Β Κορινθίους, Chapter 7

1. Αφου εχουμε, λοιπον, αυτες τις επαγγελιες, αγαπητοι, ας καθαρισουμε τους εαυτους μας απο καθε μολυσμο σαρκας και πνευματος, επιτελωντας αγιοσυνη με φοβο Θεου.    2. Χωρεστε μας στην καρδια σας. Κανεναν δεν αδικησαμε, κανεναν δε φθειραμε, σε κανεναν δεν ημασταν πλεονεκτες.    3. Για κατακριση σας δεν το λεω γιατι σας εχω προειπει οτι ειστε μεσα στις καρδιες μας, μαζι στο θανατο και μαζι στη ζωη.    4. Εχω πολλη παρρησια οταν απευθυνομαι προς εσας, εχω πολλη καυχηση για σας. Εχω γεμισει απο την παρηγορια, υπερπερισσευω απο τη χαρα πανω σε ολη τη θλιψη μας.    5. Και πραγματι, οταν εμεις ηρθαμε στη Μακεδονια, καμια ανεση δεν ειχε η σαρκα μας, αλλα σε καθετι θλιβομασταν απεξω μαχες, απο μεσα φοβοι.    6. Αλλα αυτος που παρηγορει τους ταπεινους, ο Θεος, μας παρηγορησε με την παρουσια του Τιτου.    7. Και οχι μονο με την παρουσια του, αλλα και με την παρηγορια που παρηγορηθηκε απο εσας, αναγγελλοντας μας το μεγαλο ποθο σας, τον οδυρμο σας, το ζηλο σας για μενα, ωστε εγω περισσοτερο να χαρω.    8. Γιατι αν και σας λυπησα με την επιστολη, δε μεταμελουμαι αν και μεταμελομουν επειδη βλεπω οτι η επιστολη εκεινη, εστω και προσωρινα, σας λυπησε    9. τωρα ομως χαιρω, οχι γιατι λυπηθηκατε, αλλα γιατι λυπηθηκατε προς μετανοια γιατι λυπηθηκατε κατα Θεο, ωστε σε τιποτα να μη ζημιωθειτε απο εμας.    10. Γιατι η κατα Θεο λυπη εργαζεται μετανοια για σωτηρια αμεταμελητη η λυπη ομως του κοσμου κατεργαζεται θανατο.    11. Γιατι ιδου, αυτο ακριβως, το οτι κατα Θεο λυπηθηκατε, ποση προθυμια κατεργαστηκε ς εσας, αλλα επισης και απολογια, αλλα επισης και αγανακτηση, αλλα επισης και φοβο, αλλα επισης και μεγαλο ποθο, αλλα επισης και ζηλο, αλλα επισης και τιμωρια του κακου¸ Σε καθετι συστησατε τους εαυτους σας πως ειστε αγνοι ς αυτο το πραγμα.    12. ρα, αν και σας εγραψα, δεν το εκανα εξαιτιας αυτου που αδικησε ουτε εξαιτιας αυτου που αδικηθηκε, αλλα για να φανερωθει προς εσας τους ιδιους ο ζηλος σας που εχετε για μας μπροστα στο Θεο.    13. Γι αυτο εχουμε παρηγορηθει. Και επιπλεον, εκτος απο την παρηγορια μας, περισσοτερο μαλλον χαρηκαμε για τη χαρα του Τιτου, επειδη εχει αναπαυτει το πνευμα του απο ολους εσας.    14. Γιατι, αν εχω καυχηθει κατι ς αυτον για σας, δεν καταντροπιαστηκα, αλλα οπως ολα τα ειπαμε ς εσας με αληθεια, ετσι και η καυχηση μας που εγινε μπροστα στον Τιτο ηταν αληθινη.    15. Και τα σπλαχνα του περισσοτερο προς εσας ειναι στραμμενα, οταν θυμαται την υπακοη ολων σας, πως τον δεχτηκατε με φοβο και τρομο.    16. Χαιρομαι, γιατι σε καθετι εχω θαρρευομαι ς εσας.