1. Και συνεβηκε, σε μια απο τις ημερες που αυτος διδασκε το λαο μεσα στο ναο και ευαγγελιζε, να σταθουν ξαφνικα οι αρχιερεις και οι γραμματεις μαζι με τους πρεσβυτερους
2. και να πουν προς αυτον: Πες μας με ποια εξουσια αυτα τα κανεις η ποιος ειναι αυτος που σου εδωσε την εξουσια αυτη
3. Αποκριθηκε τοτε και ειπε προς αυτουσ: Θα σας ρωτησω κι εγω ενα λογο και πειτε μου:
4. Το βαφτισμα του Ιωαννη απο τον ουρανο ηταν η απο τους ανθρωπους
5. Εκεινοι συλλογιστηκαν μεταξυ τους λεγοντασ: Αν πουμε: Απο τον ουρανο, θα πει: Γιατι δεν πιστεψατε ς αυτον
6. Αν ομως πουμε: Απο τους ανθρωπους, ο λαος ολος θα μας καταλιθοβολησει, γιατι ειναι πεισμενος πως ο Ιωαννης ειναι προφητης.
7. Και αποκριθηκαν πως δεν ξερουν απο που ειναι.
8. Και ο Ιησους τους ειπε: Ουτε εγω σας λεω με ποια εξουσια αυτα τα κανω.
9. ρχισε λοιπον να λεει προς το λαο αυτην την παραβολη: Καποιος ανθρωπος φυτεψε αμπελωνα και τον νοικιασε σε γεωργους και αποδημησε για αρκετα χρονια.
10. Και στον καταλληλο καιρο απεστειλε προς τους γεωργους ενα δουλο, για να του δωσουν μερος απο τον καρπο του αμπελωνα. Οι γεωργοι ομως τον ξαποστειλαν με αδεια χερια, αφου τον εδειραν.
11. Και παλι εστειλε αλλο δουλο. Αυτοι, κι εκεινον, αφου τον εδειραν και τον ατιμασαν, τον ξαποστειλαν με αδεια χερια.
12. Και παλι εστειλε τριτο. Αυτοι, και τουτον, αφου τον τραυματισαν, τον πεταξαν εξω.
13. Ειπε τοτε ο κυριος του αμπελωνα: Τι να κανω Θα στειλω το γιο μου τον αγαπητο ισως αυτον ντραπουν.
14. Οταν ειδαν ομως αυτον οι γεωργοι, διαλογιζονταν ο ενας με τον αλλο, λεγοντασ: Αυτος ειναι ο κληρονομος να τον σκοτωσουμε, για να γινει δικη μας η κληρονομια.
15. Και αφου τον εβγαλαν εξω απο τον αμπελωνα, τον σκοτωσαν. Τι λοιπον θα κανει ς αυτους ο κυριος του αμπελωνα
16. Θα ερθει και θα εξολοθρεψει τους γεωργους αυτους και θα δωσει τον αμπελωνα σε αλλους. Οταν το ακουσαν, τοτε, ειπαν: Ειθε ποτε να μη γινει.
17. Εκεινος τους κοιταξε μεσα στα ματια και ειπε: Τι λοιπον σημαινει το γραμμενο αυτο: Λιθο που αποδοκιμασαν οι οικοδομοι, αυτος εγινε ακρογωνιαιος λιθος
18. Καθενας που πεσει πανω ς εκεινο το λιθο θα συντριφτει ενω πανω ς οποιον πεσει, θα τον θρυμματισει.
19. Και ζητησαν οι γραμματεις και οι αρχιερεις να βαλουν πανω του τα χερια αυτην την ωρα, αλλα φοβηθηκαν το λαο, γιατι καταλαβαν οτι γι αυτους ειπε την παραβολη αυτη.
20. Και αφου παρατηρησαν προσεχτικα, απεστειλαν κατασκοπους που υποκρινονταν οι ιδιοι πως ειναι δικαιοι, για να τον πιασουν απο ενα λογο του, ωστε να τον παραδωσουν στην αρχη και στην εξουσια του ηγεμονα.
21. Και τον επερωτησαν λεγοντασ: Δασκαλε, ξερουμε οτι ορθα λες και διδασκεις, και δεν εισαι προσωποληπτης, αλλα αληθινα διδασκεις την οδο του Θεου.
22. Επιτρεπεται εμεις να δωσουμε φορο στον Καισαρα η οχι
23. Επειδη λοιπον κατανοησε την πανουργια τους, ειπε προς αυτουσ:
24. Δειξτε μου ενα δηναριο ποιανου εχει εικονα και επιγραφη Εκεινοι ειπαν: Του Καισαρα.
25. Εκεινος ειπε προς αυτουσ: Συνεπως, αποδωστε τα πραγματα του Καισαρα στον Καισαρα και τα πραγματα του Θεου στο Θεο.
26. Και δεν μπορεσαν να του πιασουν λογο ενοχοποιητικο απεναντι στο λαο και, επειδη θαυμασαν για την αποκριση του, σωπασαν.
27. Πλησιασαν τοτε μερικοι απο τους Σαδδουκαιους, που λενε αντιθετα απο τους αλλους πως δεν υπαρχει ανασταση, και τον επερωτησαν,
28. λεγοντασ: Δασκαλε, ο Μωυσης μας εγραψε: Αν ο αδελφος καποιου πεθανει εχοντας γυναικα, και αυτος ειναι ατεκνος, να λαβει ο αδελφος του τη γυναικα του και να φερει απογονους στον αδελφο του.
29. Νταν λοιπον εφτα αδελφοι. Και ο πρωτος, αφου ελαβε γυναικα, πεθανε ατεκνος.
31. και ο τριτος την ελαβαν, ομοιως μαλιστα και οι εφτα, που δεν εγκατελειψαν παιδια, και πεθαναν.
32. Υστερα, και η γυναικα πεθανε.
33. Ν γυναικα, λοιπον, κατα την ανασταση, ποιανου απο αυτους θα γινει γυναικα Γιατι και οι εφτα την ειχαν γυναικα.
34. Και ειπε ς αυτους ο Ιησουσ: Οι γιοι του αιωνα τουτου νυμφευονται και παντρευονται,
35. αλλα εκεινοι που θα καταξιωθουν να επιτυχουν να ζησουν ς εκεινον τον αιωνα και στην ανασταση που ειναι απο τους νεκρους ουτε νυμφευονται ουτε παντρευονται.
36. Γιατι ουτε να πεθανουν πια δυνανται, επειδη ειναι ισοι με αγγελους και ειναι γιοι του Θεου, αφου ειναι γιοι της αναστασης.
37. Αλλα οτι εγειρονται οι νεκροι το μηνυσε και ο Μωυσης εκει που μιλαει για τη βατο, καθως λεει ΚΥΡΙΟ το Θεο του Αβρααμ και Θεο του Ισαακ και Θεο του Ιακωβ.
38. Ο Θεος, λοιπον, δεν ειναι των νεκρων αλλα των ζωντανων, γιατι ολοι σε αυτον ζουν.
39. Αποκριθηκαν τοτε μερικοι απο τους γραμματεις και του ειπαν: Δασκαλε, καλα τα ειπες.
40. Γιατι δεν τολμουσαν πια να τον επερωτησουν τιποτα.
41. Ειπε τοτε προς αυτουσ: Πως λενε για το Χριστο οτι ειναι γιος του Δαβιδ
42. Γιατι αυτος ο Δαβιδ λεει στο βιβλιο των Ψαλμων: Ειπε ο ΚΥΡΙΟΣ στον Κυριο μου: Καθου απο τα δεξια μου,
43. ωσοτου θεσω τους εχθρους σου υποποδιο των ποδιων σου.
44. Ο Δαβιδ, λοιπον, τον καλει Κυριο, τοτε πως ειναι γιος του
45. Ενω ακουγε λοιπον ολος ο λαος, ειπε στους μαθητες του:
46. Προσεχετε απο τους γραμματεις που θελουν να περπατουν με στολες και αγαπουν χαιρετισμους στις αγορες και πρωτοκαθεδριες στις συναγωγες και τα πρωτα καθισματα στα δειπνα,
47. οι οποιοι κατατρωνε τις οικιες των χηρων και για προφαση κανουν μακριες προσευχες. Αυτοι θα λαβουν περισσοτερη καταδικη.
|