Λουκάς, Chapter 5

1. Εγενετο δε εν τω τον οχλον επικεισθαι αυτω του ακουειν τον λογον του Θεου, και αυτος ην εστως παρα την λιμνην Γεννησαρετ    2. και ειδε δυο πλοια εστωτα παρα την λιμνην οι δε αλιεις αποβαντες απ αυτων απεπλυναν τα δικτυα.    3. εμβας δε εις εν των πλοιων, ο ην του Σιμωνος, ηρωτησεν αυτον απο της γης επαναγαγειν ολιγον. και καθισας εδιδασκεν εκ του πλοιου τους οχλους.    4. ως δε επαυσατο λαλων, ειπε προς τον Σιμωνα, Επαναγαγε εις το βαθος, και χαλασατε τα δικτυα υμων εις αγραν.    5. και αποκριθεις ο Σιμων ειπεν αυτω, Επιστατα, δι ολης της νυκτος κοπιασαντες ουδεν ελαβομεν επι δε τω ρηματι σου χαλασω το δικτυον.    6. και τουτο ποιησαντες, συνεκλεισαν ιχθυων πληθος πολυ. διερρηγνυτο δε το δικτυον αυτων    7. και κατενευσαν τοις μετοχοις τοις εν τω ετερω πλοιω, του ελθοντας συλλαβεσθαι αυτοις και ηλθον και επλησαν αμφοτερα τα πλοια, ωστε βυθιζεσθαι αυτα.    8. ιδων δε Σιμων Πετρος προσεπεσε τοις γονασι του Ιησου, λεγων, :Εξελθε απ εμου, οτι ανηρ αμαρτωλος ειμι, Κυριε.    9. θαμβος γαρ περιεσχεν αυτον και παντας τους συν αυτω, επι τη αγρα των ιχθυων η συνελαβον    10. ομοιως δε και Ιακωβον και Ιωαννην, υιους Ζεβεδαιου, οι ησαν κοινωνοι τω Σιμωνι. και ειπε προς τον Σιμωνα ο Ιησους, Μη φοβου απο του νυν ανθρωπους εση ζωγρων.    11. και καταγαγοντες τα πλοια επι την γην, αφεντες απαντα, ηκολουθησαν αυτω.    12. Και εγενετο, εν τω ειναι αυτον εν μια των πολεων, και ιδου, ανηρ πληρης λεπρας και ιδων τον Ιησουν, πεσων επι προσωπον, εδεηθη αυτου, λεγων, Κυριε, εαν θελης, δυνασαι με καθαρισαι.    13. και εκτεινας την χειρα, ηψατο αυτου, ειπων, Θελω, καθαρισθητι. και ευθεως η λεπρα απηλθεν απ αυτου.    14. και αυτος παρηγγειλεν αυτω μηδενι ειπειν αλλα απελθων δειξον σεαυτον τω ιερει, και προσενεγκε περι του καθαρισμου σου, καθως προσεταξε Μωσης, εις μαρτυριον αυτοις.    15. διηρχετο δε μαλλον ο λογος περι αυτου και συνηρχοντο οχλοι πολλοι ακουειν, και θεραπευεσθαι υπ αυτου απο των ασθενειων αυτων.    16. αυτος δε ην υποχωρων εν ταις ερημοις και προσευχομενος.    17. Και εγενετο εν μια των ημερων, και αυτος ην διδασκων και ησαν καθημενοι Φαρισαιοι και νομοδιδασκαλοι, οι ησαν εληλυθοτες εκ πασης κωμης της Γαλιλαιας και Ιουδαιας και Ιερουσαλημ και δυναμις Κυριου ην εις το ιασθαι αυτους.    18. και ιδου, ανδρες φεροντες επι κλινης ανθρωπον ος ην παραλελυμενος, και εζητουν αυτον εισενεγκειν και θειναι ενωπιον αυτου    19. και μη ευροντες δια ποιας εισενεγκωσιν αυτον δια τον οχλον, αναβαντες επι το δωμα, δια των κεραμων καθηκαν αυτον συν τω κλινιδιω εις το μεσον εμπροσθεν του Ιησου.    20. και ιδων την πιστιν αυτων, ειπεν αυτω, :Ανθρωπε, αφεωνται σοι αι αμαρτιαι σου.    21. και ηρξαντο διαλογιζεσθαι οι γραμματεις και οι Φαρισαιοι, λεγοντες, Τις εστιν ουτος ος λαλει βλασφημιας τις δυναται αφιεναι αμαρτιας, ει μη μονος ο Θεος    22. επιγνους δε ο Ιησους τους διαλογισμους αυτων αποκριθεις ειπε προς αυτους, Τι διαλογιζεσθε εν ταις καρδιαις υμων    23. τι εστιν ευκοπωτερον, ειπειν, Αφεωνται σοι αι αμαρτιαι σου, η ειπειν, :Εγειραι και περιπατει    24. ινα δε ειδητε οτι εξουσιαν εχει ο υιος του ανθρωπου επι της γης αφιεναι αμαρτιας ειπε τω παραλελυμενω, Σοι λεγω, εγειραι, και αρας το κλινιδιον σου, πορευου εις τον οικον σου.    25. και παραχρημα αναστας ενωπιον αυτων, αρας εφ ω κατεκειτο, απηλθεν εις τον οικον αυτου, δοξαζων τον Θεον    26. και εκστασις ελαβεν απαντας, και εδοξαζον τον Θεον, και επλησθησαν φοβου, λεγοντες, οτι Ειδομεν παραδοξα σημερον.    27. Και μετα ταυτα εξηλθε, και εθεασατο τελωνην, ονοματι Λευιν, καθημενον επι το τελωνιον, και ειπεν αυτω, Ακολουθει μοι.    28. και καταλιπων απαντα, αναστας ηκολουθησεν αυτω.    29. και εποιησε δοχην μεγαλην ο Λευις αυτω εν τη οικια αυτου και ην οχλος τελωνων πολυς, και αλλων οι ησαν μετ αυτων κατακειμενοι.    30. και εγογγυζον οι γραμματεις αυτων και οι Φαρισαιοι προς τους μαθητας αυτου, λεγοντες, Διατι μετα τελωνων και αμαρτωλων εσθιετε και πινετε    31. και αποκριθεις ο Ιησους ειπε προς αυτους, Ου χρειαν εχουσιν οι υγιαινοντες ιατρου, αλλ οι κακως εχοντες    32. ουκ εληλυθα καλεσαι δικαιους, αλλα αμαρτωλους εις μετανοιαν.    33. οι δε ειπον προς αυτον, Διατι οι μαθηται Ιωαννου νηστευουσιν πυκνα, και δεησεις ποιουνται, ομοιως και οι των Φαρισαιων οι δε σοι εσθιουσι και πινουσιν    34. ο δε ειπε προς αυτους, Μη δυνασθε τους υιους του νυμφωνος, εν ω ο νυμφιος μετ αυτων εστι, ποιησαι νηστευειν    35. ελευσονται δε ημεραι, και οταν απαρθη απ αυτων ο νυμφιος, τοτε νηστευσουσιν εν εκειναις ταις ημεραις.    36. ελεγε δε και παραβολην προς αυτους οτι Ουδεις επιβλημα ιματιου καινου επιβαλλει επι ιματιον παλαιον ει δε μηγε, και το καινον σχιζει, και τω παλαιω ου συμφωνει επιβλημα το απο του καινου.    37. και ουδεις βαλλει οινον νεον εις ασκους παλαιους ει δε μηγε, ρηξει ο νεος οινος τους ασκους, και αυτος εκχυθησεται, και οι ασκοι απολουνται.    38. αλλα οινον νεον εις ασκους καινους βλητεον, και αμφοτεροι συντηρουνται.    39. και ουδεις πιων παλαιον ευθεως θελει νεον λεγει γαρ, Ο παλαιος χρηστοτερος εστιν.