1. Κατ εκεινο λοιπον τον καιρο, ο Νρωδης ο βασιλιας εβαλε τα χερια πανω σε μερικους που ηταν απο την εκκλησια, για να τους κακοποιησει.
2. Θανατωσε τοτε τον Ιακωβο, τον αδελφο του Ιωαννη, με μαχαιρα.
3. Οταν ειδε λοιπον οτι ειναι αρεστο στους Ιουδαιους, συνεχισε και συνελαβε και τον Πετρο ηταν τοτε οι ημερες της εορτης των Αζυμων
4. τον οποιο και επιασε και εθεσε στη φυλακη, ενω τον παραδωσε σε τεσσερις τετραδες στρατιωτων, για να τον φυλανε, θελοντας μετα το Πασχα να τον φερει πανω, απο τη φυλακη στο λαο.
5. Αφενος λοιπον τον Πετρο επιτηρουσαν μεσα στη φυλακη αφετερου προσευχη συνεχως γινοταν ενθερμα απο την εκκλησια προς το Θεο γι αυτον.
6. Οταν λοιπον εμελλε ο Νρωδης να τον φερει μπροστα στο λαο, τη νυχτα εκεινη ο Πετρος κοιμοταν μεταξυ δυο στρατιωτων, δεμενος με δυο αλυσιδες, και φυλακες μπροστα στη θυρα επιτηρουσαν τη φυλακη.
7. Και ιδου, αγγελος ΚΥΡΙΟΥ σταθηκε ξαφνικα απο πανω και φως ελαμψε μεσα στο οικημα. Χτυπησε τοτε την πλευρα του Πετρου και τον ξυπνησε λεγοντασ: Σηκω γρηγορα. Και του επεσαν οι αλυσιδες απο τα χερια.
8. Ειπε τοτε ο αγγελος προς αυτον: Ζωσου και βαλε τα σανδαλια σου. Και εκανε ετσι. Και του λεει: Φορεσε το πανωφορι σου και ακολουθα με.
9. Και τοτε εξηλθε και τον ακολουθουσε, και δεν ειχε καταλαβει οτι ειναι αληθινο αυτο που γινοταν με τον αγγελο αλλα νομιζε πως βλεπει οραμα.
10. Αφου περασαν λοιπον την πρωτη φρουρα και τη δευτερη, ηρθαν μπροστα στην πυλη τη σιδερενια που φερει προς την πολη, η οποια αυτοματα τους ανοιχτηκε και, αφου εξηλθαν, προχωρησαν ς ενα δρομακι, και αμεσως απομακρυνθηκε ο αγγελος απο αυτον.
11. Και ο Πετρος ηρθε στον εαυτο του και ειπε: Τωρα καταλαβαινω αληθινα οτι εστειλε ο ΚΥΡΙΟΣ τον αγγελο του και με ελευθερωσε απο το χερι του Νρωδη και απο ολη την προσδοκια του λαου των Ιουδαιων.
12. Και οταν συνειδητοποιησε αυτο, ηρθε στην οικια της Μαριας, της μητερας του Ιωαννη που επικαλειται Μαρκος, οπου ηταν αρκετοι συναθροισμενοι και προσευχονταν συνεχως.
13. Οταν λοιπον αυτος εκρουσε τη θυρα της πυλης, προσηλθε μια μικρη δουλη για να απαντησει, με το ονομα Ροδη,
14. και οταν αναγνωρισε τη φωνη του Πετρου, απο τη χαρα δεν ανοιξε την πυλη, αλλα ετρεξε μεσα και αναγγειλε οτι εχει σταθει ο Πετρος μπροστα στην πυλη.
15. Εκεινοι ειπαν προς αυτην: Εισαι τρελη. Αυτη ισχυριζοταν εντονα πως ετσι εχουν τα πραγματα. Εκεινοι ελεγαν: Ο αγγελος του ειναι.
16. Και ο Πετρος επεμενε να κρουει. Οταν ανοιξαν τοτε, τον ειδαν και εμειναν εκστατικοι.
17. Και αφου εσεισε προς τα κατω το χερι του ς αυτους για να σωπαινουν, τους διηγηθηκε πως ο ΚΥΡΙΟΣ τον εξηγαγε απο τη φυλακη και τους ειπε: Αναγγειλετε στον Ιακωβο και στους αδελφους αυτα. Και αφου εξηλθε, πορευτηκε σε αλλο τοπο.
18. Οταν εγινε τοτε ημερα, υπηρχε οχι λιγη ταραχη μεταξυ των στρατιωτων, για το τι αραγε να εγινε ο Πετρος.
19. Ο Νρωδης, λοιπον, αφου τον αναζητησε και δεν τον βρηκε, ανεκρινε τους φυλακες και διεταξε να οδηγηθουν προς εκτελεση, και μετα κατεβηκε απο την Ιουδαια και εμενε στην Καισαρεια.
20. Νταν λοιπον ο Νρωδης πολυ θυμωμενος με τους Τυριους και τους Σιδωνιους. Ομοψυχα τοτε παρουσιαστηκαν προς αυτον και, αφου επεισαν δωροδοκωντας το Βλαστο, αυτον που ηταν υπευθυνος για τον κοιτωνα του βασιλια, ζητουσαν ειρηνη, επειδη τρεφοταν η χωρα τους απο τη χωρα του βασιλια.
21. Και μια καθορισμενη ημερα, αφου ο Νρωδης ντυθηκε στολη βασιλικη και καθισε πανω στο βημα, δημηγορουσε προς αυτους.
22. Και ο λαος φωναζε δυνατα: Θεου φωνη και οχι ανθρωπου.
23. Αμεσως τοτε τον χτυπησε αγγελος ΚΥΡΙΟΥ, επειδη δεν εδωσε τη δοξα στο Θεο, και αφου εγινε σκωληκοβρωτος, ξεψυχησε.
24. Και ο λογος του Θεου αυξανε και πληθαινε.
25. Ο Βαρναβας τοτε και ο Σαυλος επεστρεψαν, αφου εκπληρωσαν στην Ιερουσαλημ τη διακονια της συνεισφορας, και παραλαβαν μαζι τους τον Ιωαννη που επικληθηκε Μαρκος.
| 
