Πράξεις των Αποστόλων, Chapter 28

1. Και διασωθεντες, τοτε επεγνωσαν οτι Μελιτη η νησος καλειται.    2. οι δε βαρβαροι παρειχον ου την τυχουσαν φιλανθρωπιαν ημιν αναψαντες γαρ πυραν, προσελαβοντο παντας ημας, δια τον υετον τον εφεστωτα, και δια το ψυχος.    3. συστρεψαντος δε του Παυλου φρυγανων πληθος, και επιθεντος επι την πυραν, εχιδνα εκ της θερμης εξελθουσα καθηψε της χειρος αυτου.    4. ως δε ειδον οι βαρβαροι κρεμαμενον το θηριον εκ της χειρος αυτου, ελεγον προς αλληλους, Παντως φονευς εστιν ο ανθρωπος ουτος, ον διασωθεντα εκ της θαλασσης η Δικη ζην ουκ ειασεν.    5. ο μεν ουν, αποτιναξας το θηριον εις το πυρ, επαθεν ουδεν κακον.    6. οι δε προσεδοκων αυτον μελλειν πιμπρασθαι η καταπιπτειν αφνω νεκρον επι πολυ δε αυτων προσδοκωντων, και θεωρουντων μηδεν ατοπον εις αυτον γινομενον, μεταβαλλομενοι ελεγον θεον αυτον ειναι.    7. Εν δε τοις περι τον τοπον εκεινον υπηρχε χωρια τω πρωτω της νησου, ονοματι Ποπλιω, ος αναδεξαμενος ημας τρεις ημερας φιλοφρονως εξενισεν.    8. εγενετο δε τον πατερα του Ποπλιου πυρετοις και δυσεντερια συνεχομενον κατακεισθαι προς ον ο Παυλος εισελθων, και προσευξαμενος, επιθεις τας χειρας αυτω, ιασατο αυτον.    9. τουτου ουν γενομενου, και οι λοιποι οι εχοντες ασθενειας εν τη νησω προσηρχοντο και εθεραπευοντο    10. οι και πολλαις τιμαις ετιμησαν ημας, και αναγομενοις επεθεντο τα προς την χρειαν.    11. Μετα δε τρεις μηνας ανηχθημεν εν πλοιω παρακεχειμακοτι εν τη νησω, Αλεξανδρινω, παρασημω Διοσκουροις.    12. και καταχθεντες εις Συρακουσας επεμειναμεν ημερας τρεις    13. οθεν περιελθοντες κατηντησαμεν εις Ρηγιον, και μετα μιαν ημεραν επιγενομενου νοτου, δευτεραιοι ηλθομεν εις Ποτιολους    14. ου ευροντες αδελφους, παρεκληθημεν επ αυτοις επιμειναι ημερας επτα και ουτως εις την Ρωμην ηλθομεν.    15. κακειθεν οι αδελφοι ακουσαντες τα περι ημων, εξηλθον εις απαντησιν ημιν αχρις Αππιου Φορου και Τριων Ταβερνων ους ιδων ο Παυλος, ευχαριστησας τω Θεω, ελαβε θαρσος.    16. {Οτε δε ηλθομεν εις Ρωμην, ο εκατονταρχος παρεδωκε τους δεσμιους τω στρατοπεδαρχη τω δε Παυλω επετραπη μενειν καθ εαυτον, συν τω φυλασσοντι αυτον στρατιωτη.    17. Εγενετο δε μετα ημερας τρεις συγκαλεσασθαι τον Παυλον τους οντας των Ιουδαιων πρωτους συνελθοντων δε αυτων, ελεγε προς αυτους, ανδρες αδελφοι, εγω ουδεν εναντιον ποιησας τω λαω η τοις εθεσι τοις πατρωοις, δεσμιος εξ Ιεροσολυμων παρεδοθην εις τας χειρας των Ρωμαιων    18. οιτινες ανακριναντες με εβουλοντο απολυσαι, δια το μηδεμιαν αιτιαν θανατου υπαρχειν εν εμοι.    19. αντιλεγοντων δε των Ιουδαιων, ηναγκασθην επικαλεσασθαι Καισαρα, ουχ ως του εθνους μου εχων τι κατηγορησαι.    20. δια ταυτην ουν την αιτιαν παρεκαλεσα υμας ιδειν και προσλαλησαι ενεκεν γαρ της ελπιδος του Ισραηλ την αλυσιν ταυτην περικειμαι.    21. οι δε προς αυτον ειπον, Νμεις ουτε γραμματα περι σου εδεξαμεθα απο της Ιουδαιας, ουτε παραγενομενος τις των αδελφων απηγγειλεν η ελαλησε τι περι σου πονηρον.    22. αξιουμεν δε παρα σου ακουσαι α φρονεις περι μεν γαρ της αιρεσεως ταυτης γνωστον εστιν ημιν οτι πανταχου αντιλεγεται.    23. Ταξαμενοι δε αυτω ημεραν, ηκον προς αυτον εις την ξενιαν πλειονες οις εξετιθετο διαμαρτυρομενος την βασιλειαν του Θεου, πειθων τε αυτους τα περι του Ιησου, απο τε του νομου Μωσεως και των προφητων, απο πρωι εως εσπερας.    24. και οι μεν επειθοντο τοις λεγομενοις, οι δε ηπιστουν.    25. ασυμφωνοι δε οντες προς αλληλους απελυοντο, ειποντος του Παυλου ρημα εν, οτι Καλως το Πνευμα το {Αγιον ελαλησε δια Νσαιου του προφητου προς τους πατερας ημων,    26. λεγον, Πορευθητι προς τον λαον τουτον και ειπε, Ακοη ακουσετε, και ου μη συνητε και βλεποντες βλεψετε, και ου μη ιδητε    27. επαχυνθη γαρ η καρδια του λαου τουτου, και τοις ωvσι βαρεως ηκουσαν, και τους οφθαλμους αυτων εκαμμυσαν μηποτε ιδωσι τοις οφθαλμοις, και τοις ωvσιν ακουσωσι, και τη καρδια συνωσι, και επιστρεψωσι, και ιασωμαι αυτους.    28. γνωστον ουν εστω υμιν, οτι τοις εθνεσιν απεσταλη το σωτηριον του Θεου, αυτοι και ακουσονται.    29. και ταυτα αυτου ειποντος, απηλθον οι Ιουδαιοι, πολλην εχοντες εν εαυτοις συζητησιν    30. :Εμεινε δε ο Παυλος διετιαν ολην εν ιδιω μισθωματι, και απεδεχετο παντας τους εισπορευομενους προς αυτον,    31. κηρυσσων την βασιλειαν του Θεου, και διδασκων τα περι του Κυριου Ιησου Χριστου, μετα πασης παρρησιας, ακωλυτως.