1. και ηλθον εις VEκβατανα και παρεγενοντο εις την οικιαν Rαγουηλ Sαρρα δε υπηντησεν αυτοις και εχαιρετισεν αυτους και αυτοι αυτην και εισηγαγεν αυτους εις την οικιαν
2. και ειπεν Rαγουηλ Eδνα τη γυναικι αυτου ως ομοιος ο νεανισκος Tωβιτ τω ανεψιω μου
3. και ηρωτησεν αυτους Rαγουηλ ποθεν εστε αδελφοι και ειπαν αυτω εκ των υιων Nεφθαλι των αιχμαλωτων εν Nινευη
4. και ειπεν αυτοις γινωσκετε Tωβιτ τον αδελφον ημων οι δε ειπαν γινωσκομεν
5. και ειπεν αυτοις υγιαινει οι δε ειπαν και ζη και υγιαινει και ειπεν Tωβιας πατηρ μου εστιν
6. και ανεπηδησεν Rαγουηλ και κατεφιλησεν αυτον και εκλαυσε και ευλογησεν αυτον και ειπεν αυτω ο του καλου και αγαθου ανθρωπου και ακουσας οτι Tωβιτ απωλεσεν τους οφθαλμους αυτου ελυπηθη και εκλαυσεν
7. και Eδνα η γυνη αυτου και Sαρρα η θυγατηρ αυτου εκλαυσαν και υπεδεξαντο αυτους προθυμως
8. και εθυσαν κριον προβατων και παρεθηκαν οψα πλειονα
9. ειπεν δε Tωβιας τω Rαφαηλ Aζαρια αδελφε λαλησον υπερ ων ελεγες εν τη πορεια και τελεσθητω το πραγμα
10. και μετεδωκεν τον λογον τω Rαγουηλ και ειπεν Rαγουηλ προς Tωβιαν φαγε και πιε και ηδεως γινου σοι γαρ καθηκει το παιδιον μου λαβειν πλην υποδειξω σοι την αληθειαν
11. εδωκα το παιδιον μου επτα ανδρασιν και οποτε εαν εισεπορευοντο προς αυτην απεθνησκοσαν υπο την νυκτα αλλα το νυν εχων ηδεως γινου
12. και ειπεν Tωβιας ου γευσομαι ουδεν ωδε εως αν στησητε και σταθητε προς με και ειπεν Rαγουηλ κομιζου αυτην απο του νυν κατα την κρισιν συ δε αδελφος ει αυτης και αυτη σου εστιν ο δε ελεημων θεος ευοδωσει υμιν τα καλλιστα
13. και εκαλεσεν Sαρραν την θυγατερα αυτου και λαβων της χειρος αυτης παρεδωκεν αυτην τω Tωβια γυναικα και ειπεν ιδου κατα τον νομον Mωυσεως κομιζου αυτην και απαγε προς τον πατερα σου και ευλογησεν αυτους
14. και εκαλεσεν Eδναν την γυναικα αυτου και λαβων βιβλιον εγραψεν συγγραφην και εσφραγισαντο και ηρξαντο εσθιειν
15. και εκαλεσεν Rαγουηλ Eδναν την γυναικα αυτου και ειπεν αυτη αδελφη ετοιμασον το ετερον ταμιειον και εισαγαγε αυτην
16. και εποιησεν ως ειπεν και εισηγαγεν αυτην εκει και εκλαυσεν και απεδεξατο τα δακρυα της θυγατρος αυτης και ειπεν αυτη
17. θαρσει τεκνον ο κυριος του ουρανου και της γης δωη σοι χαριν αντι της λυπης σου ταυτης θαρσει θυγατερ
| 
