1. Συνεβηκε τοτε, ενω ο Απολλως ηταν στην Κορινθο, αφου ο Παυλος περασε τα ανωτερα σε υψομετρο μερη της Μικρας Ασιας, να κατεβει στην Εφεσο και να βρει μερικους μαθητες.
2. Και ειπε προς αυτουσ: ραγε λαβατε Πνευμα γιο οταν πιστεψατε Εκεινοι ειπαν προς αυτον: Αλλα ουτε αν υπαρχει Πνευμα γιο ακουσαμε.
3. Και ειπε: Σε τι λοιπον βαφτιστηκατε Εκεινοι ειπαν: Στο βαφτισμα του Ιωαννη.
4. Ειπε τοτε ο Παυλοσ: Ο Ιωαννης βαφτισε βαφτισμα μετανοιας, λεγοντας στο λαο να πιστεψουν στον ερχομενο μετα απο αυτον, τουτεστι στον Ιησου.
5. Οταν το ακουσαν τοτε, βαφτιστηκαν στο ονομα του Κυριου Ιησου.
6. Και αφου ο Παυλος επεθεσε ς αυτους τα χερια, ηρθε το Πνευμα το γιο πανω τους, και λαλουσαν γλωσσες και προφητευαν.
7. Και ηταν ολοι οι αντρες περιπου δωδεκα.
8. Εισηλθε τοτε στη συναγωγη και μιλουσε με παρρησια για τρεις μηνες, συνδιαλεγομενος και πειθοντας για τα θεματα γυρω απο τη βασιλεια του Θεου.
9. Καθως ομως μερικοι σκληραινονταν και απειθουσαν, κακολογωντας την Οδο μπροστα στο πληθος, σταθηκε μακρια απο αυτους και χωρισε τους μαθητες και καθε ημερα συνδιαλεγοταν μεσα στη σχολη του Τυραννου.
10. Και αυτο εγινε για δυο ετη, ωστε ολοι οσοι κατοικουσαν στην επαρχια της Ασιας να ακουσουν το λογο του ΚΥΡΙΟΥ, και Ιουδαιοι και Ελληνες.
11. Και θαυματουργικες δυναμεις, οχι απο τις συνηθισμενες, ο Θεος εκανε με τα χερια του Παυλου,
12. ωστε και πανω στους ασθενεις να φερονται απο την επιφανεια του σωματος του μαντηλια η ποδιες και αυτοι να απαλλασσονται απο τις νοσους και να βγαινουν τα κακα πνευματα.
13. Επιχειρησαν τοτε καποιοι και απο τους περιερχομενους Ιουδαιους εξορκιστες να προφερουν πανω ς εκεινους που ειχαν τα κακα πνευματα το ονομα του Κυριου Ιησου, λεγοντασ: Σας εξορκιζω στον Ιησου που ο Παυλος κηρυττει.
14. Νταν λοιπον εφτα γιοι καποιου Σκευα, Ιουδαιου αρχιερεα, που εκαναν αυτο.
15. Αποκριθηκε τοτε το πνευμα το κακο και τους ειπε: Τον Ιησου βεβαια γνωριζω και τον Παυλο ξερω καλα, εσεις ομως ποιοι ειστε
16. Και αφου πηδηξε πανω τους ο ανθρωπος μεσα στον οποιο ηταν το κακο πνευμα, τους κατανικησε ολους και υπερισχυσε εναντιον τους, ωστε γυμνοι και τραυματισμενοι να ξεφυγουν απο εκεινο τον οικο.
17. Και αυτο εγινε γνωστο σε ολους, και Ιουδαιους και Ελληνες που κατοικουν στην Εφεσο, και επεσε φοβος πανω σε ολους αυτους και μεγαλυνοταν το ονομα του Κυριου Ιησου.
18. Και πολλοι απο αυτους που ειχαν πιστεψει ερχονταν και εξομολογουνταν και αναγγελλαν τις πραξεις τους.
19. Αρκετοι μαλιστα απο αυτους που επραξαν τις περιεργες μαγικες πραξεις εφεραν μαζι τους τα βιβλια και τα κατακαιγαν μπροστα σε ολους. Και συνυπολογισαν τις τιμες τους και βρηκαν οτι αξιζαν πενηντα χιλιαδες νομισματα αργυρου.
20. Ετσι κραταιως ο λογος του Κυριου αυξανε και ισχυε.
21. Μολις λοιπον τελειωσαν αυτα, εθεσε ο Παυλος στο πνευμα του, αφου περασει απο τη Μακεδονια και απο την Αχαια, να πορευεται στα Ιεροσολυμα, και ειπε: Μετα τον ερχομο μου εκει, πρεπει να δω και τη Ρωμη.
22. Απεστειλε τοτε στη Μακεδονια δυο απο αυτους που τον διακονουσαν, τον Τιμοθεο και τον Εραστο, και αυτος εμεινε λιγο χρονο στην επαρχια της Ασιας.
23. Εγινε τοτε κατα τον καιρο εκεινο οχι λιγη ταραχη για την Οδο.
24. Γιατι καποιος με το ονομα Δημητριος, αργυροχοος, εκανε ναους αργυρους της ρτεμης και παρειχε στους τεχνιτες οχι λιγη εργασια.
25. Συναθροισε αυτους, οπως και τους εργατες που ασχολουνταν με τετοια, και ειπε: ντρες, γνωριζετε καλα οτι απο αυτην την εργασια προερχεται η ευπορια μας.
26. Και βλεπετε και ακουτε οτι, οχι μονο στην Εφεσο αλλα σχεδον σε ολη την επαρχια της Ασιας, αυτος ο Παυλος επεισε και μεταστρεψε αρκετο πληθος, λεγοντας οτι δεν ειναι θεοι αυτοι που γινονται με τα χερια.
27. Και οχι μονο κινδυνευει αυτος ο κλαδος του επαγγελματος μας να ερθει σε περιφρονηση, αλλα και ο ναος της μεγαλης θεας ρτεμης να λογαριαστει ως τιποτα. Και μελλει επισης να καθαιρειται απο τη μεγαλειοτητα της αυτη που σεβεται ολη η επαρχια της Ασιας και η οικουμενη.
28. Οταν ακουσαν τοτε, και επειδη εγιναν πληρεις θυμου, εκραζαν λεγοντασ: Μεγαλη η ρτεμη των Εφεσιων.
29. Και γεμισε η πολη απο τη συγχυση, και ορμησαν ομοψυχα στο θεατρο και αρπαξαν μαζι το Γαιο και τον Αρισταρχο, τους Μακεδονες, τους συνοδοιπορους του Παυλου.
30. Και ενω ο Παυλος ηθελε να εισελθει στη συνελευση του δημου, δεν τον αφηναν οι μαθητες.
31. Μερικοι μαλιστα και απο τους Ασιαρχες, που ηταν φιλοι του, εστειλαν μηνυμα προς αυτον και τον παρακαλουσαν να μην εκθεσει τον εαυτο του στο θεατρο.
32. λλοι λοιπον φωναζαν ενα πραγμα και αλλοι κατι αλλο γιατι ηταν η εκκλησια του δημου συγκεχυμενη και οι περισσοτεροι δεν ηξεραν για ποιο λογο ειχαν συγκεντρωθει.
33. Και απο το πληθος διδαξαν στον Αλεξανδρο τι να μιλησει, που τον εσπρωξαν μπροστα οι Ιουδαιοι. Ο Αλεξανδρος, λοιπον, εσεισε προς τα κατω το χερι του και ηθελε να απολογηθει στη συνελευση του δημου.
34. Οταν ομως αναγνωρισαν οτι ειναι Ιουδαιος, εγινε μια φωνη απο ολους και εκραζαν περιπου για δυο ωρεσ: Μεγαλη η ρτεμη των Εφεσιων.
35. Και αφου ο γραμματεας καθησυχασε τον οχλο, λεει: ντρες Εφεσιοι, ποιος ειναι πραγματι απο τους ανθρωπους που δε γνωριζει πως η πολη των Εφεσιων ειναι νεωκορος της μεγαλης ρτεμης και του διοπετους
36. Αφου λοιπον ειναι αναντιρρητα αυτα, εσεις πρεπει να ησυχασετε και να μην πραττετε τιποτα το απερισκεπτο.
37. Γιατι φερατε τουτους τους αντρες που δεν ειναι ουτε ιεροσυλοι ουτε βλαστημουν τη θεα μας.
38. Αφενος, λοιπον, αν ο Δημητριος και οι τεχνιτες που ειναι μαζι του εχουν λογο κατηγοριας εναντιον καποιου, γινονται δικαστηρια τις δικασιμες ημερες στην αγορα και υπαρχουν ανθυπατοι ας καταγγειλουν ο ενας τον αλλο.
39. Αφετερου, αν κατι επιπλεον επιζητατε, θα επιλυθει στη νομιμη εκκλησια του δημου.
40. Γιατι, επισης, κινδυνευουμε να καταγγελθουμε για σταση για τη σημερινη ημερα, ενω δεν υπαρχει κανενα αιτιο για το οποιο θα δυνηθουμε να αποδωσουμε λογο γι αυτην τη θορυβωδη συγκεντρωση.
41. Και αφου ειπε αυτα, απελυσε την εκκλησια του δημου.
| 
