Εβραίους, Chapter 12

1. Τοιγαρουν και ημεις τοσουτον εχοντες περικειμενον ημιν νεφος μαρτυρων, ογκον αποθεμενοι παντα και την ευπεριστατον αμαρτιαν, δι υπομονης τρεχωμεν τον προκειμενον ημιν αγωνα,    2. αφορωντες εις τον της πιστεως αρχηγον και τελειωτην Ιησουν, ος αντι της προκειμενης αυτω χαρας, υπεμεινε σταυρον, αισχυνης καταφρονησας, εν δεξια τε του θρονου του Θεου εκαθισεν.    3. αναλογισασθε γαρ τον τοιαυτην υπομεμενηκοτα υπο των αμαρτωλων εις αυτον αντιλογιαν, ινα μη καμητε, ταις ψυχαις υμων εκλυομενοι.    4. ουπω μεχρις αιματος αντικατεστητε προς την αμαρτιαν ανταγωνιζομενοι    5. και εκλελησθε της παρακλησεως, ητις υμιν ως υιοις διαλεγεται, Υιε μου, μη ολιγωρει παιδειας Κυριου, μηδε εκλυου, υπ αυτου ελεγχομενος    6. ον γαρ αγαπα Κυριος παιδευει μαστιγοι δε παντα υιον ον παραδεχεται.    7. εις παιδειαν υπομενετε, ως υιοις υμιν προσφερεται ο Θεος τις γαρ εστιν υιος ον ου παιδευει πατηρ    8. ει δε χωρις εστε παιδειας, ης μετοχοι γεγονασι παντες, αρα νοθοι εστε και ουχ υιοι.    9. ειτα τους μεν της σαρκος ημων πατερας ειχομεν παιδευτας και ενετρεπομεθα ου πολλω μαλλον υποταγησομεθα τω πατρι των πνευματων, και ζησομεν    10. οι μεν γαρ προς ολιγας ημερας, κατα το δοκουν αυτοις επαιδευον ο δε επι το συμφερον, εις το μεταλαβειν της αγιοτητος αυτου.    11. πασα δε παιδεια προς μεν το παρον ου δοκει χαρας ειναι, αλλα λυπης υστερον δε καρπον ειρηνικον τοις δι αυτης γεγυμνασμενοις αποδιδωσι δικαιοσυνης.    12. διο τας παρειμενας χειρας και τα παραλελυμενα γονατα ανορθωσατε    13. και τροχιας ορθας ποιησατε τοις ποσιν υμων, ινα μη το χωλον εκτραπη, ιαθη δε μαλλον.    14. Ειρηνην διωκετε μετα παντων, και τον αγιασμον, ου χωρις ουδεις οψεται τον Κυριον    15. επισκοπουντες μη τις υστερων απο της χαριτος του Θεου μη τις ριζα πικριας ανω φυουσα ενοχλη, και δια ταυτης μιανθωσι πολλοι    16. μη τις πορνος η βεβηλος, ως Νσαυ, ος αντι βρωσεως μιας απεδοτο τα πρωτοτοκια αυτου    17. ιστε γαρ οτι και μετεπειτα, θελων κληρονομησαι την ευλογιαν, απεδοκιμασθη μετανοιας γαρ τοπον ουχ ευρε, καιπερ μετα δακρυων εκζητησας αυτην.    18. Ου γαρ προσεληλυθατε ψηλαφωμενω ορει, και κεκαυμενω πυρι, και γνοφω, και σκοτω, και θυελλη,    19. και σαλπιγγος ηχω, και φωνη ρηματων, ης οι ακουσαντες παρητησαντο μη προστεθηναι αυτοις λογον    20. ουκ εφερον γαρ το διαστελλομενον, Καν θηριον θιγη του ορους, λιθοβοληθησεται, η βολιδι κατατοξευθησεται    21. και, ουτω φοβερον ην το φανταζομενον, Μωσης ειπεν, :Εκφοβος ειμι και εντρομος.    22. αλλα προσεληλυθατε Σιων ορει, και πολει Θεου ζωντος, Ιερουσαλημ επουρανιω, και μυριασιν αγγελων.    23. πανηγυρει και εκκλησια πρωτοτοκων εν ουρανοι απογεγραμμενων, και κριτη Θεω παντων, και πνευμασι δικαιων τετελειωμενων,    24. και διαθηκης νεας μεσιτη Ιησου, και αιματι ραντισμου κρειττονα λαλουντι παρα το :Αβελ.    25. βλεπετε μη παραιτησησθε τον λαλουντα. ει γαρ εκεινοι ουκ εφυγον, τον επι της γης παραιτησαμενοι χρηματιζοντα, πολλω μαλλον ημεις οι τον απ ουρανων αποστρεφομενοι    26. ου η φωνη την γην εσαλευσε τοτε, νυν δε επηγγελται, λεγων, :Ετι απαξ εγω σειω ου μονον την γην, αλλα και τον ουρανον.    27. το δε, :Ετι απαξ, δηλοι των σαλευομενων την μεταθεσιν, ως πεποιημενων, ινα μεινη τα μη σαλευομενα.    28. διο βασιλειαν ασαλευτον παραλαμβανοντες, εχωμεν χαριν δι ης λατρευωμεν ευαρεστως τω Θεω μετα αιδους και ευλαβειας    29. και γαρ ο Θεος ημων πυρ καταναλισκον.