1. ωσπερ δροσος εν αμητω και ωσπερ υετος εν θερει ουτως ουκ εστιν αφρονι τιμη
2. ωσπερ ορνεα πεταται και στρουθοι ουτως αρα ματαια ουκ επελευσεται ουδενι
3. ωσπερ μαστιξ ιππω και κεντρον ονω ουτως ραβδος εθνει παρανομω
4. μη αποκρινου αφρονι προς την εκεινου αφροσυνην ινα μη ομοιος γενη αυτω
5. αλλα αποκρινου αφρονι κατα την αφροσυνην αυτου ινα μη φαινηται σοφος παρV εαυτω
6. εκ των εαυτου ποδων ονειδος πιεται ο αποστειλας διV αγγελου αφρονος λογον
7. αφελου πορειαν σκελων και παροιμιαν εκ στοματος αφρονων
8. ος αποδεσμευει λιθον εν σφενδονη ομοιος εστιν τω διδοντι αφρονι δοξαν
9. ακανθαι φυονται εν χειρι του μεθυσου δουλεια δε εν χειρι των αφρονων
10. πολλα χειμαζεται πασα σαρξ αφρονων συντριβεται γαρ η εκστασις αυτων
11. ωσπερ κυων οταν επελθη επι τον εαυτου εμετον και μισητος γενηται ουτως αφρων τη εαυτου κακια αναστρεψας επι την εαυτου αμαρτιαν Î1Ð εστιν αισχυνη επαγουσα αμαρτιαν και εστιν αισχυνη δοξα και χαρις
12. ειδον ανδρα δοξαντα παρV εαυτω σοφον ειναι ελπιδα μεντοι εσχεν μαλλον αφρων αυτου
13. λεγει οκνηρος αποστελλομενος εις οδον λεων εν ταις οδοις
14. ωσπερ θυρα στρεφεται επι του στροφιγγος ουτως οκνηρος επι της κλινης αυτου
15. κρυψας οκνηρος την χειρα εν τω κολπω αυτου ου δυνησεται επενεγκειν επι το στομα
16. σοφωτερος εαυτω οκνηρος φαινεται του εν πλησμονη αποκομιζοντος αγγελιαν
17. ωσπερ ο κρατων κερκου κυνος ουτως ο προεστως αλλοτριας κρισεως
18. ωσπερ οι ιωμενοι προβαλλουσιν λογους εις ανθρωπους ο δε απαντησας τω λογω πρωτος υποσκελισθησεται
19. ουτως παντες οι ενεδρευοντες τους εαυτων φιλους οταν δε φωραθωσιν λεγουσιν οτι παιζων επραξα
20. εν πολλοις ξυλοις θαλλει πυρ οπου δε ουκ εστιν διθυμος ησυχαζει μαχη
21. εσχαρα ανθραξιν και ξυλα πυρι ανηρ δε λοιδορος εις ταραχην μαχης
22. λογοι κερκωπων μαλακοι ουτοι δε τυπτουσιν εις ταμιεια σπλαγχνων
23. αργυριον διδομενον μετα δολου ωσπερ οστρακον ηγητεον χειλη λεια καρδιαν καλυπτει λυπηραν
24. χειλεσιν παντα επινευει αποκλαιομενος εχθρος εν δε τη καρδια τεκταινεται δολους
25. εαν σου δεηται ο εχθρος μεγαλη τη φωνη μη πεισθης επτα γαρ εισιν πονηριαι εν τη ψυχη αυτου
26. ο κρυπτων εχθραν συνιστησιν δολον εκκαλυπτει δε τας εαυτου αμαρτιας ευγνωστος εν συνεδριοις
27. ο ορυσσων βοθρον τω πλησιον εμπεσειται εις αυτον ο δε κυλιων λιθον εφV εαυτον κυλιει
28. γλωσσα ψευδης μισει αληθειαν στομα δε αστεγον ποιει ακαταστασιας
| 
