1. Οι ιδιοι βεβαια ξερετε, αδελφοι, οτι η εισοδος μας που εχει γινει προς εσας δεν ηταν ματαιη,
2. αλλα αφου υποφεραμε προηγουμενως και μας εβρισαν, καθως ξερετε, στους Φιλιππους, ειχαμε την παρρησια μεσω του Θεου μας να μιλησουμε προς εσας το ευαγγελιο του Θεου μεσα σε πολυ αγωνα.
3. Γιατι η προτροπη μας δεν προηλθε απο πλανη ουτε απο ακαθαρσια ουτε εγινε με δολο,
4. αλλα καθως εχουμε δοκιμαστει απο το Θεο, ωστε να μας εμπιστευτει το ευαγγελιο, ετσι μιλαμε, οχι για να αρεσουμε σε ανθρωπους, αλλα στο Θεο που δοκιμαζει τις καρδιες μας.
5. Γιατι ουτε ηρθαμε ποτε με λογια κολακειας, καθως ξερετε, ουτε με προφαση πλεονεξιας ο Θεος ειναι μαρτυρας
6. ουτε ηρθαμε ζητωντας δοξα απο ανθρωπους ουτε απο εσας ουτε απο αλλους,
7. αν και μπορουσαμε να σας επιβληθουμε ως αποστολοι του Χριστου. Αλλα γιναμε ηπιοι μεταξυ σας, σαν μητερα που θηλαζει και περιθαλπει τα δικα της παιδια:
8. ετσι σας λαχταρουμε και ευαρεστουμαστε να σας μεταδωσουμε οχι μονο το ευαγγελιο του Θεου, αλλα και τις δικες μας ψυχες, γιατι μας γινατε αγαπητοι.
9. Γιατι θυμαστε, αδελφοι, τον κοπο μας και το μοχθο μασ: νυχτα και ημερα εργαζομασταν, για να μην επιβαρυνουμε κανεναν απο εσας, και κηρυξαμε ς εσας το ευαγγελιο του Θεου.
10. Εσεις και ο Θεος ειστε μαρτυρες πως οσια και δικαια και αμεμπτα συμπεριφερθηκαμε ς εσας που πιστευετε,
11. καθως ακριβως το ξερετε, πως καθεναν απο εσας ξεχωριστα, οπως ενας πατερας κανει στα δικα του παιδια,
12. σας προτρεπαμε και σας παρηγορουσαμε και σας εξορκιζαμε στο να περπατατε αξια του Θεου, ο οποιος σας καλει στη δικη του βασιλεια και δοξα.
13. Και γι αυτο κι εμεις ευχαριστουμε το Θεο αδιαλειπτα, γιατι οταν παραλαβατε το λογο του Θεου, που ακουσατε απο εμας, τον δεχτηκατε οχι ως λογο ανθρωπων, αλλα, καθως ειναι αληθινα, ως λογο Θεου, ο οποιος και ενεργει μεσα ς εσας που πιστευετε.
14. Γιατι εσεις, αδελφοι, γινατε μιμητες των εκκλησιων του Θεου που ειναι στην Ιουδαια ενωμενες με το Χριστο Ιησου. Γιατι τα ιδια παθατε κι εσεις απο τους δικους σας ομοεθνεις καθως και αυτοι απο τους Ιουδαιους,
15. οι οποιοι σκοτωσαν και τον Κυριο Ιησου και τους προφητες, και εμας εκδιωξαν και στο Θεο δεν αρεσουν και ς ολους τους ανθρωπους ειναι εναντιοι,
16. εμποδιζοντας μας να μιλησουμε στα εθνη, για να σωθουν, ωστε να γεμισουν με τις αμαρτιες τους παντοτε το μετρο της ανοχης του Θεου. Εφτασε ομως πανω τους η οργη στο τελος.
17. Εμεις ομως, αδελφοι, οταν ορφανεψαμε απο εσας προσκαιρα, στο προσωπο οχι στην καρδια, φροντισαμε περισσοτερο να δουμε το προσωπο σας με πολλη επιθυμια.
18. Γιατι θελησαμε να ερθουμε προς εσας, εγω βεβαια ο Παυλος και μια και δυο φορες, αλλα μας εμποδισε ο Σατανας.
19. Γιατι ποια ειναι η ελπιδα μας η η χαρα η ο στεφανος της καυχησης μας η δεν ειστε βεβαια εσεις μπροστα στον Κυριο μας Ιησου κατα την παρουσια του
20. Εσεις πραγματι ειστε η δοξα μας και η χαρα μας.
| 
