1. Συγκαλεσαμενος δε τους δωδεκα μαθητας αυτου, εδωκεν αυτοις δυναμιν και εξουσιαν επι παντα τα δαιμονια, και νοσους θεραπευειν.
2. και απεστειλεν αυτους κηρυσσειν την βασιλειαν του Θεου, και ιασθαι τους ασθενουντας
3. και ειπε προς αυτους, Μηδεν αιρετε εις την οδον μητε ραβδους, μητε πηραν, μητε αρτον, μητε αργυριον, μητε ανα δυο χιτωνας εχειν.
4. και εις ην αν οικιαν εισελθητε, εκει μενετε, και εκειθεν εξερχεσθε.
5. και οσοι αν μη δεξωνται υμας, εξερχομενοι απο της πολεως εκεινης, και τον κονιορτον απο των ποδων υμων αποτιναξατε εις μαρτυριον επ αυτους.
6. εξερχομενοι δε διηρχοντο κατα τας κωμας, ευαγγελιζομενοι και θεραπευοντες πανταχου.
7. :Νκουσε δε Νρωδης ο τετραρχης τα γινομενα υπ αυτου παντα και διηπορει, δια το λεγεσθαι υπο τινων οτι Ιωαννης εγηγερται εκ νεκρων
8. υπο τινων δε οτι Νλιας εφανη αλλων δε οτι προφητης εις των αρχαιων ανεστη.
9. και ειπεν ο Νρωδης, Ιωαννην εγω απεκεφαλισα τις δε εστιν ουτος, περι ου εγω ακουω τοιαυτα και εζητει ιδειν αυτον.
10. Και υποστρεψαντες οι αποστολοι διηγησαντο αυτω οσα εποιησαν. και παραλαβων αυτους, υπεχωρησε κατ ιδιαν εις τοπον ερημον πολεως καλουμενης Βηθσαι?δα.
11. οι δε οχλοι γνοντες, ηκολουθησαν αυτω και δεξαμενος αυτους, ελαλει αυτοις περι της βασιλειας του Θεου, και τους χρειαν εχοντας θεραπειας ιατο.
12. η δε ημερα ηρξατο κλινειν προσελθοντες δε οι δωδεκα ειπον αυτω, Απολυσον τον οχλον, ινα απελθοντες εις τας κυκλω κωμας και τους αγρους καταλυσωσι, και ευρωσιν επισιτισμον οτι ωδε εν ερημω τοπω εσμεν.
13. ειπε δε προς αυτους, Δοτε αυτοις υμεις φαγειν. οι δε ειπον, Ουκ εισιν ημιν πλειον η πεντε αρτοι και δυο ιχθυες, ει μητι πορευθεντες ημεις αγορασωμεν εις παντα τον λαον τουτον βρωματα.
14. ησαν γαρ ωσει ανδρες πεντακισχιλιοι. ειπε δε προς τους μαθητας αυτου, Κατακλινατε αυτους κλισιας ανα πεντηκοντα.
15. και εποιησαν ουτω, και ανεκλιναν απαντας.
16. λαβων δε τους πεντε αρτους και τους δυο ιχθυας, αναβλεψας εις τον ουρανον, ευλογησεν αυτους, και κατεκλασε, και εδιδου τοις μαθηταις παρατιθεναι τω οχλω.
17. και εφαγον και εχορτασθησαν παντες και ηρθη το περισσευσαν αυτοις κλασματων, κοφινοι δωδεκα.
18. Και εγενετο εν τω ειναι αυτον προσευχομενον καταμονας, συνησαν αυτω οι μαθηται και επηρωτησεν αυτους, λεγων, Τινα με λεγουσιν οι οχλοι ειναι
19. οι δε αποκριθεντες ειπον, Ιωαννην τον βαπτιστην αλλοι δε Νλιαν αλλοι δε, οτι προφητης τις των αρχαιων ανεστη.
20. ειπε δε αυτοις, Υμεις δε τινα με λεγετε ειναι αποκριθεις δε ο Πετρος ειπε, Τον Χριστον του Θεου.
21. ο δε επιτιμησας αυτοις παρηγγειλε μηδενι ειπειν τουτο,
22. ειπων οτι Δει τον υιον του ανθρωπου πολλα παθειν, και αποδοκιμασθηναι απο των πρεσβυτερων και αρχιερεων και γραμματεων, και αποκτανθηναι, και τη τριτη ημερα εγερθηναι.
23. ελεγε δε προς παντας, Ει τις θελει οπισω μου ελθειν, απαρνησασθω εαυτον, και αρατω τον σταυρον αυτου καθ ημεραν, και ακολουθειτω μοι.
24. ος γαρ αν θελη την ψυχην αυτου σωσαι, απολεσει αυτην ος δ αν απολεση την ψυχην αυτου ενεκεν εμου, ουτος σωσει αυτην.
25. τι γαρ ωvφελειται ανθρωπος, κερδησας τον κοσμον ολον, εαυτον δε απολεσας η ζημιωθεις
26. ος γαρ αν επαισχυνθη με και τους εμους λογους, τουτον ο υιος του ανθρωπου επαισχυνθησεται, οταν ελθη εν τη δοξη αυτου και του πατρος και των αγιων αγγελων.
27. λεγω δε υμιν αληθως, εισι τινες των ωδε εστηκοτων, οι ου μη γευσονται θανατου, εως αν ιδωσι την βασιλειαν του Θεου.
28. Εγενετο δε μετα τους λογους τουτους ωσει ημεραι οκτω, και παραλαβων τον Πετρον και Ιωαννην και Ιακωβον, ανεβη εις το ορος προσευξασθαι.
29. και εγενετο, εν τω προσευχεσθαι αυτον, το ειδος του προσωπου αυτου ετερον, και ο ιματισμος αυτου λευκος εξαστραπτων.
30. και ιδου, ανδρες δυο συνελαλουν αυτω, οιτινες ησαν Μωσης και Νλιας,
31. οι οφθεντες εν δοξη ελεγον την εξοδον αυτου ην εμελλε πληρουν εν Ιερουσαλημ.
32. ο δε Πετρος και οι συν αυτω ησαν βεβαρημενοι υπνω διαγρηγορησαντες δε ειδον την δοξαν αυτου, και τους δυο ανδρας τους συνεστωτας αυτω.
33. και εγενετο, εν τω διαχωριζεσθαι αυτους απ αυτου, ειπεν ο Πετρος προς τον Ιησουν, Επιστατα, καλον εστιν ημας ωδε ειναι και ποιησωμεν σκηνας τρεις, μιαν σοι, και Μωσει μιαν, και μιαν Νλια μη ειδως ο λεγει.
34. ταυτα δε αυτου λεγοντος, εγενετο νεφελη και επεσκιασεν αυτους εφοβηθησαν δε εν τω εκεινους εισελθειν εις την νεφελην.
35. και φωνη εγενετο εκ της νεφελης, λεγουσα, Ουτος εστιν ο υιος μου ο αγαπητος αυτου ακουετε.
36. και εν τω γενεσθαι την φωνην, ευρεθη ο Ιησους μονος. και αυτοι εσιγησαν, και ουδενι απηγγειλαν εν εκειναις ταις ημεραις ουδεν ων εωρακασιν.
37. Εγενετο δε εν τη εξης ημερα, κατελθοντων αυτων απο του ορους, συνηντησεν αυτω οχλος πολυς.
38. και ιδου, ανηρ απο του οχλου ανεβοησε, λεγων, Διδασκαλε, δεομαι σου, επιβλεψον επι τον υιον μου, οτι μονογενης εστι μοι
39. και ιδου, πνευμα λαμβανει αυτον, και εξαιφνης κραζει, και σπαρασσει αυτον μετα αφρου, και μογις αποχωρει απ αυτου, συντριβον αυτον.
40. και εδεηθην των μαθητων σου ινα εκβαλλωσιν αυτο, και ουκ ηδυνηθησαν.
41. αποκριθεις δε ο Ιησους ειπεν, Ω γενεα απιστος και διεστραμμενη, εως ποτε εσομαι προς υμας, και ανεξομαι υμων προσαγαγε ωδε τον υιον σου.
42. ετι δε προσερχομενου αυτου, ερρηξεν αυτον το δαιμονιον και συνεσπαραξεν επετιμησε δε ο Ιησους τω πνευματι τω ακαθαρτω, και ιασατο τον παιδα, και απεδωκεν αυτον τω πατρι αυτου.
43. εξεπλησσοντο δε παντες επι τη μεγαλειοτητι του Θεου. Παντων δε θαυμαζοντων επι πασιν οις εποιησεν ο Ιησους, ειπε προς τους μαθητας αυτου,
44. Θεσθε υμεις εις τα ωτα υμων τους λογους τουτους ο γαρ υιος του ανθρωπου μελλει παραδιδοσθαι εις χειρας ανθρωπων.
45. οι δε ηγνοουν το ρημα τουτο, και ην παρακεκαλυμμενον απ αυτων, ινα μη αισθωνται αυτο και εφοβουντο ερωτησαι αυτον περι του ρηματος τουτου.
46. Εισηλθε δε διαλογισμος εν αυτοις, το τις αν ειη μειζων αυτων.
47. ο δε Ιησους ιδων τον διαλογισμον της καρδιας αυτων, επιλαβομενος παιδιου, εστησεν αυτο παρ εαυτω,
48. και ειπεν αυτοις, }Ος εαν δεξηται τουτο το παιδιον επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και ος εαν εμε δεξηται δεχεται τον αποστειλαντα με ο γαρ μικροτερος εν πασιν υμιν υπαρχων ουτος εσται μεγας.
49. Αποκριθεις δε ο Ιωαννης ειπεν, Επιστατα, ειδομεν τινα επι τω ονοματι σου εκβαλλοντα τα δαιμονια και εκωλυσαμεν αυτον, οτι ουκ ακολουθει μεθ ημων.
50. και ειπε προς αυτον ο Ιησους, Μη κωλυετε ος γαρ ουκ εστι καθ ημων υπερ ημων εστιν.
51. Εγενετο δε εν τω συμπληρουσθαι τας ημερας της αναληψεως αυτου, και αυτος το προσωπον αυτου εστηριξε του πορευεσθαι εις Ιερουσαλημ,
52. και απεστειλεν αγγελους προ προσωπου αυτου και πορευθεντες εισηλθον εις κωμην Σαμαρειτων, ωστε ετοιμασαι αυτω.
53. και ουκ εδεξαντο αυτον, οτι το προσωπον αυτου ην πορευομενον εις Ιερουσαλημ.
54. ιδοντες δε οι μαθηται αυτου Ιακωβος και Ιωαννης ειπον, Κυριε, θελεις ειπωμεν πυρ καταβηναι απο του ουρανου, και αναλωσαι αυτους, ως και Νλιας εποιησε
55. στραφεις δε επετιμησεν αυτοις, και ειπεν, Ουκ οιδατε οιου πνευματος εστε υμεις
56. ο γαρ υιος του ανθρωπου ουκ ηλθε ψυχας ανθρωπων απολεσαι, αλλα σωσαι. και επορευθησαν εις ετεραν κωμην.
57. Εγενετο δε πορευομενων αυτων εν τη οδω, ειπε τις προς αυτον, Ακολουθησω σοι οπου αν απερχη, Κυριε.
58. και ειπεν αυτω ο Ιησους, Αι αλωπεκες φωλεους εχουσι, και τα πετεινα του ουρανου κατασκηνωσεις ο δε υιος του ανθρωπου ουκ εχει που την κεφαλην κλινη.
59. ειπε δε προς ετερον, Ακολουθει μοι. ο δε ειπε, Κυριε, επιτρεψον μοι απελθοντι πρωτον θαψαι τον πατερα μου.
60. ειπε δε αυτω ο Ιησους, :Αφες τους νεκρους θαψαι τους εαυτων νεκρους συ δε απελθων διαγγελλε την βασιλειαν του Θεου.
61. ειπε δε και ετερος, Ακολουθησω σοι, Κυριε πρωτον δε επιτρεψον μοι αποταξασθαι τοις εις τον οικον μου.
62. ειπε δε προς αυτον ο Ιησους, Ουδεις επιβαλων την χειρα αυτου επ αροτρον, και βλεπων εις τα οπισω, ευθετος εστιν εις την βασιλειαν του Θεου.
| 
