1. Και εγενετο εν μια των ημερων εκεινων, διδασκοντος αυτου τον λαον εν τω ιερω και ευαγγελιζομενου, επεστησαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις συν τοις πρεσβυτεροις,
2. και ειπον προς αυτον, λεγοντες, Ειπε ημιν, εν ποια εξουσια ταυτα ποιεις, η τις εστιν ο δους σοι την εξουσιαν ταυτην
3. αποκριθεις δε ειπε προς αυτους, Ερωτησω υμας καγω ενα λογον, και ειπατε μοι
4. Το βαπτισμα Ιωαννου εξ ουρανου ην, η εξ ανθρωπων
5. οι δε συνελογισαντο προς εαυτους, λεγοντες οτι Εαν ειπωμεν, Εξ ουρανου, ερει, Διατι ουν ουκ επιστευσατε αυτω
6. εαν δε ειπωμεν, Εξ ανθρωπων, πας ο λαος καταλιθασει ημας πεπεισμενος γαρ εστιν Ιωαννην προφητην ειναι.
7. και απεκριθησαν μη ειδεναι ποθεν.
8. και ο Ιησους ειπεν αυτοις, Ουδε εγω λεγω υμιν εν ποια εξουσια ταυτα ποιω.
9. :Νρξατο δε προς τον λαον λεγειν την παραβολην ταυτην :Ανθρωπος τις εφυτευσεν αμπελωνα, και εξεδοτο αυτον γεωργοις, και απεδημησε χρονους ικανους
10. και εν καιρω απεστειλε προς τους γεωργους δουλον, ινα απο του καρπου του αμπελωνος δωσιν αυτω οι δε γεωργοι δειραντες αυτον εξαπεστειλαν κενον.
11. και προσεθετο πεμψαι ετερον δουλον οι δε κακεινον δειραντες και ατιμασαντες, εξαπεστειλαν κενον.
12. και προσεθετο πεμψαι τριτον οι δε και τουτον τραυματισαντες εξεβαλον.
13. ειπε δε ο κυριος του αμπελωνος, Τι ποιησω πεμψω τον υιον μου τον αγαπητον ισως τουτον ιδοντες εντραπησονται.
14. ιδοντες δε αυτον οι γεωργοι διελογιζοντο προς εαυτους, λεγοντες, Ουτος εστιν ο κληρονομος δευτε, αποκτεινωμεν αυτον, ινα ημων γενηται η κληρονομια.
15. και εκβαλοντες αυτον εξω του αμπελωνος, απεκτειναν. τι ουν ποιησει αυτοις ο κυριος του αμπελωνος
16. ελευσεται και απολεσει τους γεωργους τουτους, και δωσει τον αμπελωνα αλλοις. ακουσαντες δε ειπον, Μη γενοιτο.
17. ο δε εμβλεψας αυτοις ειπε, Τι ουν εστι το γεγραμμενον τουτο, Λιθον ον απεδοκιμασαν οι οικοδομουντες, ουτος εγενηθη εις κεφαλην γωνιας
18. πας ο πεσων επ εκεινον τον λιθον, συνθλασθησεται εφ ον δ αν πεση, λικμησει αυτον.
19. Και εζητησαν οι αρχιερεις και οι γραμματεις επιβαλειν επ αυτον τας χειρας εν αυτη τη ωρα, και εφοβηθησαν τον λαον εγνωσαν γαρ οτι προς αυτους την παραβολην ταυτην ειπε.
20. και παρατηρησαντες απεστειλαν εγκαθετους, υποκρινομενους εαυτους δικαιους ειναι, ινα επιλαβωνται αυτου λογου, εις το παραδουναι αυτον τη αρχη και τη εξουσια του ηγεμονος.
21. και επηρωτησαν αυτον, λεγοντες, Διδασκαλε, οιδαμεν οτι ορθως λεγεις και διδασκεις, και ου λαμβανεις προσωπον, αλλ επ αληθειας την οδον του Θεου διδασκεις.
22. εξεστιν ημιν Καισαρι φορον δουναι, η ου
23. κατανοησας δε αυτων την πανουργιαν, ειπε προς αυτους, Τι με πειραζετε
24. επιδειξατε μοι δηναριον τινος εχει εικονα και επιγραφην αποκριθεντες δε ειπον, Καισαρος
25. ο δε ειπεν αυτοις, Αποδοτε τοινυν τα Καισαρος Καισαρι, και τα του Θεου τω Θεω.
26. και ουκ ισχυσαν επιλαβεσθαι αυτου ρηματος εναντιον του λαου και θαυμασαντες επι τη αποκρισει αυτου, εσιγησαν.
27. Προσελθοντες δε τινες των Σαδδουκαιων, οι αντιλεγοντες αναστασιν μη ειναι, επηρωτησαν αυτον,
28. λεγοντες, Διδασκαλε, Μωσης εγραψεν ημιν, εαν τινος αδελφος αποθανη εχων γυναικα, και ουτος ατεκνος αποθανη, ινα λαβη ο αδελφος αυτου την γυναικα, και εξαναστηση σπερμα τω αδελφω αυτου.
29. επτα ουν αδελφοι ησαν και ο πρωτος λαβων γυναικα, απεθανεν ατεκνος
30. και ελαβεν ο δευτερος την γυναικα, και ουτος απεθανεν ατεκνος.
31. και ο τριτος ελαβεν αυτην. ωσαυτως δε και οι επτα και ου κατελιπον τεκνα, και απεθανον.
32. υστερον παντων απεθανε και η γυνη.
33. εν τη ουν αναστασει, τινος αυτων γινεται γυνη οι γαρ επτα εσχον αυτην γυναικα.
34. και αποκριθεις ειπεν αυτοις ο Ιησους, Οι υιοι του αιωνος τουτου γαμουσι και εκγαμισκονται
35. οι δε καταξιωθεντες του αιωνος εκεινου τυχειν και της αναστασεως της εκ νεκρων ουτε γαμουσιν ουτε εκγαμισκονται
36. ουτε γαρ αποθανειν ετι δυνανται ισαγγελοι γαρ εισι, και υιοι εισι του θεου, της αναστασεως υιοι οντες.
37. οτι δε εγειρονται οι νεκροι, και Μωσης εμηνυσεν επι της βατου, ως λεγει Κυριον τον Θεον Αβρααμ και τον Θεον Ισαακ και τον Θεον Ιακωβ.
38. Θεος δε ουκ εστι νεκρων, αλλα ζωντων παντες γαρ αυτω ζωσιν.
39. αποκριθεντες δε τινες των γραμματεων ειπον, Διδασκαλε, καλως ειπας.
40. Ουκετι δε ετολμων επερωταν αυτον ουδεν.
41. Ειπε δε προς αυτους, Πως λεγουσιν τον Χριστον υιον Δαβιδ ειναι
42. και αυτος Δαβιδ λεγει εν βιβλω ψαλμων, Ειπεν ο Κυριος τω Κυριω μου, Καθου εκ δεξιων μου,
43. εως αν θω τους εχθρους σου υποποδιον των ποδων σου.
44. Δαβιδ ουν Κυριον αυτον καλει, και πως υιος αυτου εστιν
45. Ακουοντος δε παντος του λαου, ειπε τοις μαθηταις αυτου,
46. Προσεχετε απο των γραμματεων των θελοντων περιπατειν εν στολαις, και φιλουντων ασπασμους εν ταις αγοραις, και πρωτοκαθεδριας εν ταις συναγωγαις, και πρωτοκλισιας εν τοις δειπνοις
47. οι κατεσθιουσι τας οικιας των χηρων, και προφασει μακρα προσευχονται. ουτοι ληψονται περισσοτερον κριμα.
| 
