1. Ας φοβηθουμε, λοιπον, ενω μας απομενει υποσχεση να εισελθουμε στην αναπαυση του, μηπως φανει καποιος απο εσας να την εχει στερηθει.
2. Και βεβαια, ειμαστε ευαγγελισμενοι καθως ακριβως κι εκεινοι. Αλλα ο λογος που ακουσαν δεν ωφελησε εκεινους, γιατι δεν ειχαν συνενωθει στην πιστη με εκεινους που τον ακουσαν.
3. Γιατι εισερχομαστε στην αναπαυση οσοι πιστεψαμε, καθως εχει πει: Ωστε ορκιστηκα μεσα στην οργη μου, δεν θα εισελθουν στην αναπαυση μου, αν και τα εργα Του εγιναν απο την αρχη της δημιουργιας του κοσμου.
4. Γιατι εχει πει καπου στη Γραφη για την εβδομη ημερα ετσι: Και αναπαυτηκε ο Θεος κατα την ημερα την εβδομη απο ολα τα εργα του.
5. Και σε τουτο το εδαφιο λεει παλι: Δεν θα εισελθουν στην αναπαυση μου.
6. Επειδη λοιπον υπολειπεται μερικοι να εισελθουν ς αυτην την αναπαυση, και εκεινοι που προηγουμενως ευαγγελιστηκαν δεν εισηλθαν εξαιτιας της απειθειας,
7. παλι οριζει καποια ημερα, Σημερα, λεγοντας μεσω του Δαβιδ μετα απο τοσο πολυ χρονο καθως εχει προειπωθει: Σημερα, αν ακουσετε τη φωνη του, μη σκληρυνετε τις καρδιες σας.
8. Γιατι αν ο Ιησους του Ηαυη ειχε αναπαυσει αυτους, δε θα μιλουσε για αλλη ημερα μετα απο αυτα.
9. ρα, υπολειπεται αναπαυση Σαββατου για το λαο του Θεου.
10. Γιατι οποιος εισηλθε στην αναπαυση Του, και ο ιδιος αναπαυτηκε απο τα εργα του οπως ακριβως απο τα δικα του ο Θεος.
11. Ας φροντισουμε, λοιπον, να εισελθουμε ς εκεινη την αναπαυση, για να μην πεσει κανεις στο ιδιο υποδειγμα της απειθειας μ εκεινους τους Ισραηλιτες.
12. Γιατι ειναι ζωντανος ο λογος του Θεου και ενεργητικος και κοφτεροτερος περισσοτερο απο καθε δικοπη μαχαιρα και διεισδυει μεχρι το χωρισμο της ψυχης και του πνευματος, των αρθρωσεων και των μυελων των οστων, και κρινει τις σκεψεις και τις προθεσεις της καρδιας.
13. Και δεν υπαρχει κτισμα αφανες μπροστα του, αλλα ολα ειναι γυμνα και φανερωμενα μπροστα στα ματια του προς αυτον εμεις θα δωσουμε λογο.
14. Επειδη εχουμε, λοιπον, μεγα Αρχιερεα που εχει διαπερασει τους ουρανους, τον Ιησου τον Υιο του Θεου, ας κρατουμε σταθερα την ομολογια μας.
15. Γιατι δεν εχουμε Αρχιερεα που να μη δυναται να συμπαθησει στις ασθενειες μας, αλλα εναν που εχει πειραχτει σε ολα ομοια μ εμας χωρις αμαρτια.
16. Ας προσερχομαστε λοιπον με παρρησια στο θρονο της χαρης, για να λαβουμε ελεος και να βρουμε χαρη για βοηθεια στον καταλληλο καιρο.
| 
