Ματθαίος, Chapter 9

1. Και εμβας εις το πλοιον διεπερασε και ηλθεν εις την ιδιαν πολιν.    2. και ιδου, προσεφερον αυτω παραλυτικον επι κλινης βεβλημενον και ιδων ο Ιησους την πιστιν αυτων ειπε τω παραλυτικω, Θαρσει, τεκνον αφεωνται σοι αι αμαρτιαι σου.    3. και ιδου, τινες των γραμματεων ειπον εν εαυτοις, Ουτος βλασφημει.    4. και ιδων ο Ιησους τας ενθυμησεις αυτων ειπεν, Ινατι τι υμεις ενθυμεισθε πονηρα εν ταις καρδιαις υμων    5. τι γαρ εστιν ευκοπωτερον, ειπειν, Αφεωνται σοι αι αμαρτιαι η ειπειν, :Εγειραι και περιπατει    6. ινα δε ειδητε, οτι εξουσιαν εχει ο υιος του ανθρωπου επι της γης αφιεναι αμαρτιας τοτε λεγει τω παραλυτικω, Εγερθεις αρον σου την κλινην, και υπαγε εις τον οικον σου.    7. και εγερθεις απηλθεν εις τον οικον αυτου.    8. ιδοντες δε οι οχλοι εθαυμασαν, και εδοξασαν τον Θεον, τον δοντα εξουσιαν τοιαυτην τοις ανθρωποις.    9. Και παραγων ο Ιησους εκειθεν ειδεν ανθρωπον καθημενον επι το τελωνιον, Ματθαιον λεγομενον, και λεγει αυτω, Ακολουθει μοι. και αναστας ηκολουθησεν αυτω.    10. Και εγενετο αυτου ανακειμενου εν τη οικια, και ιδου, πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι ελθοντες συνανεκειντο τω Ιησου και τοις μαθηταις αυτου.    11. και ιδοντες οι Φαρισαιοι ειπον τοις μαθηταις αυτου, Διατι μετα των τελωνων και αμαρτωλων εσθιει ο διδασκαλος υμων    12. ο δε Ιησους ακουσας ειπεν αυτοις, Ου χρειαν εχουσιν οι ισχυοντες ιατρου, αλλ οι κακως εχοντες.    13. πορευθεντες δε μαθετε τι εστιν, :Ελεον θελω, και ου θυσιαν ου γαρ ηλθον καλεσαι δικαιους, αλλ αμαρτωλους εις μετανοιαν.    14. Τοτε προσερχονται αυτω οι μαθηται Ιωαννου, λεγοντες, Διατι ημεις και οι Φαρισαιοι νηστευομεν πολλα, οι δε μαθηται σου ου νηστευουσι    15. και ειπεν αυτοις ο Ιησους, Μη δυνανται οι υιοι του νυμφωνος πενθειν, εφ οσον μετ αυτων εστιν ο νυμφιος ελευσονται δε ημεραι οταν απαρθη απ αυτων ο νυμφιος, και τοτε νηστευσουσιν.    16. Ουδεις δε επιβαλλει επιβλημα ρακους αγναφου επι ιματιω παλαιω. αιρει γαρ το πληρωμα αυτου απο του ιματιου, και χειρον σχισμα γινεται.    17. ουδε βαλλουσιν οινον νεον εις ασκους παλαιους ει δε μηγε, ρηγνυνται οι ασκοι, και ο οινος εκχειται, και οι ασκοι απολουνται αλλα βαλλουσιν οινον νεον εις ασκους καινους, και αμφοτερα συντηρουνται.    18. Ταυτα αυτου λαλουντος αυτοις, ιδου, αρχων εις ελθων προσεκυνει αυτω, λεγων οτι Ν θυγατηρ μου αρτι ετελευτησεν αλλα ελθων επιθες την χειρα σου επ αυτην, και ζησεται.    19. και εγερθεις ο Ιησους ηκολουθησεν αυτω και οι μαθηται αυτου.    20. και ιδου, γυνη αιμορροουσα δωδεκα ετη, προσελθουσα οπισθεν, ηψατο του κρασπεδου του ιματιου αυτου.    21. ελεγε γαρ εν εαυτη, Εαν μονον αψωμαι του ιματιου αυτου, σωθησομαι.    22. ο δε Ιησους επιστραφεις και ιδων αυτην, ειπε, Θαρσει, θυγατερ η πιστις σου σεσωκε σε. και εσωθη η γυνη απο της ωρας εκεινης.    23. και ελθων ο Ιησους εις την οικιαν του αρχοντος, και ιδων τους αυλητας και τον οχλον θορυβουμενον,    24. λεγει αυτοις, Αναχωρειτε ου γαρ απεθανε το κορασιον, αλλα καθευδει. και κατεγελων αυτου.    25. οτε δε εξεβληθη ο οχλος, εισελθων εκρατησε της χειρος αυτης, και ηγερθη το κορασιον.    26. και εξηλθεν η φημη αυτη εις ολην την γην εκεινην.    27. Και παραγοντι εκειθεν τω Ιησου, ηκολουθησαν αυτω δυο τυφλοι, κραζοντες και λεγοντες, Ελεησον ημας, υιε Δαβιδ.    28. ελθοντι δε εις την οικιαν, προσηλθον αυτω οι τυφλοι, και λεγει αυτοις ο Ιησους, Πιστευετε οτι δυναμαι τουτο ποιησαι λεγουσιν αυτω, Ηαι, Κυριε.    29. τοτε ηψατο των οφθαλμων αυτων, λεγων, Κατα την πιστιν υμων γενηθητω υμιν.    30. και ανεωχθησαν αυτων οι οφθαλμοι και ενεβριμησατο αυτοις ο Ιησους λεγων, Ορατε μηδεις γινωσκετω.    31. οι δε εξελθοντες διεφημισαν αυτον εν ολη τη γη εκεινη.    32. Αυτων δε εξερχομενων, ιδου, προσηνεγκαν αυτω ανθρωπον κωφον δαιμονιζομενον    33. και εκβληθεντος του δαιμονιου, ελαλησεν ο κωφος και εθαυμασαν οι οχλοι, λεγοντες, Ουδεποτε εφανη ουτως εν τω Ισραηλ.    34. οι δε Φαρισαιοι ελεγον, Εν τω αρχοντι των δαιμονιων εκβαλλει τα δαιμονια.    35. Και περιηγεν ο Ιησους τας πολεις πασας και τας κωμας, διδασκων εν ταις συναγωγαις αυτων, και κηρυσσων το ευαγγελιον της βασιλειας, και θεραπευων πασαν νοσον και πασαν μαλακιαν εν τω λαω.    36. ιδων δε τους οχλους, εσπλαγχνισθη περι αυτων, οτι ησαν εκλελυμενοι και ερριμμενοι ωσει προβατα μη εχοντα ποιμενα.    37. τοτε λεγει τοις μαθηταις αυτου, Ο μεν θερισμος πολυς, οι δε εργαται ολιγοι    38. δεηθητε ουν του Κυριου του θερισμου, οπως εκβαλη εργατας εις τον θερισμον αυτου.