1. Ο Αγριππας τοτε ειπε προς τον Παυλο: Σου επιτρεπεται να λες για τον εαυτο σου. Τοτε ο Παυλος εκτεινε το χερι του και απολογουνταν:
2. Για ολα οσα κατηγορουμαι απο Ιουδαιους, βασιλια Αγριππα, θεωρω τον εαυτο μου μακαριο, γιατι μπροστα σου σημερα μελλω να απολογουμαι.
3. Επειδη μαλιστα εισαι γνωστης ολων των ιουδαι?κων εθιμων και ζητηματων, γι αυτο σε παρακαλω μακροθυμα να με ακουσεις.
4. Τον τροπο λοιπον πραγματι του βιου μου απο τη νεοτητα μου, που εζησα απο την αρχη μεσα στο εθνος μου και μεσα στα Ιεροσολυμα, τον ξερουν ολοι οι Ιουδαιοι
5. που με προγνωριζουν απο την αρχη αν θελουν, ας το μαρτυρουν οτι κατα την ακριβεστατη αιρεση της δικης μας θρησκειας εζησα, Φαρισαιος.
6. Και τωρα, εχω σταθει και κρινομαι για την ελπιδα της υποσχεσης που εγινε στους πατερες μας απο το Θεο,
7. στην οποια το δωδεκαφυλο εθνος μας ελπιζει να καταφθασει, λατρευοντας ενθερμα νυχτα και ημερα. Γι αυτην την ελπιδα κατηγορουμαι απο Ιουδαιους, βασιλια.
8. Γιατι κρινεται απιστευτο απο εσας, αν ο Θεος εγειρει νεκρους
9. Εγω πραγματι, λοιπον, νομισα μεσα μου οτι κατα του ονοματος του Ιησου του Ηαζωραιου πρεπει να πραξω πολλα εναντια.
10. Αυτο και εκανα στα Ιεροσολυμα, και πολλους απο τους αγιους εγω κατεκλεισα μεσα σε φυλακες, αφου ελαβα την εξουσια απο τους αρχιερεις και, οταν ηθελαν να τους θανατωνουν, εδωσα ψηφο εναντιον τους.
11. Και σε ολες τις συναγωγες πολλες φορες τιμωρωντας τους τους αναγκαζα να βλαστημουν και εχοντας μανια περισση τους καταδιωκα ως και στις πολεις εξω απο την Ιουδαια.
12. Ενω ασχολουμουν με αυτα και πορευομουν στη Δαμασκο με εξουσια και εγκριση που ηταν των αρχιερεων,
13. στο μεσο της ημερας κατα την οδο ειδα, βασιλια, φως απο τον ουρανο πιο δυνατο απο τη λαμπροτητα του ηλιου, που ελαμψε γυρω μου και γυρω απο αυτους που πορευονταν μαζι μου.
14. Και ενω ολοι εμεις ειχαμε πεσει κατω στη γη, ακουσα φωνη να λεει προς εμενα στην εβραι?κη διαλεκτο: Σαουλ, Σαουλ, γιατι με καταδιωκεις Ειναι σκληρο για σενα να κλοτσας προς τα βουκεντρα.
15. Εγω τοτε ειπα: Ποιος εισαι, Κυριε Και ο Κυριος ειπε: Εγω ειμαι ο Ιησους, που εσυ καταδιωκεις.
16. Αλλα σηκω και στασου στα ποδια σου γιατι γι αυτο σου φανερωθηκα, για να σε προκαθορισω υπηρετη και μαρτυρα, και γι αυτα που ειδες ς εμενα και γι αυτα που θα σου φανερωθω.
17. Θα σε ελευθερωνω απο το λαο Ισραηλ και απο τους εθνικους στους οποιους εγω σε αποστελλω,
18. για να ανοιξεις τα ματια τους, ωστε να επιστρεψουν απο το σκοτος στο φως και απο την εξουσια του Σατανα στο Θεο, για να λαβουν αφεση αμαρτιων και μεριδα κληρονομιας μεταξυ των αγιασμενων με την πιστη που ειναι ς εμενα.
19. Συνεπως, βασιλια Αγριππα, δεν εγινα απειθης στην ουρανια οπτασια,
20. αλλα ς αυτους που ειναι στη Δαμασκο, πρωτα, και στα Ιεροσολυμα και σε ολη τη χωρα της Ιουδαιας και στους εθνικους αναγγελλα να μετανοουν και να επιστρεφουν στο Θεο, πραττοντας εργα αξια της μετανοιας.
21. Εξαιτιας αυτων οι Ιουδαιοι με συνελαβαν, οταν ημουν μεσα στο ναο, και προσπαθουσαν να με φονευσουν.
22. Επιτυγχανοντας λοιπον βοηθεια που ειναι απο το Θεο, μεχρι αυτην την ημερα εχω σταθει, μαρτυρωντας σε μικρους και μεγαλους τιποτα αλλο εκτος απο το να λεω αυτα που και οι προφητες μιλησαν οτι μελλουν να γινουν και ο Μωυσησ:
23. σχετικα με το αν επρεπε να παθει ο Χριστος, αν πρωτος απο την ανασταση των νεκρων μελλει να αναγγελλει φως και στο λαο Ισραηλ και στα εθνη.
24. Αυτα, λοιπον, ενω αυτος απολογουνταν, ο Φηστος λεει με μεγαλη τη φωνη: Εισαι τρελος, Παυλε τα πολλα γραμματα σε περιστρεφουν στην τρελα¸
25. Αλλα ο Παυλος λεει: Δεν ειμαι τρελος, εξοχοτατε Φηστε, αλλα λογια αληθειας και σωφροσυνης διακηρυττω.
26. Γιατι γνωριζει καλα γι αυτα ο βασιλιας προς τον οποιο και με παρρησια μιλω, επειδη δεν πιστευω πως του διαφευγει τιποτα απο αυτα γιατι δεν εχει πραχτει αυτο απομερα σε μια γωνια.
27. Πιστευεις, βασιλια Αγριππα, στους προφητες Ξερω οτι πιστευεις.
28. Και ο Αγριππας λεει προς τον Παυλο: Λιγο ακομα και με πειθεις να με κανεις χριστιανο.
29. Και ο Παυλος λεει: Θα ευχομουν στο Θεο και με λιγο και με πολυ, οχι μονο εσυ, αλλα και ολοι οσοι με ακουν σημερα να γινουν τετοιοι, οποιος και εγω ειμαι, εκτος απο τα δεσμα τουτα.
30. Και ετσι σηκωθηκε ο βασιλιας και ο ηγεμονας και η Βερνικη και αυτοι που καθονταν μαζι τους.
31. Και οταν αναχωρησαν, μιλουσαν ο ενας προς τον αλλο λεγοντασ: Τιποτε αξιο θανατου η φυλακης δεν πραττει ο ανθρωπος αυτος.
32. Ο Αγριππας τοτε ειπε στο Φηστο: Θα μπορουσε να ειχε απολυθει ο ανθρωπος αυτος, αν δεν ειχε επικαλεστει τον Καισαρα.
| 
