1. Κατηντησε δε εις Δερβην και Λυστραν και ιδου, μαθητης τις ην εκει, ονοματι Τιμοθεος, υιος γυναικος τινος Ιουδαιας πιστης, πατρος δε {Ελληνος
2. ος εμαρτυρειτο υπο των εν Λυστροις και Ικονιω αδελφων.
3. τουτον ηθελησεν ο Παυλος συν αυτω εξελθειν, και λαβων περιετεμεν αυτον, δια τους Ιουδαιους τους οντας εν τοις τοποις εκεινοις ηδεισαν γαρ απαντες τον πατερα αυτου, οτι {Ελλην υπηρχεν.
4. ως δε διεπορευοντο τας πολεις, παρεδιδουν αυτοις φυλασσειν τα δογματα τα κεκριμενα υπο των αποστολων και των πρεσβυτερων των εν Ιερουσαλημ
5. αι μεν ουν εκκλησιαι εστερεουντο τη πιστει, και επερισσευον τω αριθμω καθ ημεραν.
6. Διελθοντες δε την Φρυγιαν και την Γαλατικην χωραν, κωλυθεντες υπο του Αγιου Πνευματος λαλησαι τον λογον εν τη Ασια,
7. ελθοντες κατα την Μυσιαν επειραζον κατα την Βιθυνιαν πορευεσθαι και ουκ ειασεν αυτους το Πνευμα
8. παρελθοντες δε την Μυσιαν κατεβησαν εις Τρωαδα.
9. και οραμα δια της νυκτος ωφθη τω Παυλω ανηρ τις ην Μακεδων εστως, παρακαλων αυτον και λεγων, Διαβας εις Μακεδονιαν, βοηθησον ημιν.
10. ως δε το οραμα ειδεν, ευθεως εζητησαμεν εξελθειν εις την Μακεδονιαν, συμβιβαζοντες οτι προσκεκληται ημας ο Κυριος ευαγγελισασθαι αυτους.
11. Αναχθεντες ουν απο της Τρωαδος, ευθυδρομησαμεν εις Σαμοθρακην, τη τε επιουση εις Ηεαπολιν,
12. εκειθεν τε εις Φιλιππους, ητις εστι πρωτη της μεριδος της Μακεδονιας πολις, κολωνια ημεν δε εν ταυτη τη πολει διατριβοντες ημερας τινας.
13. τη τε ημερα των σαββατων εξηλθομεν εξω της πολεως παρα ποταμον, ου ενομιζετο προσευχη ειναι, και καθισαντες ελαλουμεν ταις συνελθουσαις γυναιξι.
14. και τις γυνη ονοματι Λυδια, πορφυροπωλις πολεως Θυατειρων, σεβομενη τον Θεον, ηκουεν ης ο Κυριος διηνοιξε την καρδιαν, προσεχειν τοις λαλουμενοις υπο του Παυλου.
15. ως δε εβαπτισθη, και ο οικος αυτης, παρεκαλεσε λεγουσα, Ει κεκρικατε με πιστην τω Κυριω ειναι, εισελθοντες εις τον οικον μου, μεινατε. και παρεβιασατο ημας.
16. Εγενετο δε πορευομενων ημων εις προσευχην, παιδισκην τινα εχουσαν πνευμα Πυθωνος απαντησαι ημιν, ητις εργασιαν πολλην παρειχε τοις κυριοις αυτης, μαντευομενη.
17. αυτη κατακολουθησασα τω Παυλω και ημιν, εκραζε λεγουσα, Ουτοι οι ανθρωποι δουλοι του Θεου του υψιστου εισιν, οιτινες καταγγελλουσιν ημιν οδον σωτηριας.
18. τουτο δε εποιει επι πολλας ημερας. διαπονηθεις δε ο Παυλος, και επιστρεψας, τω πνευματι ειπε, Παραγγελλω σοι εν τω ονοματι Ιησου Χριστου, εξελθειν απ αυτης. και εξηλθεν αυτη τη ωρα.
19. ιδοντες δε οι κυριοι αυτης οτι εξηλθεν η ελπις της εργασιας αυτων, επιλαβομενοι τον Παυλον και τον Σιλαν, ειλκυσαν εις την αγοραν επι τους αρχοντας,
20. και προσαγαγοντες αυτους τοις στρατηγοις ειπον, Ουτοι οι ανθρωποι εκταρασσουσιν ημων την πολιν, Ιουδαιοι υπαρχοντες,
21. και καταγγελλουσιν εθη α ουκ εξεστιν ημιν παραδεχεσθαι ουδε ποιειν, Ρωμαιοις ουσι.
22. και συνεπεστη ο οχλος κατ αυτων, και οι στρατηγοι περιρρηξαντες αυτων τα ιματια εκελευον ραβδιζειν.
23. πολλας τε επιθεντες αυτοις πληγας εβαλον εις φυλακην, παραγγειλαντες τω δεσμοφυλακι ασφαλως τηρειν αυτους
24. ος, παραγγελιαν τοιαυτην ειληφως, εβαλεν αυτους εις την εσωτεραν φυλακην, και τους ποδας αυτων ησφαλισατο εις το ξυλον.
25. κατα δε το μεσονυκτιον Παυλος και Σιλας προσευχομενοι υμνουν τον Θεον, επηκροωντο δε αυτων οι δεσμιοι
26. αφνω δε σεισμος εγενετο μεγας, ωστε σαλευθηναι τα θεμελια του δεσμωτηριου ανεωχθησαν τε παραχρημα αι θυραι πασαι, και παντων τα δεσμα ανεθη.
27. εξυπνος δε γενομενος ο δεσμοφυλαξ, και ιδων ανεωγμενας τας θυρας της φυλακης, σπασαμενος μαχαιραν, εμελλεν εαυτον αναιρειν, νομιζων εκπεφευγεναι τους δεσμιους.
28. εφωνησε δε φωνη μεγαλη ο Παυλος λεγων, Μηδεν πραξης σεαυτω κακον απαντες γαρ εσμεν ενθαδε.
29. αιτησας δε φωτα εισεπηδησε, και εντρομος γενομενος προσεπεσε τω Παυλω και τω Σιλα,
30. και προαγαγων αυτους εξω εφη, Κυριοι, τι με δει ποιειν ινα σωθω
31. οι δε ειπον, Πιστευσον επι τον Κυριον Ιησουν Χριστον, και σωθηση συ και ο οικος σου.
32. και ελαλησαν αυτω τον λογον του Κυριου, και πασι τοις εν τη οικια αυτου.
33. και παραλαβων αυτους εν εκεινη τη ωρα της νυκτος ελουσεν απο των πληγων, και εβαπτισθη αυτος και οι αυτου παντες παραχρημα.
34. αναγαγων τε αυτους εις τον οικον αυτου παρεθηκε τραπεζαν, και ηγαλλιασατο πανοικι πεπιστευκως τω Θεω.
35. Νμερας δε γενομενης απεστειλαν οι στρατηγοι τους ραβδουχους λεγοντες, Απολυσον τους ανθρωπους εκεινους.
36. απηγγειλε δε ο δεσμοφυλαξ τους λογους τουτους προς τον Παυλον οτι Απεσταλκασιν οι στρατηγοι, ινα απολυθητε νυν ουν εξελθοντες πορευεσθε εν ειρηνη.
37. ο δε Παυλος εφη προς αυτους, Δειραντες ημας δημοσια, ακατακριτους, ανθρωπους Ρωμαιους υπαρχοντας, εβαλον εις φυλακην, και νυν λαθρα ημας εκβαλλουσιν ου γαρ αλλα ελθοντες αυτοι ημας εξαγαγετωσαν.
38. ανηγγειλαν δε τοις στρατηγοις οι ραβδουχοι τα ρηματα ταυτα και εφοβηθησαν ακουσαντες οτι Ρωμαιοι εισι,
39. και ελθοντες παρεκαλεσαν αυτους, και εξαγαγοντες ηρωτων εξελθειν της πολεως.
40. εξελθοντες δε εκ της φυλακης εισηλθον εις την Λυδιαν και ιδοντες τους αδελφους, παρεκαλεσαν αυτους, και εξηλθον.
| 
