1. εις το τελος ψαλμος τω Dαυιδ
2. μακαριος ο συνιων επι πτωχον και πενητα εν ημερα πονηρα ρυσεται αυτον ο κυριος
3. κυριος διαφυλαξαι αυτον και ζησαι αυτον και μακαρισαι αυτον εν τη γη και μη παραδωη αυτον εις χειρας εχθρου αυτου
4. κυριος βοηθησαι αυτω επι κλινης οδυνης αυτου ολην την κοιτην αυτου εστρεψας εν τη αρρωστια αυτου
5. εγω ειπα κυριε ελεησον με ιασαι την ψυχην μου οτι ημαρτον σοι
6. οι εχθροι μου ειπαν κακα μοι ποτε αποθανειται και απολειται το ονομα αυτου
7. και ει εισεπορευετο του ιδειν ματην ελαλει η καρδια αυτου συνηγαγεν ανομιαν εαυτω εξεπορευετο εξω και ελαλει
8. επι το αυτο κατV εμου εψιθυριζον παντες οι εχθροι μου κατV εμου ελογιζοντο κακα μοι
9. λογον παρανομον κατεθεντο κατV εμου μη ο κοιμωμενος ουχι προσθησει του αναστηναι
10. και γαρ ο ανθρωπος της ειρηνης μου εφV ον ηλπισα ο εσθιων αρτους μου εμεγαλυνεν επV εμε πτερνισμον
11. συ δε κυριε ελεησον με και αναστησον με και ανταποδωσω αυτοις
12. εν τουτω εγνων οτι τεθεληκας με οτι ου μη επιχαρη ο εχθρος μου επV εμε
13. εμου δε δια την ακακιαν αντελαβου και εβεβαιωσας με ενωπιον σου εις τον αιωνα
14. ευλογητος κυριος ο θεος Iσραηλ απο του αιωνος και εις τον αιωνα γενοιτο γενοιτο
| 
