1. Και οταν διασωθηκαμε, τοτε μαθαμε οτι το νησι καλειται Μελιτη.
2. Και οι βαρβαροι παρειχαν ς εμας οχι τη συνηθισμενη φιλανθρωπια, γιατι αναψαν φωτια και δεχτηκαν ολους εμας, εξαιτιας της βροχης που ειχε επελθει και εξαιτιας του ψυχους.
3. Συγκεντρωσε τοτε ο Παυλος καμποσο πληθος φρυγανων και, οταν τα εθεσε πανω στη φωτια, μια εχιδνα απο τη ζεστη εξηλθε και προσκολληθηκε με τα δοντια της στο χερι του.
4. Μολις λοιπον ειδαν οι βαρβαροι να κρεμεται το θηριο απο το χερι του, ελεγαν μεταξυ τουσ: Εξαπαντος ειναι φονιας ο ανθρωπος αυτος που, ενω διασωθηκε απο τη θαλασσα, η θεια δικη δεν τον αφησε να ζει.
5. Αυτος λοιπον αποτιναξε το θηριο στη φωτια και δεν επαθε κανενα κακο,
6. ενω εκεινοι περιμεναν αυτος να μελλει να πρηζεται η να πεφτει κατω ξαφνικα νεκρος. Επειδη λοιπον περιμεναν για πολυ και εβλεπαν τιποτα αφυσικο να μη γινεται ς αυτον, μετεβαλαν γνωμη και ελεγαν πως αυτος ειναι θεος.
7. Γυρω λοιπον απο τον τοπο εκεινο υπηρχαν χωραφια που ανηκαν στον πρωτο του νησιου με το ονομα Ποπλιος, ο οποιος μας δεχτηκε τρεις ημερες και φιλοφρονα μας φιλοξενησε.
8. Συνεβηκε τοτε ο πατερας του Ποπλιου να υποφερει κατακοιτος με πυρετους και με δυσεντερια, προς τον οποιο ο Παυλος εισηλθε και, αφου προσευχηθηκε, επεθεσε τα χερια ς αυτον και τον γιατρεψε.
9. Οταν εγινε αυτο, και οι υπολοιποι που ειχαν στο νησι ασθενειες προσερχονταν και θεραπευονταν,
10. οι οποιοι και με πολλες τιμες μας τιμησαν και, οταν επροκειτο να ανοιγομαστε στο πελαγος, μας εφοδιασαν αυτα που ειχαμε αναγκη.
11. Μετα λοιπον απο τρεις μηνες ανοιχτηκαμε στο πελαγος με πλοιο αλεξανδρινο, που ειχε παραχειμασει στο νησι, με παρασημο τους Διοσκουρους.
12. Και αφου προσορμιστηκαμε στις Συρακουσες, παραμειναμε εκει τρεις ημερες,
13. απ οπου αποσυρθηκαμε και καταφτασαμε στο Ρηγιο. Και μετα απο μια ημερα, επειδη σηκωθηκε νοτιας, μεσα σε δυο ημερες ηρθαμε στους Ποτιολους
14. οπου βρηκαμε αδελφους και μας παρακαλεσαν να παραμεινουμε κοντα τους εφτα ημερες και ετσι ηρθαμε στη Ρωμη.
15. Και απο εκει οι αδελφοι, οταν ακουσαν τα σχετικα για μας, ηρθαν σε συναντηση μας μεχρι τον ππιο Φορο και τις Τρεις Ταβερνες, τους οποιους, οταν ειδε ο Παυλος, ευχαριστησε το Θεο και ελαβε θαρρος.
16. Οταν λοιπον εισηλθαμε στη Ρωμη, επιτραπηκε στον Παυλο να μενει μονος του μαζι με το στρατιωτη που τον φυλαγε.
17. Και συνεβηκε μετα απο τρεις ημερες αυτος να συγκαλεσει οσους ηταν απο τους Ιουδαιους πρωτοι. Και αφου συγκεντρωθηκαν, ελεγε προς αυτουσ: Εγω, αντρες αδελφοι, ενω τιποτα δεν εκανα εναντια στο λαο μας η στα εθιμα τα πατρωα, παραδοθηκα φυλακισμενος απο τα Ιεροσολυμα στα χερια των Ρωμαιων,
18. οι οποιοι, αφου με ανακριναν, ηθελαν να με απολυσουν, γιατι καμια αιτια αξια θανατου δεν υπαρχει ς εμενα.
19. Επειδη ομως αντιλεγαν οι Ιουδαιοι, αναγκαστηκα να επικαλεστω τον Καισαρα, οχι πως εχω κατι να κατηγορω το εθνος μου.
20. Γι αυτη λοιπον την αιτια παρακαλεσα να σας δω και να μιλησω προς εσας, επειδη εξαιτιας της ελπιδας του Ισραηλ ειμαι περιζωσμενος με αυτην την αλυσιδα.
21. Εκεινοι ειπαν προς αυτον: Εμεις ουτε γραμματα για σενα δεχτηκαμε απο την Ιουδαια ουτε καποιος απο τους αδελφους παρουσιαστηκε και αναγγειλε η μιλησε για σενα κατι κακο.
22. Αξιωνουμε, λοιπον, απο εσενα να ακουσουμε αυτα που φρονεις, γιατι βεβαια για την αιρεση αυτην ειναι γνωστο ς εμας οτι παντου αντιλεγεται.
23. Αφου του εταξαν λοιπον μια ημερα, ηρθαν προς αυτον περισσοτεροι στο καταλυμα οπου φιλοξενουνταν, στους οποιους εξεθετε, μαρτυρωντας επισημα τη βασιλεια του Θεου, και προσπαθουσε να τους πειθει για τον Ιησου και απο το νομο του Μωυση και απο τους προφητες, απο το πρωι ως το βραδυ.
24. Και οι μεν πειθονταν στα λεγομενα του, οι δε απιστουσαν.
25. Δε συμφωνουσαν λοιπον μεταξυ τους και εφευγαν, αφου ειπε ο Παυλος ενα λογο: Καλα μιλησε το Πνευμα το γιο μεσω του Νσαια του προφητη προς τους πατερες σας,
26. λεγοντασ: Πηγαινε προς το λαο τουτο και πεσ: Με την ακοη θ ακουτε, αλλα δε θα καταλαβετε, και βλεποντας θα βλεπετε, αλλα δε θα δειτε.
27. Γιατι παχυνε η καρδια του λαου τουτου και με τ αυτια τους βαριακουσαν και τους οφθαλμους τους εκλεισαν, μην τυχον δουν με τους οφθαλμους και με τ αυτια ακουσουν και με την καρδια καταλαβουν και επιστρεψουν, και τους γιατρεψω.
28. Γνωστο λοιπον ας ειναι ς εσας οτι στα εθνη αποσταλθηκε τουτη η σωτηρια του Θεου αυτοι και θα ακουσουν. 29 Και αφου ειπε αυτα, εφυγαν οι Ιουδαιοι εχοντας μεταξυ τους πολλη συζητηση.
30. Εμεινε λοιπον εκει ολοκληρη διετια σε δικη του μισθωμενη οικια και δεχοταν ολους εκεινους που εμπαιναν προς αυτον,
31. κηρυττοντας τη βασιλεια του Θεου και διδασκοντας τα σχετικα με τον Κυριο Ιησου Χριστο με ολη την παρρησια ανεμποδιστα.
| 
