1. Εφτασε τοτε στη Δερβη και στη Λυστρα. Και ιδου, καποιος μαθητης ηταν εκει με το ονομα Τιμοθεος, γιος μιας πιστης γυναικας Ιουδαιας, αλλα απο πατερα Ελληνα,
2. για τον οποιο μαρτυρουσαν καλα οι αδελφοι στα Λυστρα και στο Ικονιο.
3. Ο Παυλος θελησε να εξελθει τουτος μαζι του και, αφου τον πηρε, τον περιεταμε, εξαιτιας των Ιουδαιων που ηταν στους τοπους εκεινους γιατι ηξεραν ολοι οτι Ελληνας ηταν ο πατερας του.
4. Καθως λοιπον πορευονταν μεσα απο τις πολεις, τους παραδιναν εντολες να φυλαγουν τα δογματα τα εγκεκριμενα απο τους αποστολους και τους πρεσβυτερους που ηταν στα Ιεροσολυμα.
5. Οι εκκλησιες πραγματι, λοιπον, στερεωνονταν στην πιστη και αφθονουσαν στον αριθμο καθε ημερα.
6. Περασαν τοτε μεσα απο τη Φρυγια και απο τη Γαλατικη χωρα, επειδη εμποδιστηκαν απο το γιο Πνευμα να κηρυξουν το λογο στην Ασια.
7. Νρθαν λοιπον στη Μυσια και δοκιμαζαν να πορευτουν στη Βιθυνια, αλλα δεν τους αφησε το Πνευμα του Ιησου.
8. Και αφου προσπερασαν τη Μυσια, κατεβηκαν στην Τρωαδα.
9. Και ενα οραμα φανερωθηκε κατα τη διαρκεια την νυχτας στον Παυλο. Καποιος αντρας Μακεδονας ειχε σταθει και τον παρακαλουσε και ελεγε: Διαβα στη Μακεδονια και βοηθησε μας.
10. Μολις λοιπον ειδε το οραμα, αμεσως ζητησαμε να εξελθουμε στη Μακεδονια, συμπεραινοντας οτι μας εχει προσκαλεσει ο Θεος να τους ευαγγελισουμε.
11. Ανοιχτηκαμε στο πελαγος τοτε απο την Τρωαδα και ευθυδρομησαμε στη Σαμοθρακη, και την επομενη ημερα στη Ηεα Πολη,
12. κι απο εκει στους Φιλιππους, που ειναι ηγετικη πολη της περιοχης της Μακεδονιας, ρωμαι?κη αποικια. Μεναμε λοιπον ς αυτην την πολη μερικες ημερες.
13. Και την ημερα του Σαββατου βγηκαμε εξω απο την πυλη κοντα ς εναν ποταμο οπου νομιζαμε πως ηταν τοπος προσευχης και, αφου καθισαμε, μιλουσαμε στις γυναικες που συγκεντρωθηκαν εκει.
14. Και καποια γυναικα με το ονομα Λυδια, πωλητρια πορφυρας απο την πολη των Θυατειρων, που σεβοταν το Θεο, ακουγε. Σ αυτην ο Κυριος ανοιξε πληρως την καρδια, για να προσεχει ς αυτα που μιλουσε ο Παυλος.
15. Μολις λοιπον βαφτιστηκε αυτη και ο οικος της, μας παρακαλεσε λεγοντασ: Αν με εχετε κρινει πως ειμαι πιστη στον Κυριο, εισελθετε στον οικο μου και μενετε. Και μας πιεσε.
16. Συνεβηκε τοτε, ενω εμεις πηγαιναμε στην προσευχη, καποια μικρη δουλη που ειχε πνευμα πυθωνα να μας συναντησει, η οποια παρειχε πολυ κερδος στους κυριους της μαντευοντας.
17. Αυτη ακολουθουσε απο κοντα τον Παυλο κι εμας και εκραζε λεγοντασ: Αυτοι οι ανθρωποι ειναι δουλοι του Θεου του υψιστου, οι οποιοι σας αναγγελλουν μια οδο σωτηριας.
18. Αυτο λοιπον εκανε για πολλες ημερες. Καταπονηθηκε τοτε ο Παυλος και εστρεψε πισω προς το πνευμα και ειπε: Σου παραγγελλω στο ονομα του Ιησου Χριστου να εξελθεις απο αυτην και εξηλθε αυτην την ωρα.
19. Οταν ειδαν τοτε οι κυριοι της οτι εξηλθε η ελπιδα του κερδους τους, επιασαν τον Παυλο και το Σιλα και τους εσυραν στην αγορα μπροστα στους αρχοντες
20. και, αφου τους εφεραν προς τους στρατηγους, ειπαν: Αυτοι οι ανθρωποι καταταραζουν την πολη μας, οντας Ιουδαιοι,
21. και αναγγελλουν εθιμα που δεν επιτρεπεται ς εμας να τα παραδεχομαστε ουτε να τα κανουμε, που ειμαστε Ρωμαιοι.
22. Και μαζι ξεσηκωθηκε ο οχλος εναντιον τους, και αφου οι στρατηγοι τους εσχισαν γυρω τα ρουχα τους, διεταζαν να τους ραβδιζουν.
23. Και εδωσαν ς αυτους πολλα χτυπηματα και τους εριξαν σε φυλακη, αφου παραγγειλαν στο δεσμοφυλακα να τους επιτηρει προσεκτικα με ασφαλεια.
24. Αυτος, οταν ελαβε τετοιου ειδους παραγγελια, τους εριξε στην εσωτερη φυλακη και τα ποδια τους τα ασφαλισε στο ξυλο.
25. Κατα τα μεσανυχτα, λοιπον, ο Παυλος και ο Σιλας προσευχονταν και υμνουσαν το Θεο, ενω τους ακουγαν προσεκτικα οι φυλακισμενοι.
26. Τοτε ξαφνικα εγινε σεισμος μεγαλος, ωστε σαλευτηκαν τα θεμελια της φυλακης. Ανοιχτηκαν τοτε αμεσως ολες οι θυρες και ολων τα δεσμα λυθηκαν.
27. Ξυπνησε τοτε ο δεσμοφυλακας και, οταν ειδε ανοιγμενες τις θυρες της φυλακης, τραβηξε τη μαχαιρα και εμελλε να αυτοκτονησει, επειδη νομιζε πως εχουν ξεφυγει οι φυλακισμενοι.
28. Φωναξε ομως με μεγαλη φωνη ο Παυλος λεγοντασ: Μην πραξεις στον εαυτο σου κανενα κακο, γιατι ολοι ειμαστε εδω.
29. Ζητησε τοτε φωτα, πηδηξε μεσα και καθως ηταν εντρομος, επεσε μπροστα στον Παυλο και στο Σιλα.
30. Και αφου τους οδηγησε εξω, ειπε: Κυριοι, τι πρεπει να κανω για να σωθω
31. Εκεινοι ειπαν: Πιστεψε στον Κυριο Ιησου και θα σωθεις εσυ και ο οικος σου.
32. Και μιλησαν ς αυτον το λογο του ΚΥΡΙΟΥ και μαζι σε ολους εκεινους που ηταν στην οικια του.
33. Και αφου τους παραλαβε εκεινη την ωρα της νυχτας, ελουσε τις πληγες τους, και βαφτιστηκε αυτος και οι δικοι του ολοι αμεσως.
34. Και τους ανεβασε στον οικο του και παραθεσε τραπεζι και αγαλλιασε με ολο του τον οικο, επειδη ειχε πιστεψει στο Θεο.
35. Οταν λοιπον ξημερωσε, απεστειλαν οι στρατηγοι τους ραβδουχους λεγοντασ: Απολυσε τους ανθρωπους εκεινους.
36. Αναγγειλε τοτε ο δεσμοφυλακας τους λογους αυτους προς τον Παυλο: Εχουν αποστειλει διαταγη οι στρατηγοι να απολυθειτε. Τωρα, λοιπον, εξελθετε και πορευεστε με ειρηνη.
37. Αλλα ο Παυλος ειπε προς αυτουσ: Μας εδειραν δημοσια χωρις δικη, ανθρωπους που ειμαστε Ρωμαιοι, και μας εριξαν στη φυλακη, και τωρα λαθραια μας βγαζουν Οχι βεβαια¸ Αλλα ας ερθουν αυτοι να μας οδηγησουν εξω.
38. Αναγγειλαν τοτε στους στρατηγους οι ραβδουχοι τα λογια αυτα. Φοβηθηκαν, λοιπον, οταν ακουσαν οτι ειναι Ρωμαιοι,
39. και ηρθαν και τους παρακαλεσαν και, αφου τους οδηγησαν εξω, τους παρακαλουσαν να φυγουν απο την πολη.
40. Εξηλθαν τοτε απο τη φυλακη και εισηλθαν στην οικια της Λυδιας και, οταν τους ειδαν, ενθαρρυναν τους αδελφους και αναχωρησαν.
| 
