1. και αποκριθεις Tωβιας ειπεν αυτω πατερ ποιησω παντα οσα εντεταλσαι μοι
2. αλλα πως δυνησομαι λαβειν το αργυριον και ου γινωσκω αυτον
3. και εδωκεν αυτω το χειρογραφον και ειπεν αυτω ζητησον σεαυτω ανθρωπον ος συμπορευσεται σοι και δωσω αυτω μισθον εως ζω και λαβε πορευθεις το αργυριον
4. και επορευθη ζητησαι ανθρωπον και ευρεν τον Rαφαηλ ος ην αγγελος και ουκ ηδει
5. και ειπεν αυτω ει δυναμαι πορευθηναι μετα σου εν Rαγοις της Mηδιας και ει εμπειρος ει των τοπων
6. και ειπεν αυτω ο αγγελος πορευσομαι μετα σου και της οδου εμπειρω και παρα Gαβαηλ τον αδελφον ημων ηυλισθην
7. και ειπεν αυτω Tωβιας υπομεινον με και ερω τω πατρι μου
8. και ειπεν αυτω πορευου και μη χρονισης
9. και εισελθων ειπεν τω πατρι ιδου ευρηκα ος συμπορευσεται μοι ο δε ειπεν φωνησον αυτον προς με ινα επιγνω ποιας φυλης εστιν και ει πιστος του πορευθηναι μετα σου
10. και εκαλεσεν αυτον και εισηλθεν και ησπασαντο αλληλους
11. και ειπεν αυτω Tωβιτ αδελφε εκ ποιας φυλης και εκ ποιας πατριδος συ ει υποδειξον μοι
12. και ειπεν αυτω φυλην και πατριαν συ ζητεις η μισθιον ος συμπορευσεται μετα του υιου σου και ειπεν αυτω Tωβιτ βουλομαι αδελφε επιγνωναι το γενος σου και το ονομα
13. ο δε ειπεν εγω Aζαριας Aνανιου του μεγαλου των αδελφων σου
14. και ειπεν αυτω υγιαινων ελθοις αδελφε και μη μοι οργισθης οτι εζητησα την φυλην σου και την πατριαν σου επιγνωναι και συ τυγχανεις αδελφος μου εκ της καλης και αγαθης γενεας επεγινωσκον γαρ εγω Aνανιαν και Iαθαν τους υιους Sεμειου του μεγαλου ως επορευομεθα κοινως εις Iεροσολυμα προσκυνειν αναφεροντες τα πρωτοτοκα και τας δεκατας των γενηματων και ουκ επλανηθησαν εν τη πλανη των αδελφων ημων εκ ριζης καλης ει αδελφε
15. αλλV ειπον μοι τινα σοι εσομαι μισθον διδοναι δραχμην της ημερας και τα δεοντα σοι ως και τω υιω μου
16. και ετι προσθησω σοι επι τον μισθον εαν υγιαινοντες επιστρεψητε
17. και ευδοκησαν ουτως και ειπεν προς Tωβιαν ετοιμος γινου προς την οδον και ευοδωθειητε και ητοιμασεν ο υιος αυτου τα προς την οδον και ειπεν αυτω ο πατηρ αυτου πορευου μετα του ανθρωπου ο δε εν τω ουρανω οικων θεος ευοδωσει την οδον υμων και ο αγγελος αυτου συμπορευθητω υμιν και εξηλθαν αμφοτεροι απελθειν και ο κυων του παιδαριου μετV αυτων
18. εκλαυσεν δε Aννα η μητηρ αυτου και ειπεν προς Tωβιτ τι εξαπεστειλας το παιδιον ημων η ουχι η ραβδος της χειρος ημων εστιν εν τω εισπορευεσθαι αυτον και εκπορευεσθαι ενωπιον ημων
19. αργυριον τω αργυριω μη φθασαι αλλα περιψημα του παιδιου ημων γενοιτο
20. ως γαρ δεδοται ημιν ζην παρα του κυριου τουτο ικανον ημιν υπαρχει
21. και ειπεν αυτη Tωβιτ μη λογον εχε αδελφη υγιαινων ελευσεται και οι οφθαλμοι σου οψονται αυτον
22. αγγελος γαρ αγαθος συμπορευσεται αυτω και ευοδωθησεται η οδος αυτου και υποστρεψει υγιαινων
23. και επαυσατο κλαιουσα
| 
