Μάρκος, Chapter 12

1. Και ηρξατο αυτοις εν παραβολαις λεγειν, Αμπελωνα εφυτευσεν ανθρωπος, και περιεθηκε φραγμον, και ωρυξεν υποληνιον, και ωvκοδομησε πυργον, και εξεδοτο αυτον γεωργοις, και απεδημησε.    2. και απεστειλε προς τους γεωργους τω καιρω δουλον, ινα παρα των γεωργων λαβη απο του καρπου του αμπελωνος.    3. οι δε λαβοντες αυτον εδειραν, και απεστειλαν κενον.    4. και παλιν απεστειλε προς αυτους αλλον δουλον κακεινον λιθοβολησαντες εκεφαλαιωσαν, και απεστειλαν ητιμωμενον.    5. και παλιν αλλον απεστειλε κακεινον απεκτειναν και πολλους αλλους, τους μεν δεροντες, τους δε αποκτεινοντες.    6. ετι ουν ενα υιον εχων αγαπητον αυτου, απεστειλε και αυτον προς αυτους εσχατον, λεγων οτι Εντραπησονται τον υιον μου.    7. εκεινοι δε οι γεωργοι ειπον προς εαυτους οτι Ουτος εστιν ο κληρονομος δευτε, αποκτεινωμεν αυτον, και ημων εσται η κληρονομια.    8. και λαβοντες αυτον απεκτειναν, και εξεβαλον εξω του αμπελωνος.    9. τι ουν ποιησει ο κυριος του αμπελωνος ελευσεται και απολεσει τους γεωργους, και δωσει τον αμπελωνα αλλοις.    10. ουδε την γραφην ταυτην ανεγνωτε, Λιθον ον απεδοκιμασαν οι οικοδομουντες, ουτος εγενηθη εις κεφαλην γωνιας    11. παρα Κυριου εγενετο αυτη, και εστι θαυμαστη εν οφθαλμοις ημων    12. και εζητουν αυτον κρατησαι, και εφοβηθησαν τον οχλον εγνωσαν γαρ οτι προς αυτους την παραβολην ειπε και αφεντες αυτον απηλθον.    13. Και αποστελλουσι προς αυτον τινας των Φαρισαιων και των Νρωδιανων, ινα αυτον αγρευσωσι λογω.    14. οι δε ελθοντες λεγουσιν αυτω, Διδασκαλε, οιδαμεν οτι αληθης ει, και ου μελει σοι περι ουδενος ου γαρ βλεπεις εις προσωπον ανθρωπων, αλλ επ αληθειας την οδον του Θεου διδασκεις εξεστι κηνσον Καισαρι δουναι η ου    15. δωμεν, η μη δωμεν ο δε ειδως αυτων την υποκρισιν ειπεν αυτοις, Τι με πειραζετε φερετε μοι δηναριον, ινα ιδω    16. οι δε ηνεγκαν. και λεγει αυτοις, Τινος η εικων αυτη και η επιγραφη οι δε ειπον αυτω, Καισαρος.    17. και αποκριθεις ο Ιησους ειπεν αυτοις, Αποδοτε τα Καισαρος Καισαρι, και τα του Θεου τω Θεω. Και εθαυμασαν επ αυτω.    18. Και ερχονται Σαδδουκαιοι προς αυτον, οιτινες λεγουσιν αναστασιν μη ειναι και επηρωτησαν αυτον, λεγοντες,    19. Διδασκαλε, Μωσης εγραψεν ημιν, οτι εαν τινος αδελφος αποθανη, και καταλιπη γυναικα, και τεκναν μη αφη, ινα λαβη ο αδελφος αυτου την γυναικα αυτου, και εξαναστηση σπερμα τω αδελφω αυτου    20. επτα ουν αδελφοι ησαν και ο πρωτος ελαβε γυναικα, και αποθνησκων ουκ αφηκε σπερμα    21. και ο δευτερος ελαβεν αυτην, και απεθανε, και ουδε αυτος αφηκε σπερμα και ο τριτος ωσαυτως    22. και ελαβον αυτην οι επτα, και ουκ αφηκαν σπερμα. εσχατη παντων απεθανε και η γυνη.    23. εν τη ουν αναστασει, οταν αναστωσι, τινος αυτων εσται γυνη οι γαρ επτα εσχον αυτην γυναικα.    24. και αποκριθεις ο Ιησους ειπεν αυτοις, Ου δια τουτο πλανασθε, μη ειδοτες τας γραφας, μηδε την δυναμιν του Θεου    25. οταν γαρ εκ νεκρων αναστωσιν, ουτε γαμουσιν, ουτε γαμισκονται, αλλ εισιν ως αγγελοι οι εν τοις ουρανοις.    26. περι δε των νεκρων, οτι εγειρονται, ουκ ανεγνωτε εν τη βιβλω Μωσεως, επι της βατου, ως ειπεν αυτω ο Θεος, λεγων, Εγω ο Θεος Αβρααμ, και ο Θεος Ισαακ, και ο Θεος Ιακωβ    27. ουκ εστιν ο Θεος νεκρων, αλλα Θεος ζωντων υμεις ουν πολυ πλανασθε.    28. Και προσελθων εις των γραμματεων, ακουσας αυτων συζητουντων, ειδως οτι καλως αυτοις απεκριθη, επηρωτησεν αυτον, Ποια εστι πρωτη πασων εντολη    29. ο δε Ιησους απεκριθη αυτω οτι Πρωτη πασων των εντολων, :Ακουε, Ισραηλ Κυριος ο Θεος ημων, Κυριος εις εστι    30. και αγαπησεις Κυριον τον Θεον σου εξ ολης της καρδιας σου, και εξ ολης της ψυχης σου, και εξ ολης της διανοιας σου, και εξ ολης της ισχυος σου. αυτη πρωτη εντολη.    31. και δευτερα ομοια αυτη, Αγαπησεις τον πλησιον σου ως σεαυτον. μειζων τουτων αλλη εντολη ουκ εστι.    32. και ειπεν αυτω ο γραμματευς, Καλως, διδασκαλε, επ αληθειας ειπας οτι εις εστι Θεος, και ουκ εστιν αλλος πλην αυτου    33. και το αγαπαν αυτον εξ ολης της καρδιας, και εξ ολης της συνεσεως, και εξ ολης της ψυχης, και εξ ολης της ισχυος, και το αγαπαν τον πλησιον ως εαυτον, πλειον εστι παντων των ολοκαυτωματων και των θυσιων.    34. και ο Ιησους ιδων αυτον οτι νουνεχως απεκριθη, ειπεν αυτω, Ου μακραν ει απο της βασιλειας του Θεου. και ουδεις ουκετι ετολμα αυτον επερωτησαι.    35. Και αποκριθεις ο Ιησους ελεγε, διδασκων εν τω ιερω, Πως λεγουσιν οι γραμματεις οτι ο Χριστος, υιος εστι Δαβιδ    36. αυτος γαρ Δαβιδ ειπεν εν τω Πνευματι τω Αγιω, Ειπεν ο Κυριος τω Κυριω μου, Καθου εκ δεξιων μου, εως αν θω τους εχθρους σου υποποδιον των ποδων σου.    37. Αυτος ουν Δαβιδ λεγει αυτον Κυριον και ποθεν υιος αυτου εστι και ο πολυς οχλος ηκουεν αυτου ηδεως.    38. Και ελεγεν αυτοις εν τη διδαχη αυτου, Βλεπετε απο των γραμματεων, των θελοντων εν στολαις περιπατειν, και ασπασμους εν ταις αγοραις,    39. και πρωτοκαθεδριας εν ταις συναγωγαις, και πρωτοκλισιας εν τοις δειπνοις    40. οι κατεσθιοντες τας οικιας των χηρων, και προφασει μακρα προσευχομενοι ουτοι ληψονται περισσοτερον κριμα.    41. Και καθισας ο Ιησους κατεναντι του γαζοφυλακιου εθεωρει πως ο οχλος βαλλει χαλκον εις το γαζοφυλακιον και πολλοι πλουσιοι εβαλλον πολλα.    42. και ελθουσα μια χηρα πτωχη εβαλε λεπτα δυο, ο εστι κοδραντης.    43. και προσκαλεσαμενος τους μαθητας αυτου, λεγει αυτοις, Αμην λεγω υμιν οτι η χηρα αυτη η πτωχη πλειον παντων βεβληκε των βαλοντων εις το γαζοφυλακιον    44. παντες γαρ εκ του περισσευοντος αυτοις εβαλον αυτη δε εκ της υστερησεως αυτης παντα οσα ειχεν εβαλεν, ολον τον βιον αυτης.