενεβαλον εν κοιλαδι Eζερεελ
34. και πνευμα κυριου ενεδυναμωσεν τον Gεδεων και εσαλπισεν εν κερατινη και εφοβηθη Aβιεζερ οπισω αυτου
35. και αγγελους απεστειλεν εις παντα Mανασση και εν Aσηρ και εν Zαβουλων και Nεφθαλι και ανεβη εις συναντησιν αυτων
36. και ειπεν Gεδεων προς τον θεον ει συ σωζεις εν χειρι μου τον Iσραηλ καθως ελαλησας
37. ιδου εγω τιθημι τον ποκον του εριου εν τη αλωνι εαν δροσος γενηται επι τον ποκον μονον και επι πασαν την γην ξηρασια γνωσομαι οτι σωσεις εν χειρι μου τον Iσραηλ καθως ελαλησας
38. και εγενετο ουτως και ωρθρισεν τη επαυριον και εξεπιασεν τον ποκον και εσταξεν δροσος απο του ποκου πληρης λεκανη υδατος
39. και ειπεν Gεδεων προς τον θεον μη δη οργισθητω ο θυμος σου εν εμοι και λαλησω ετι απαξ πειρασω δε και γε ετι απαξ εν τω ποκω και γενεσθω η ξηρασια επι τον ποκον μονον και επι πασαν την γην γενηθητω δροσος
40. και εποιησεν ουτως ο θεος εν τη νυκτι εκεινη και εγενετο ξηρασια επι τον ποκον μονον και επι πασαν την γην εγενηθη δροσος
| 
