1. Και περπατωντας εκει κοντα ειδε εναν ανθρωπο τυφλο εκ γενετης.
2. Και τον ρωτησαν οι μαθητες του, λεγοντασ: Ραβι, ποιος αμαρτησε, αυτος η οι γονεις του, ωστε να γεννηθει τυφλος
3. Αποκριθηκε ο Ιησουσ: Ουτε αυτος αμαρτησε ουτε οι γονεις του. Αλλα για να φανερωθουν τα εργα του Θεου ς αυτον,
4. εμεις πρεπει να κανουμε τα εργα εκεινου που με εστειλε ωσοτου ειναι ημερα. Ερχεται νυχτα που κανεις δε δυναται να εργαζεται.
5. Οσο ειμαι στον κοσμο, ειμαι φως του κοσμου.
6. Αφου ειπε αυτα, εφτυσε χαμω και εκανε πηλο απο το πτυελο και επεχρισε τον πηλο στα ματια του
7. και του ειπε: Πηγαινε, νιψου στην κολυμπηθρα του Σιλωαμ ¿που ερμηνευεται, ΑποσταλμενοςÀ. Εφυγε, λοιπον, και νιφτηκε και ηρθε βλεποντας.
8. Οι γειτονες, τοτε, και εκεινοι που τον εβλεπαν προηγουμενως οτι ηταν ζητιανος ελεγαν: Αυτος δεν ειναι εκεινος που καθοταν και ζητιανευε
9. λλοι ελεγαν: Αυτος ειναι. λλοι ελεγαν: Οχι, αλλα ειναι ομοιος με αυτον. Εκεινος ελεγε: Εγω ειμαι.
10. Τον ρωτουσαν λοιπον: Πως τοτε σου ανοιχτηκαν τα ματια
11. Εκεινος αποκριθηκε: Ο ανθρωπος που λεγεται Ιησους εκανε πηλο και μου επεχρισε τα ματια και μου ειπε: Πηγαινε στο Σιλωαμ και νιψου. Οταν πηγα λοιπον και νιφτηκα, βρηκα το φως μου.
12. Τοτε του ειπαν: Που ειναι εκεινος Τους λεει: Δεν ξερω.
13. Φερνουν αυτον προς τους Φαρισαιους, τον αλλοτε τυφλο.
14. Νταν τοτε Σαββατο η ημερα κατα την οποια ο Ιησους εκανε τον πηλο και του ανοιξε τα ματια.
15. Παλι λοιπον τον ρωτουσαν και οι Φαρισαιοι πως βρηκε το φως του. Εκεινος τους ειπε: Πηλο μου εθεσε πανω στα ματια, και νιφτηκα και βλεπω.
16. Ελεγαν τοτε μερικοι απο τους Φαρισαιουσ: Δεν ειναι απο το Θεο αυτος ο ανθρωπος, γιατι το Σαββατο δεν τηρει. λλοι ομως ελεγαν: Πως δυναται ανθρωπος αμαρτωλος να κανει τετοια θαυματουργικα σημεια Και υπηρχε σχισμα αναμεσα τους.
17. Λενε τοτε παλι στον τυφλο: Εσυ τι λες γι αυτον, επειδη σου ανοιξε τα ματια Εκεινος ειπε: Ειναι προφητης.
18. Δεν πιστεψαν, λοιπον, οι Ιουδαιοι γι αυτον οτι ηταν τυφλος και βρηκε το φως του, ωσοτου φωναξαν τους γονεις αυτου που βρηκε το φως του
19. και τους ρωτησαν: Αυτος ειναι ο γιος σας, που εσεις λετε οτι γεννηθηκε τυφλος Πως λοιπον βλεπει τωρα
20. Αποκριθηκαν τοτε οι γονεις του και ειπαν: Ξερουμε οτι αυτος ειναι ο γιος μας και οτι γεννηθηκε τυφλος.
21. Πως ομως τωρα βλεπει δεν ξερουμε, η ποιος του ανοιξε τα ματια εμεις δεν ξερουμε. Αυτον ρωτηστε, εχει ωριμη ηλικια, αυτος θα μιλησει για τον εαυτο του.
22. Αυτα ειπαν οι γονεις του, επειδη φοβουνταν τους Ιουδαιους αρχοντες. Γιατι ηδη ειχαν συμφωνησει οι Ιουδαιοι αρχοντες, αν καποιος τον ομολογησει Χριστο, να γινει αποσυναγωγος.
23. Γι αυτο οι γονεις του ειπαν: Εχει ωριμη ηλικια, αυτον επερωτηστε.
24. Φωναξαν λοιπον για δευτερη φορα τον ανθρωπο που ηταν τυφλος και του ειπαν: Δωσε δοξα στο Θεο εμεις ξερουμε οτι αυτος ο ανθρωπος ειναι αμαρτωλος.
25. Εκεινος τοτε αποκριθηκε: Αν ειναι αμαρτωλος, δεν ξερω ενα ξερω, οτι ενω ημουν τυφλος τωρα βλεπω.
26. Ειπαν λοιπον ς αυτον: Τι σου εκανε Πως σου ανοιξε τα ματια
27. Αποκριθηκε ς αυτουσ: Σας το ειπα ηδη και δεν ακουσατε γιατι παλι θελετε να ακουτε Μηπως κι εσεις θελετε να γινετε μαθητες του
28. Τοτε τον εβρισαν και του ειπαν: Εσυ εισαι μαθητης εκεινου, εμεις ομως ειμαστε μαθητες του Μωυση.
29. Εμεις ξερουμε οτι στο Μωυση εχει μιλησει ο Θεος, αλλα αυτος δεν ξερουμε απο που ειναι.
30. Αποκριθηκε ο ανθρωπος και τους ειπε: Σ αυτο βρισκεται πραγματι το θαυμαστο σημειο: εσεις δεν ξερετε απο που ειναι, και ομως μου ανοιξε τα ματια.
31. Ξερουμε οτι αμαρτωλους ο Θεος δεν ακουει, αλλα αν καποιος ειναι θεοσεβης και το θελημα του κανει, αυτον ακουει.
32. Απο την αρχη του αιωνα δεν ακουστηκε οτι καποιος ανοιξε τα ματια ς εναν που εχει γεννηθει τυφλος.
33. Αν δεν ηταν αυτος απο το Θεο, δε θα μπορουσε να κανει τιποτα.
34. Αποκριθηκαν και του ειπαν: Εσυ γεννηθηκες ολος μεσα σε αμαρτιες, κι εσυ διδασκεις εμας Και τον πεταξαν εξω.
35. κουσε ο Ιησους οτι τον πεταξαν εξω και, αφου τον βρηκε, του ειπε: Εσυ πιστευεις στον Υιο του ανθρωπου
36. Εκεινος αποκριθηκε και ειπε: Και ποιος ειναι, Κυριε, για να πιστεψω ς αυτον
37. Του ειπε ο Ιησουσ: Και τον εχεις δει, και αυτος που μιλαει μαζι σου, εκεινος ειναι.
38. Αυτος ειπε: Πιστευω, Κυριε. Και τον προσκυνησε.
39. Τοτε ειπε ο Ιησουσ: Για καταδικη εγω ηρθα στον κοσμο τουτο, για να βλεπουν οσοι δε βλεπουν και να γινουν τυφλοι οσοι βλεπουν.
40. κουσαν μερικοι απο τους Φαρισαιους αυτα, οσοι ηταν μαζι του, και του ειπαν: Μηπως κι εμεις ειμαστε τυφλοι
41. Ο Ιησους τους απαντησε: Αν ησασταν τυφλοι, δε θα ειχατε αμαρτια. Τωρα ομως λετε: Βλεπουμε. Ν αμαρτια σας μενει.
| 
