Πράξεις των Αποστόλων, Chapter 12

1. Κατ εκεινον δε τον καιρον επεβαλεν Νρωδης ο βασιλευς τας χειρας κακωσαι τινας των απο της εκκλησιας.    2. ανειλε δε Ιακωβον τον αδελφον Ιωαννου μαχαιρα.    3. και ιδων οτι αρεστον εστι τοις Ιουδαιοις, προσεθετο συλλαβειν και Πετρον ησαν δε ημεραι των αζυμων    4. ον και πιασας εθετο εις φυλακην, παραδους τεσσαρσι τετραδιοις στρατιωτων φυλασσειν αυτον, βουλομενος μετα το πασχα αναγαγειν αυτον τω λαω.    5. ο μεν ουν Πετρος ετηρειτο εν τη φυλακη προσευχη δε ην εκτενης γινομενη υπο της εκκλησιας προς τον Θεον υπερ αυτου.    6. οτε δε εμελλεν αυτον προαγειν ο Νρωδης, τη νυκτι εκεινη ην ο Πετρος κοιμωμενος μεταξυ δυο στρατιωτων, δεδεμενος αλυσεσι δυσι φυλακες τε προ της θυρας ετηρουν την φυλακην.    7. και ιδου, αγγελος Κυριου επεστη, και φως ελαμψεν εν τω οικηματι παταξας δε την πλευραν του Πετρου, ηγειρεν αυτον λεγων, Αναστα εν ταχει. και εξεπεσον αυτου αι αλυσεις εκ των χειρων.    8. ειπε τε ο αγγελος προς αυτον, Περιζωσαι και υποδησαι τα σανδαλια σου. εποιησε δε ουτω. και λεγει αυτω, Περιβαλου το ιματιον σου, και ακολουθει μοι.    9. και εξελθων ηκολουθει αυτω και ουκ ηδει οτι αληθες εστι το γινομενον δια του αγγελου, εδοκει δε οραμα βλεπειν.    10. διελθοντες δε πρωτην φυλακην και δευτεραν, ηλθον επι την πυλην την σιδηραν, την φερουσαν εις την πολιν, ητις αυτοματη ηνοιχθη αυτοις και εξελθοντες προηλθον ρυμην μιαν, και ευθεως απεστη ο αγγελος απ αυτου.    11. και ο Πετρος, γενομενος εν εαυτω, ειπε, Ηυν οιδα αληθως οτι εξαπεστειλε Κυριος τον αγγελον αυτου, και εξειλετο με εκ χειρος Νρωδου και πασης της προσδοκιας του λαου των Ιουδαιων.    12. συνιδων τε ηλθεν επι την οικιαν Μαριας της μητρος Ιωαννου του επικαλουμενου Μαρκου, ου ησαν ικανοι συνηθροισμενοι και προσευχομενοι.    13. κρουσαντος δε του Πετρου την θυραν του πυλωνος, προσηλθε παιδισκη υπακουσαι, ονοματι Ροδη    14. και επιγνουσα την φωνην του Πετρου, απο της χαρας ουκ ηνοιξε τον πυλωνα, εισδραμουσα δε απηγγειλεν εσταναι τον Πετρον προ του πυλωνος.    15. οι δε προς αυτην ειπον, Μαινη. η δε διι?σχυριζετο ουτως εχειν. οι δ ελεγον, Ο αγγελος αυτου εστιν.    16. ο δε Πετρος επεμενε κρουων ανοιξαντες δε ειδον αυτον, και εξεστησαν.    17. κατασεισας δε αυτοις τη χειρι σιγαν, διηγησατο αυτοις πως ο Κυριος αυτον εξηγαγεν εκ της φυλακης ειπε δε, Απαγγειλατε Ιακωβω και τοις αδελφοις ταυτα. και εξελθων επορευθη εις ετερον τοπον.    18. γενομενης δε ημερας, ην ταραχος ουκ ολιγος εν τοις στρατιωταις, τι αρα ο Πετρος εγενετο.    19. Νρωδης δε επιζητησας αυτον και μη ευρων, ανακρινας τους φυλακας, εκελευσεν απαχθηναι. και κατελθων απο της Ιουδαιας εις την Καισαρειαν διετριβεν.    20. Νν δε ο Νρωδης θυμομαχων Τυριοις και Σιδωνιοις ομοθυμαδον δε παρησαν προς αυτον, και πεισαντες Βλαστον τον επι του κοιτωνος του βασιλεως, ητουντο ειρηνην, δια το τρεφεσθαι αυτων την χωραν απο της βασιλικης.    21. τακτη δε ημερα ο Νρωδης ενδυσαμενος εσθητα βασιλικην, και καθισας επι του βηματος, εδημηγορει προς αυτους.    22. ο δε δημος επεφωνει, Θεου φωνη και ουκ ανθρωπου.    23. παραχρημα δε επαταξεν αυτον αγγελος Κυριου, ανθ ων ουκ εδωκε την δοξαν τω Θεω και γενομενος σκωληκοβρωτος, εξεψυξεν.    24. Ο δε λογος του Θεου ηυξανε και επληθυνετο.    25. Βαρναβας δε και Σαυλος υπεστρεψαν εξ Ιερουσαλημ, πληρωσαντες την διακονιαν, συμπαραλαβοντες και Ιωαννην τον επικληθεντα Μαρκον.