1. υιε εαν δεξαμενος ρησιν εμης εντολης κρυψης παρα σεαυτω
2. υπακουσεται σοφιας το ους σου και παραβαλεις καρδιαν σου εις συνεσιν παραβαλεις δε αυτην επι νουθετησιν τω υιω σου
3. εαν γαρ την σοφιαν επικαλεση και τη συνεσει δως φωνην σου την δε αισθησιν ζητησης μεγαλη τη φωνη
4. και εαν ζητησης αυτην ως αργυριον και ως θησαυρους εξερευνησης αυτην
5. τοτε συνησεις φοβον κυριου και επιγνωσιν θεου ευρησεις
6. οτι κυριος διδωσιν σοφιαν και απο προσωπου αυτου γνωσις και συνεσις
7. και θησαυριζει τοις κατορθουσι σωτηριαν υπερασπιει την πορειαν αυτων
8. του φυλαξαι οδους δικαιωματων και οδον ευλαβουμενων αυτον διαφυλαξει
9. τοτε συνησεις δικαιοσυνην και κριμα και κατορθωσεις παντας αξονας αγαθους
10. εαν γαρ ελθη η σοφια εις σην διανοιαν η δε αισθησις τη ση ψυχη καλη ειναι δοξη
11. βουλη καλη φυλαξει σε εννοια δε οσια τηρησει σε
12. ινα ρυσηται σε απο οδου κακης και απο ανδρος λαλουντος μηδεν πιστον
13. ω οι εγκαταλειποντες οδους ευθειας του πορευεσθαι εν οδοις σκοτους
14. οι ευφραινομενοι επι κακοις και χαιροντες επι διαστροφη κακη
15. ων αι τριβοι σκολιαι και καμπυλαι αι τροχιαι αυτων
16. του μακραν σε ποιησαι απο οδου ευθειας και αλλοτριον της δικαιας γνωμης
17. υιε μη σε καταλαβη κακη βουλη η απολειπουσα διδασκαλιαν νεοτητος και διαθηκην θειαν επιλελησμενη
18. εθετο γαρ παρα τω θανατω τον οικον αυτης και παρα τω αδη μετα των γηγενων τους αξονας αυτης
19. παντες οι πορευομενοι εν αυτη ουκ αναστρεψουσιν ουδε μη καταλαβωσιν τριβους ευθειας ου γαρ καταλαμβανονται υπο ενιαυτων ζωης
20. ει γαρ επορευοντο τριβους αγαθας ευροσαν αν τριβους δικαιοσυνης λειους
21. χρηστοι εσονται οικητορες γης ακακοι δε υπολειφθησονται εν αυτη οτι ευθεις κατασκηνωσουσι γην και οσιοι υπολειφθησονται εν αυτη
22. οδοι ασεβων εκ γης ολουνται οι δε παρανομοι εξωσθησονται απV αυτης
| 
