Μάρκος, Chapter 7

1. Και συναγονται προς αυτον οι Φαρισαιοι, και τινες των γραμματεων, ελθοντες απο Ιεροσολυμων    2. και ιδοντες τινας των μαθητων αυτου κοιναις χερσι, τουτ εστιν ανιπτοις, εσθιοντας αρτους εμεμψαντο.    3. οι γαρ Φαρισαιοι και παντες οι Ιουδαιοι, εαν μη πυγμη νιψωνται τας χειρας, ουκ εσθιουσι, κρατουντες την παραδοσιν των πρεσβυτερων    4. και απο αγορας, εαν μη βαπτισωνται, ουκ εσθιουσι και αλλα πολλα εστιν α παρελαβον κρατειν, βαπτισμους ποτηριων και ξεστων και χαλκιων και κλινων.    5. επειτα επερωτωσιν αυτον οι Φαρισαιοι και οι γραμματεις, Διατι οι μαθηται σου ου περιπατουσιν κατα την παραδοσιν των πρεσβυτερων, αλλα ανιπτοις χερσιν εσθιουσι τον αρτον    6. ο δε αποκριθεις ειπεν αυτοις οτι Καλως προεφητευσεν Νσαιας περι υμων των υποκριτων, ως γεγραπται, Ουτος ο λαος τοις χειλεσι με τιμα, η δε καρδια αυτων πορρω απεχει απ εμου.    7. ματην δε σεβονται με, διδασκοντες διδασκαλιας ενταλματα ανθρωπων.    8. αφεντες γαρ την εντολην του Θεου, κρατειτε την παραδοσιν των ανθρωπων, βαπτισμους ξεστων και ποτηριων και αλλα παρομοια τοιαυτα πολλα ποιειτε.    9. και ελεγεν αυτοις, Καλως αθετειτε την εντολην του Θεου, ινα την παραδοσιν υμων τηρησητε.    10. Μωσης γαρ ειπε, Τιμα τον πατερα σου και την μητερα σου και, Ο κακολογων πατερα η μητερα θανατω τελευτατω    11. υμεις δε λεγετε, Εαν ειπη ανθρωπος τω πατρι η τη μητρι, Κορβαν, ο εστι, δωρον, ο εαν εξ εμου ωvφεληθης    12. και ουκετι αφιετε αυτον ουδεν ποιησαι τω πατρι αυτου η τη μητρι αυτου,    13. ακυρουντες τον λογον του Θεου τη παραδοσει υμων η παρεδωκατε και παρομοια τοιαυτα πολλα ποιειτε.    14. και προσκαλεσαμενος παντα τον οχλον, ελεγεν αυτοις, Ακουετε μου παντες, και συνιετε    15. ουδεν εστιν εξωθεν του ανθρωπου εισπορευομενον εις αυτον, ο δυναται αυτον κοινωσαι αλλα τα εκπορευομενα απ αυτου, εκεινα εστι τα κοινουντα τον ανθρωπον.    16. ει τις εχει ωτα ακουειν ακουετω.    17. και οτε εισηλθεν εις οικον απο του οχλου, επηρωτων αυτον οι μαθηται αυτου περι της παραβολης.    18. και λεγει αυτοις, Ουτω και υμεις ασυνετοι εστε ου νοειτε οτι παν το εξωθεν εισπορευομενον εις τον ανθρωπον ου δυναται αυτον κοινωσαι,    19. οτι ουκ εισπορευεται αυτου εις την καρδιαν, αλλ εις την κοιλιαν και εις τον αφεδρωνα εκπορευεται, καθαριζον παντα τα βρωματα.    20. ελεγε δε οτι Το εκ του ανθρωπου εκπορευομενον, εκεινο κοινοι τον ανθρωπον.    21. εσωθεν γαρ, εκ της καρδιας των ανθρωπων οι διαλογισμοι οι κακοι εκπορευονται, μοιχειαι, πορνειαι, φονοι,    22. κλοπαι πλεονεξιαι, πονηριαι, δολος, ασελγεια, οφθαλμος πονηρος, βλασφημια, υπερηφανια, αφροσυνη    23. παντα ταυτα τα πονηρα εσωθεν εκπορευεται, και κοινοι τον ανθρωπον.    24. Και εκειθεν αναστας απηλθεν εις τα μεθορια Τυρου και Σιδωνος. και εισελθων εις την οικιαν, ουδενα ηθελε γνωναι, και ουκ ηδυνηθη λαθειν.    25. ακουσασα γαρ γυνη περι αυτου, ης ειχε το θυγατριον αυτης πνευμα ακαθαρτον, ελθουσα προσεπεσε προς τους ποδας αυτου    26. ην δε η γυνη Ελληνις, Συροφοινισσα τω γενει και ηρωτα αυτον ινα το δαιμονιον εκβαλλη εκ της θυγατρος αυτης.    27. ο δε Ιησους ειπεν αυτη, :Αφες πρωτον χορτασθηναι τα τεκνα ου γαρ καλον εστι λαβειν τον αρτον των τεκνων και βαλειν τοις κυναριοις.    28. η δε απεκριθη και λεγει αυτω, Ηαι, Κυριε και γαρ τα κυναρια υποκατω της τραπεζης εσθιει απο των ψιχιων των παιδιων.    29. και ειπεν αυτη, Δια τουτον τον λογον υπαγε εξεληλυθε το δαιμονιον εκ της θυγατρος σου.    30. και απελθουσα εις τον οικον αυτης, ευρε το δαιμονιον εξεληλυθος, και την θυγατερα βεβλημενην επι της κλινης.    31. Και παλιν εξελθων εκ των οριων Τυρου και Σιδωνος, ηλθε προς την θαλασσαν της Γαλιλαιας, ανα μεσον των οριων Δεκαπολεως.    32. και φερουσιν αυτω κωφον μογιλαλον, και παρακαλουσιν αυτον ινα επιθη αυτω την χειρα.    33. και απολαβομενος αυτον απο του οχλου κατ ιδιαν, εβαλε τους δακτυλους αυτου εις τα ωτα αυτου, και πτυσας ηψατο της γλωσσης αυτου,    34. και αναβλεψας εις τον ουρανον, εστεναξε, και λεγει αυτω, Εφφαθα, ο εστι, Διανοιχθητι.    35. και ευθεως διηνοιχθησαν αυτου αι ακοαι και ελυθη ο δεσμος της γλωσσης αυτου, και ελαλει ορθως.    36. και διεστειλατο αυτοις ινα μηδενι ειπωσιν οσον δε αυτος αυτοις διεστελλετο, μαλλον περισσοτερον εκηρυσσον    37. και υπερπερισσως εξεπλησσοντο, λεγοντες, Καλως παντα πεποιηκε και τους κωφους ποιει ακουειν, και τους αλαλους λαλειν.