1. Γιατι ξερουμε οτι, αν η επιγεια οικια της σαρκινης σκηνης μας καταλυθει, εχουμε οικοδομη απο το Θεο, αιωνια οικια αχειροποιητη στους ουρανους.
2. Και πραγματι, μεσα σε τουτο το σωμα στεναζουμε, ποθωντας πολυ να επενδυθουμε το κατοικητηριο μας που ειναι απο τον ουρανο.
3. Και βεβαια, αν γδυθουμε το σωμα μας, δε θα βρεθουμε γυμνοι.
4. Γιατι κι εμεις που ειμαστε μεσα στη σαρκινη σκηνη μας στεναζουμε απο το βαρος της, επειδη δε θελουμε να γδυθουμε, αλλα να επενδυθουμε, για να καταπιωθει το θνητο απο τη ζωη.
5. Και αυτος που μας παρασκευασε γι αυτο ακριβως ειναι ο Θεος, που μας εδωσε τον αρραβωνα του Πνευματος.
6. Εχοντας συνεπως θαρρος παντοτε και, επειδη ξερουμε οτι διαμενοντας στο σωμα εκδημουμε απο τον Κυριο
7. γιατι περπατουμε με την πιστη, οχι με την οραση
8. εχουμε λοιπον θαρρος και επιθυμουμε μαλλον να εκδημησουμε απο το σωμα και να διαμεινουμε κοντα στον Κυριο.
9. Γι αυτο και φιλοτιμουμαστε, ειτε διαμενουμε στο σωμα ειτε εκδημουμε, να ειμαστε ευαρεστοι ς αυτον.
10. Γιατι ολοι εμεις πρεπει να φανερωθουμε μπροστα στο βημα του Χριστου, για να απολαβει ο καθενας αυτα που εγιναν συμφωνα με οσα επραξε με το σωμα του, ειτε αγαθο ειτε φαυλο.
11. Επειδη λοιπον ξερουμε το φοβο του Κυριου, τους ανθρωπους πειθουμε και στο Θεο εχουμε φανερωθει ελπιζω επισης και στις συνειδησεις σας να εχουμε φανερωθει.
12. Δε σας συνιστουμε παλι τους εαυτους μας, αλλα αφορμη καυχηματος σας δινουμε για μας, για να εχετε να λετε προς εκεινους που καυχιουνται σε προσωπο και οχι σε καρδια.
13. Γιατι ειτε υπηρξαμε εκτος εαυτου, το καναμε για το Θεο ειτε σωφρονουμε, το κανουμε για σας.
14. Γιατι η αγαπη του Χριστου μας παρακινει, επειδη καταληξαμε σε αυτο το συμπερασμα: οτι ενας πεθανε για χαρη ολων, αρα ολοι πεθαναν.
15. Και για χαρη ολων πεθανε, ωστε εκεινοι που ζουν να μη ζουν πια για τους εαυτους τους, αλλα για εκεινον που πεθανε για χαρη τους και εγερθηκε.
16. Ωστε εμεις κανεναν δεν αναγνωριζουμε απο τωρα κατα σαρκα. Αν και εχουμε γνωρισει κατα σαρκα το Χριστο, ομως τωρα δεν τον γνωριζουμε πια ετσι.
17. Ωστε, αν καποιος ειναι στο Χριστο, ειναι καινουργιο κτισμα. Τα αρχαια παρηλθαν, ιδου, εχουν γινει καινουργια.
18. Και τα παντα ειναι απο το Θεο, που μας συμφιλιωσε με τον εαυτο του διαμεσου του Χριστου και μας εδωσε τη διακονια της συμφιλιωσησ:
19. πως δηλαδη ο Θεος ηταν μεσα στο Χριστο, συμφιλιωνοντας τον κοσμο με τον εαυτο του, μη λογαριαζοντας ς αυτους τα παραπτωματα τους, και αναθεσε ς εμας το λογο της συμφιλιωσης.
20. Αντι του Χριστου λοιπον πρεσβευουμε, σαν ο Θεος να σας παρακαλει μεσα απο εμας ικετευουμε αντι του Χριστου: Συμφιλιωθειτε με το Θεο.
21. Αυτον που δε γνωρισε αμαρτια εκανε αντι για μας αμαρτια, ωστε εμεις να γινουμε δικαιοσυνη Θεου μεσω αυτου.
| 
