1. Και καθως συμπληρωνοταν η ημερα της Πεντηκοστης, ηταν ολοι μαζι στο ιδιο μερος.
2. Και εγινε ξαφνικα απο τον ουρανο ηχος, οπως ακριβως οταν φυσα βιαιος ανεμος, και γεμισε ολο τον οικο οπου καθονταν.
3. Και φανηκαν να διαμεριζονται ς αυτους γλωσσες σαν φωτιας και καθισε καθεμια πανω σε καθεναν ξεχωριστα απο αυτους,
4. και γεμισαν ολοι απο Πνευμα γιο και αρχισαν να λαλουν σε αλλες γλωσσες καθως το Πνευμα τους εδινε να εκφραζονται.
5. Τοτε στην Ιερουσαλημ κατοικουσαν συνεχως Ιουδαιοι, αντρες ευλαβεις απο καθε εθνος που ειναι κατω απο τον ουρανο.
6. Οταν εγινε λοιπον η βοη αυτη, συγκεντρωθηκε το πληθος και κυριευτηκε απο συγχυση, γιατι ακουγαν καθενας ξεχωριστα στη δικη του διαλεκτο να μιλουν αυτοι.
7. Εμεναν λοιπον εκστατικοι και θαυμαζαν, λεγοντασ: Ιδου, ολοι αυτοι που μιλουν δεν ειναι Γαλιλαιοι
8. Και πως εμεις τους ακουμε, καθενας στη δικη μας διαλεκτο, στην οποια γεννηθηκαμε
9. Παρθοι και Μηδοι και Ελαμιτες και οσοι κατοικουν στη Μεσοποταμια, στην Ιουδαια και στην Καππαδοκια, στον Ποντο και στην επαρχια της Ασιας,
10. στη Φρυγια και στην Παμφυλια, στην Αιγυπτο και στα μερη της Λιβυης που ειναι κοντα στην Κυρηνη, και οσοι Ρωμαιοι παρεπιδημουν,
11. Ιουδαιοι και προσηλυτοι, Κρητικοι και ραβες, ακουμε να μιλουν αυτοι στις δικες μας γλωσσες τα μεγαλεια του Θεου.
12. Εμεναν λοιπον εκστατικοι ολοι και απορουσαν, λεγοντας ο ενας προς τον αλλο: Τι μπορει να θελει να σημαινει αυτο
13. λλοι ομως χλευαζοντας πολυ, ελεγαν: Ειναι γεματοι γλευκος.
14. Σταθηκε τοτε ο Πετρος μαζι με τους εντεκα, υψωσε τη φωνη του και απευθυνθηκε ς αυτουσ: ντρες Ιουδαιοι και ολοι οσοι κατοικειτε στην Ιερουσαλημ, ας ειναι γνωστο αυτο ς εσας και βαλτε στ αυτια σας τα λογια μου.
15. Γιατι αυτοι δε μεθανε οπως εσεις νομιζετε, επειδη ειναι εννια η ωρα το πρωι,
16. αλλα αυτο ειναι εκεινο που εχει ειπωθει μεσω του προφητη Ιωηλ:
17. Και θα γινει κατα τις εσχατες ημερες, λεει ο Θεος, θα εκχυσω απο το Πνευμα μου πανω σε καθε σαρκα, και θα προφητεψουν οι γιοι σας και οι θυγατερες σας και οι νεαροι σας θα δουν οραματα και οι πρεσβυτεροι σας στην ηλικια θα δουν ονειρα.
18. Και βεβαια πανω στους δουλους μου και στις δουλες μου κατα τις ημερες εκεινες θα εκχυσω απο το Πνευμα μου, και θα προφητεψουν.
19. Και θα δωσω τερατα στον ουρανο πανω, και σημεια στη γη κατω, αιμα και φωτια και στηλη καπνου.
20. Ο ηλιος θα μεταβληθει σε σκοταδι και η σεληνη σε αιμα, πριν ερθει η ημερα του ΚΥΡΙΟΥ η μεγαλη και επιφανης.
21. Και θα συμβει καθενας που επικαλεστει το ονομα του ΚΥΡΙΟΥ να σωθει.
22. ντρες Ισραηλιτες, ακουστε τα λογια αυτα: Τον Ιησου το Ηαζωραιο, αντρα που ειχε αποδειχτει σταλμενος απο το Θεο ς εσας με δυναμεις και με τερατα και με σημεια, που εκανε μεσω αυτου ο Θεος στο μεσο σας καθως οι ιδιοι ξερετε,
23. τουτον, ο οποιος συμφωνα με την ορισμενη βουλη και προγνωση του Θεου σας παραδοθηκε, και με χερια ανομα καρφωσατε και σκοτωσατε,
24. αυτον ο Θεος αναστησε, αφου του ελυσε τις ωδινες του θανατου, καθοτι δεν ηταν δυνατο αυτος να κρατειται απο αυτον.
25. Γιατι ο Δαβιδ λεει γι αυτον: Εβλεπα τον Κυριο μπροστα μου διαπαντος, επειδη ειναι απο τα δεξια μου, για να μη σαλευτω.
26. Γι αυτο ευφρανθηκε η καρδια μου και αγαλλιασε η γλωσσα μου, μαλιστα ακομα και η σαρκα μου θα κατασκηνωσει στον ταφο με ελπιδα,
28. Μου γνωρισες οδους ζωης, θα με γεμισεις ευφροσυνη με το προσωπο σου.
29. ντρες αδελφοι, επιτρεπεται να πω με παρρησια προς εσας για τον πατριαρχη Δαβιδ οτι και πεθανε και ταφηκε, και το μνημα του ειναι μεταξυ μας μεχρι την ημερα αυτη.
30. Επειδη ηταν λοιπον προφητης και ηξερε οτι με ορκο ορκιστηκε ς αυτον ο Θεος πως ο Χριστος θα καθισει πανω στο θρονο του, προερχομενος απο τον καρπο της οσφυος του,
31. προειδε και μιλησε για την ανασταση του Χριστου οτι ουτε εγκαταλειφτηκε στον αδη ουτε η σαρκα του ειδε φθορα.
32. Αυτον τον Ιησου αναστησε ο Θεος, του οποιου ολοι εμεις ειμαστε μαρτυρες.
33. Αφου λοιπον με το δεξι χερι του Θεου υψωθηκε και ελαβε απο τον Πατερα την υποσχεση του Πνευματος του Αγιου, εξεχυσε αυτο που εσεις και βλεπετε και ακουτε.
34. Γιατι ο Δαβιδ δεν ανεβηκε στους ουρανους, λεει ομως αυτοσ: Ειπε ο ΚΥΡΙΟΣ στον Κυριο μου, Καθου απο τα δεξια μου,
35. ωσοτου θεσω τους εχθρους σου υποποδιο των ποδιων σου.
36. Ασφαλως, λοιπον, ας γνωριζει ολος ο οικος Ισραηλ οτι και ΚΥΡΙΟ και Χριστο ο Θεος εκανε αυτον, τουτον τον Ιησου που εσεις σταυρωσατε.
37. Οταν ακουσαν, λοιπον, ενιωσαν κατανυξη στην καρδια και ειπαν προς τον Πετρο και προς τους υπολοιπους αποστολουσ: Τι να κανουμε, αντρες αδελφοι
38. Ο Πετρος τοτε λεει προς αυτουσ: Μετανοηστε, και ας βαφτιστει καθενας απο εσας στο ονομα του Ιησου Χριστου σε αφεση των αμαρτιων σας, και θα λαβετε τη δωρεα του Αγιου Πνευματος.
39. Γιατι για σας ειναι η υποσχεση και για τα τεκνα σας και για ολους οσοι ειναι μακρια, οσους προσκαλεσει ο Κυριος ο Θεος μας.
40. Και με αλλα, περισσοτερα λογια μαρτυρουσε επισημα και τους παρακαλουσε λεγοντασ: Σωθειτε απο τη γενια αυτην τη διεστραμμενη.
41. Αυτοι λοιπον που αποδεχτηκαν το λογο του βαφτιστηκαν και προστεθηκαν την ημερα εκεινη περιπου τρεις χιλιαδες ψυχες.
42. Και επεμεναν καρτερικα συνεχως στη διδαχη των αποστολων και στην κοινωνια και στο κοψιμο με τα χερια του αρτου και στις προσευχες.
43. Υπηρχε λοιπον φοβος σε καθε ψυχη, και γινονταν πολλα τερατα και σημεια μεσω των αποστολων.
44. Και ολοι οσοι πιστευαν ηταν στο ιδιο μερος και τα ειχαν ολα κοινα,
45. και τα κτηματα και τις περιουσιες τους πουλουσαν και τα διαμοιραζαν σε ολους αναλογα με την αναγκη που ειχε καθενας.
46. Και καθε ημερα επεμεναν καρτερικα να πηγαινουν ομοψυχα στο ναο, και εκοβαν κατ οικο αρτο και λαβαιναν μερος στην τροφη με αγαλλιαση και με απλοτητα καρδιας,
47. αινωντας το Θεο και εχοντας χαρη μπροστα σε ολο το λαο. Και ο Κυριος προσθετε στο ιδιο μερος αυτους που σωζονταν καθε ημερα.
| 
