1. και συνετελεσθησαν οι λογοι της εξομολογησεως Tωβιθ
2. και απεθανεν εν ειρηνη ετων εκατον δωδεκα και εταφη ενδοξως εν Nινευη και εξηκοντα δυο ετων ην οτε εγενετο αναπειρος τοις οφθαλμοις και μετα το αναβλεψαι αυτον εζησεν εν αγαθοις και ελεημοσυνας εποιησεν και ετι προσεθετο ευλογειν τον θεον και εξομολογεισθαι την μεγαλωσυνην του θεου
3. και οτε απεθνησκεν εκαλεσεν Tωβιαν τον υιον αυτου και ενετειλατο αυτω λεγων παιδιον απαγαγε τα παιδια σου
4. και αποτρεχε εις Mηδιαν οτι πιστευω εγω τω ρηματι του θεου επι Nινευη α ελαλησεν Nαουμ οτι παντα εσται και απαντησει επι Aθουρ και Nινευη και οσα ελαλησαν οι προφηται του Iσραηλ ους απεστειλεν ο θεος παντα απαντησει και ου μηθεν ελαττονωθη εκ παντων των ρηματων και παντα συμβησεται τοις καιροις αυτων και εν τη Mηδια εσται σωτηρια μαλλον ηπερ εν VAσσυριοις και εν Bαβυλωνι διο γινωσκω εγω και πιστευω οτι παντα α ειπεν ο θεος συντελεσθησεται και εσται και ου μη διαπεση ρημα εκ των λογων και οι αδελφοι ημων οι κατοικουντες εν τη γη Iσραηλ παντες διασκορπισθησονται και αιχμαλωτισθησονται εκ της γης της αγαθης και εσται πασα η γη του Iσραηλ ερημος και Sαμαρεια και Iερουσαλημ εσται ερημος και ο οικος του θεου εν λυπη και καυθησεται μεχρι χρονου
5. και παλιν ελεησει αυτους ο θεος και επιστρεψει αυτους ο θεος εις την γην του Iσραηλ και παλιν οικοδομησουσιν τον οικον και ουχ ως τον πρωτον εως του χρονου ου αν πληρωθη ο χρονος των καιρων και μετα ταυτα επιστρεψουσιν εκ της αιχμαλωσιας αυτων παντες και οικοδομησουσιν Iερουσαλημ εντιμως και ο οικος του θεου εν αυτη οικοδομηθησεται καθως ελαλησαν περι αυτης οι προφηται του Iσραηλ
6. και παντα τα εθνη τα εν ολη τη γη παντες επιστρεψουσιν και φοβηθησονται τον θεον αληθινως και αφησουσιν παντες τα ειδωλα αυτων τους πλανωντας ψευδη την πλανησιν αυτων και ευλογησουσιν τον θεον του αιωνος εν δικαιοσυνη
7. παντες οι υιοι του Iσραηλ οι σωζομενοι εν ταις ημεραις εκειναις μνημονευοντες του θεου εν αληθεια επισυναχθησονται και ηξουσιν εις Iερουσαλημ και οικησουσιν τον αιωνα εν τη γη Aβρααμ μετα ασφαλειας και παραδοθησεται αυτοις και χαρησονται οι αγαπωντες τον θεον επV αληθειας και οι ποιουντες την αμαρτιαν και την αδικιαν εκλειψουσιν απο πασης της γης
8. και νυν παιδια εγω υμιν εντελλομαι δουλευσατε τω θεω εν αληθεια και ποιησατε το αρεστον ενωπιον αυτου και τοις παιδιοις υμων ενυποταγησεται ποιειν δικαιοσυνην και ελεημοσυνην και ινα ωσιν μεμνημενοι του θεου και ευλογωσιν το ονομα αυτου εν παντι καιρω εν αληθεια και ολη τη ισχυι αυτων και νυν συ παιδιον εξελθε εκ Nινευη και μη μεινης ωδε εν η αν ημερα θαψης την μητερα σου μετV εμου αυτη τη ημερα μη αυλισθης εν τοις οριοις αυτης ορω γαρ οτι πολλη αδικια εν αυτη και δολος πολυς συντελειται εν αυτη και ουκ αισχυνονται
10. ιδε παιδιον οσα Nαδαβ εποιησεν Aχικαρω τω εκθρεψαντι αυτον ουχι ζων κατηνεχθη εις την γην και απεδωκεν ο θεος την ατιμιαν κατα προσωπον αυτου και εξηλθεν εις το φως Aχικαρος και Nαδαβ εισηλθεν εις το σκοτος του αιωνος οτι εζητησεν αποκτειναι Aχικαρον εν τω ποιησαι ελεημοσυνην εξηλθεν εκ της παγιδος του θανατου ην επηξεν αυτω Nαδαβ και Nαδαβ επεσεν εις την παγιδα του θανατου και απωλεσεν αυτον
11. και νυν παιδια ιδετε τι ποιει ελεημοσυνη και τι ποιει αδικια οτι αποκτεννει και ιδου η ψυχη μου εκλειπει και εθηκαν αυτον επι την κλινην και απεθανεν και εταφη ενδοξως
12. και οτε απεθανεν η μητηρ αυτου εθαψεν αυτην Tωβιας μετα του πατρος αυτου και απηλθεν αυτος και η γυνη αυτου εις Mηδιαν και ωκησεν εν VEκβατανοις μετα Rαγουηλου του πενθερου αυτου
13. και εγηροβοσκησεν αυτους εντιμως και εθαψεν αυτους εν VEκβατανοις της Mηδιας και εκληρονομησεν την οικιαν Rαγουηλου και Tωβιθ του πατρος αυτου
14. και απεθανεν ετων εκατον δεκα επτα ενδοξως
15. και ειδεν και ηκουσεν προ του αποθανειν αυτον την απωλειαν Nινευη και ειδεν την αιχμαλωσιαν αυτης αγομενην εις Mηδιαν ην ηχμαλωτισεν Aχιαχαρος ο βασιλευς της Mηδιας και ευλογησεν τον θεον εν πασιν οις εποιησεν επι τους υιους Nινευη και Aθουριας εχαρη πριν του αποθανειν επι Nινευη και ευλογησεν κυριον τον θεον εις τους αιωνας των αιωνων
| 
