1. και Tωβιτ ο πατηρ αυτου ελογιζετο εκαστης ημερας και ως επληρωθησαν αι ημεραι της πορειας και ουκ ηρχοντο
2. ειπεν μηποτε κατησχυνται η μηποτε απεθανεν Gαβαηλ και ουδεις διδωσιν αυτω το αργυριον
4. ειπεν δε αυτω η γυνη απωλετο το παιδιον διοτι κεχρονικεν και ηρξατο θρηνειν αυτον και ειπεν
5. ου μελει μοι τεκνον οτι αφηκα σε το φως των οφθαλμων μου
6. και Tωβιτ λεγει αυτη σιγα μη λογον εχε υγιαινει
7. και ειπεν αυτω σιγα μη πλανα με απωλετο το παιδιον μου και επορευετο καθV ημεραν εις την οδον εξω οιας απηλθεν ημερας τε αρτον ουκ ησθιεν τας δε νυκτας ου διελιμπανεν θρηνουσα Tωβιαν τον υιον αυτης εως ου συνετελεσθησαν αι δεκα τεσσαρες ημεραι του γαμου ας ωμοσεν Rαγουηλ ποιησαι αυτον εκει
8. ειπεν δε Tωβιας τω Rαγουηλ εξαποστειλον με οτι ο πατηρ μου και η μητηρ μου ουκετι ελπιζουσιν οψεσθαι με
9. ειπεν δε αυτω ο πενθερος αυτου μεινον παρV εμοι καγω εξαποστελω προς τον πατερα σου και δηλωσουσιν αυτω τα κατα σε και Tωβιας λεγει ουχι αλλα εξαποστειλον με προς τον πατερα μου
10. αναστας δε Rαγουηλ εδωκεν αυτω Sαρραν την γυναικα αυτου και τα ημισυ των υπαρχοντων σωματα και κτηνη και αργυριον
11. και ευλογησας αυτους εξαπεστειλεν λεγων ευοδωσει υμας τεκνα ο θεος του ουρανου προ του με αποθανειν
12. και ειπεν τη θυγατρι αυτου τιμα τους πενθερους σου αυτοι νυν γονεις σου εισιν ακουσαιμι σου ακοην καλην και εφιλησεν αυτην
13. και Eδνα ειπεν προς Tωβιαν αδελφε αγαπητε αποκαταστησαι σε ο κυριος του ουρανου και δωη μοι ιδειν σου παιδια εκ Sαρρας της θυγατρος μου ινα ευφρανθω ενωπιον του κυριου και ιδου παρατιθεμαι σοι την θυγατερα μου εν παρακαταθηκη μη λυπησης αυτην
14. μετα ταυτα επορευετο Tωβιας ευλογων τον θεον οτι ευοδωσεν την οδον αυτου και κατευλογει Rαγουηλ και Eδναν την γυναικα αυτου
| 
