1. Και αφου σηκωθηκε ολο το πληθος αυτων των συνεδρων, τον οδηγησαν στον Πιλατο.
2. ρχισαν τοτε να τον κατηγορουν, λεγοντασ: Τουτον τον βρηκαμε να διαστρεφει το εθνος μας και να εμποδιζει να δινουμε φορους στον Καισαρα και να λεει πως ο εαυτος του ειναι Χριστος, βασιλιας.
3. Ο Πιλατος λοιπον τον ρωτησε λεγοντασ: Εσυ εισαι ο βασιλιας των Ιουδαιων Εκεινος του αποκριθηκε και ειπε: Εσυ το λες.
4. Τοτε ο Πιλατος ειπε προς τους αρχιερεις και προς τους οχλουσ: Κανενα αιτιο καταδικης δε βρισκω στον ανθρωπο τουτο.
5. Εκεινοι επεμεναν λεγοντασ: Ξεσηκωνει το λαο διδασκοντας σε ολη την Ιουδαια και, αφου αρχισε απο τη Γαλιλαια, εφτασε ως εδω.
6. Ο Πιλατος τοτε, οταν το ακουσε, ρωτησε αν ο ανθρωπος ειναι Γαλιλαιος
7. και, οταν εμαθε οτι ειναι απο μερος της εξουσιας του Νρωδη, τον παραπεμψε προς τον Νρωδη, που ηταν και αυτος στα Ιεροσολυμα αυτες τις ημερες.
8. Ο Νρωδης, λοιπον, οταν ειδε τον Ιησου, χαρηκε πολυ, γιατι ηθελε συνεχως απο αρκετα χρονια να τον δει, επειδη ακουγε γι αυτον και ελπιζε καποιο θαυματουργικο σημειο να δει να γινεται απο αυτον.
9. Τον επερωτουσε λοιπον με αρκετα λογια, αλλα αυτος τιποτα δεν του αποκριθηκε.
10. Ειχαν σταθει τοτε οι αρχιερεις και οι γραμματεις και τον κατηγορουσαν εντονα.
11. Και αφου τον εξουθενωσε και ο Νρωδης μαζι με τα στρατευματα του και τον ενεπαιξε, τον εντυσε με λαμπρη στολη και τον ξαναστειλε στον Πιλατο.
12. Εγιναν τοτε φιλοι ο Νρωδης και ο Πιλατος αυτην την ημερα μεταξυ τους γιατι πρου?πηρχε εχθρα του ενος προς τον αλλο.
13. Ο Πιλατος, λοιπον, αφου συγκαλεσε τους αρχιερεις και τους αρχοντες και το λαο,
14. ειπε προς αυτουσ: Φερατε προς εμενα τον ανθρωπο αυτο σαν εναν που αποπλανα το λαο, και ιδου, εγω μπροστα σας τον ανακρινα και δε βρηκα ς αυτον τον ανθρωπο κανενα αιτιο κατηγοριας απο οσα κατηγορειτε εναντιον του.
15. Αλλα ουτε κι ο Νρωδης, γιατι τον ξαναστειλε προς εμας, και ιδου, τιποτα αξιο θανατου δεν εχει πραξει αυτος.
16. Αφου τον παιδεψω με μαστιγιο, λοιπον, θα τον απολυσω. 17 Ειχε μαλιστα υποχρεωση να τους απολυει εναν κατα την εορτη.
18. Τοτε ολο το πληθος εκραξε δυνατα, λεγοντασ: Αφανιζε αυτον και απολυσε μας το Βαραβα
19. ο οποιος ηταν ριγμενος στη φυλακη για καποια σταση που εγινε στην πολη και για φονο.
20. Παλι τοτε ο Πιλατος φωναξε προς αυτους, επειδη ηθελε να απολυσει τον Ιησου.
21. Εκεινοι φωναζαν δυνατα, λεγοντασ: Σταυρωνε, σταυρωνε αυτον.
22. Εκεινος για τριτη φορα ειπε προς αυτουσ: Γιατι, τι κακο εκανε αυτος Κανενα αιτιο θανατου δε βρηκα ς αυτον. Αφου τον παιδεψω, λοιπον, θα τον απολυσω.
23. Εκεινοι επεμεναν με φωνες μεγαλες, ζητωντας αυτος να σταυρωθει, και υπερισχυαν οι φωνες τους.
24. Και ετσι ο Πιλατος αποφασισε να γινει το αιτημα τουσ:
25. απολυσε, λοιπον, αυτον που ειχε ριχτει στη φυλακη για σταση και φονο, τον οποιο ζητουσαν, ενω τον Ιησου τον παραδωσε στο θελημα τους.
26. Και καθως τον οδηγουσαν, επιασαν καποιο Σιμωνα Κυρηναιο, που ερχοταν απο τον αγρο, και επεθεσαν σε αυτον το σταυρο, για να τον φερει πισω απο τον Ιησου.
27. Τον ακολουθουσε μαλιστα πολυ πληθος απο το λαο και απο γυναικες που χτυπουσαν τα στηθη τους και τον θρηνουσαν.
28. Στραφηκε τοτε προς αυτες ο Ιησους και ειπε: Θυγατερες της Ιερουσαλημ, μην κλαιτε για μενα. Αλλα για τους εαυτους σας να κλαιτε και για τα παιδια σας,
29. γιατι ιδου, ερχονται ημερες κατα τις οποιες θα πουν: Μακαριες οι στειρες και οι κοιλιες που δε γεννησαν και οι μαστοι που δεν εθρεψαν.
30. Τοτε θα αρχισουν να λενε στα ορη: Πεστε πανω μας, και στους λοφους: Καλυψτε μας.
31. Γιατι αν στο υγρο ξυλο κανουν αυτα, στο ξερο τι θα γινει
32. Οδηγουνταν τοτε και αλλοι δυο κακουργοι μαζι του, για να θανατωθουν.
33. Και οταν ηρθαν στον τοπο που καλειται Κρανιο, εκει σταυρωσαν αυτον και τους κακουργους, τον ενα απο τα δεξια, τον αλλο απο τα αριστερα του.
34. Και ο Ιησους ελεγε: Πατερα, αφησε ς αυτους, γιατι δεν ξερουν τι κανουν. Διαμοιμαζονται τοτε τα ιματια του μεταξυ τους και εριξαν κληρους.
35. Και ο λαος ειχε σταθει και εβλεπε. Τον περιγελουσαν τοτε και οι αρχοντες, λεγοντασ: λλους εσωσε, ας σωσει τον εαυτο του, αν αυτος ειναι ο Χριστος, ο εκλεκτος του Θεου.
36. Τον ενεπαιξαν τοτε και οι στρατιωτες που πλησιαζαν, προσφεροντας του ξιδι
37. και λεγοντασ: Αν εσυ εισαι ο βασιλιας των Ιουδαιων, σωσε τον εαυτο σου.
38. Νταν μαλιστα και μια επιγραφη απο πανω του: Ο βασιλιας των Ιουδαιων ειναι αυτος.
39. Ενας τοτε απο τους κακουργους που κρεμαστηκαν τον βλαστημουσε, λεγοντασ: Δεν εισαι εσυ ο Χριστος Σωσε τον εαυτο σου κι εμας.
40. Αποκριθηκε ομως ο αλλος, επιτιμωντας αυτον, και ειπε: Ουτε το Θεο δε φοβασαι εσυ, αφου εισαι στην ιδια καταδικη
41. Και εμεις, βεβαια, δικαια, γιατι απολαμβανουμε αξια αυτων που πραξαμε. Αυτος, ομως, τιποτα το ατοπο δεν επραξε.
42. Και ελεγε: Ιησου, θυμησου με, οταν ερθεις στη βασιλεια σου.
43. Και του ειπε: Αληθεια σου λεω, σημερα μαζι μου θα εισαι μεσα στον Παραδεισο.
44. Και ηταν ηδη περιπου δωδεκα η ωρα το μεσημερι, και εγινε σκοταδι πανω σε ολη τη γη ως τις τρεις η ωρα το απογευμα,
45. γιατι χαθηκε ο ηλιος σχιστηκε μαλιστα το καταπετασμα του ναου στο μεσο.
46. Και ο Ιησους, αφου φωναξε με φωνη μεγαλη, ειπε: Πατερα, στα χερια σου παραθετω το πνευμα μου. Και αφου ειπε αυτο, εξεπνευσε.
47. Οταν ειδε τοτε ο εκατονταρχος αυτο που εγινε, δοξαζε το Θεο, λεγοντασ: Πραγματι, ο ανθρωπος αυτος ηταν δικαιος.
48. Και ολα τα πληθη που μαζευτηκαν, για να δουν αυτο το θεαμα, οταν ειδαν οσα εγιναν, επεστρεφαν, χτυπωντας τα στηθη.
49. Και ειχαν σταθει ολοι οι γνωστοι του απο μακρια, και οι γυναικες που ακολουθουσαν μαζι του απο τη Γαλιλαια, οι οποιες εβλεπαν αυτα.
50. Και ιδου ενας αντρας με το ονομα Ιωσηφ, που ηταν βουλευτης και αντρας αγαθος και δικαιος
51. αυτος δεν ειχε συγκατατεθει στην αποφαση και στην πραξη τους που ηταν απο την Αριμαθαια, πολη των Ιουδαιων, ο οποιος προσμενε τη βασιλεια του Θεου.
52. Αυτος πλησιασε τον Πιλατο και ζητησε το σωμα του Ιησου
53. και, αφου το κατεβασε, το τυλιξε μεσα ς ενα σεντονι και τον εθεσε σε μνημα λαξευτο οπου κανεις ακομα δεν ηταν τοποθετημενος.
54. Και ηταν ημερα παρασκευη και χαραζε το Σαββατο.
55. Ακολουθησαν απο κοντα τοτε οι γυναικες, οι οποιες ειχαν ερθει απο τη Γαλιλαια μαζι του, και ειδαν το μνημα και πως τεθηκε το σωμα του.
56. Οταν λοιπον επεστρεψαν, ετοιμασαν αρωματα και μυρα. Και το Σαββατο, βεβαια, ησυχασαν συμφωνα με την εντολη.
| 
